Η λειτουργία των Πανεπιστημίων έχει φτάσει πια σε οριακό σημείο, επισημαίνουν για άλλη μια φορά οι πρυτάνεις, στην έκτακτη σύνοδό τους, που πραγματοποιήθηκε στις 5 του Γενάρη.
Συγκεκριμένα η έκτακτη σύνοδος αναφέρει ότι έχουν παραμείνει στο υπουργείο Παιδείας απλήρωτα τιμολόγια συνολικού ύψους περίπου 45 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχούν στο 38% του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) του 2005. Αυτό έχει ως συνέπεια τη διακοπή έργων που ήδη εκτελούνται, την επιβάρυνση του κόστους των έργων με τόκους υπερημερίας και την επιβάρυνση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων 2006 με τα αντίστοιχα ποσά. Γι’ αυτό η σύνοδος απαιτεί την άμεση εξόφληση των εκκρεμούντων τιμολογίων και τόκων υπερημερίας χωρίς επιβάρυνση του ΠΔΕ.
Επιπλέον απαιτεί την καταβολή συμπληρωματικής (έκτακτης) επιχορήγησης των Πανεπιστημίων για τα λειτουργικά έξοδα του 2005, ύψους 35 εκατ. ευρώ και ταυτόχρονα την αύξηση κατά 20% της τακτικής επιχορήγησης.
Η έκτακτη σύνοδος των πρυτάνεων υπογραμμίζει επίσης ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη για τα περισσότερα Πανεπιστήμια οι διαδικασίες μονιμοποίησης των συμβασιούχων με βάση το ΠΔ 164/2004 και εξαιτίας αυτού του γεγονότος επιβαρύνονται οι Ειδικοί Λογαριασμοί Ερευνας των Ιδρυμάτων.
Η κατάσταση, λοιπόν, επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο στα Πανεπιστήμια, ενώ ανακυκλώνεται και η στάση που τηρούν οι διοικήσεις τους, που περιορίζεται στο να εκφράζεται απλά -αν και κάπως έντονα- η δυσαρέσκεια προς τις κυβερνήσεις και η δυσπιστία προς την πολιτική που αυτές εφαρμόζουν απέναντι στα Ιδρύματα.
Η δε συνηθισμένη επωδός είναι η απεύθυνση προς τον ίδιο τον πρωθυπουργό και η έκκληση να συναντηθούν επειγόντως μαζί του (κάτι που είχε γίνει και με τον Σημίτη, ο οποίος αρνούνταν επίμονα να τους δει), λες και ο Καραμανλής είναι ανίδεος είτε άμοιρος ευθυνών και δεν είναι ο μαέστρος αυτής της αντιεκπαιδευτικής, αντιδραστικής πολιτικής.
Οσον αφορά στη ρύθμιση της εκλογής των διοικήσεων των Πανεπιστημίων (πρυτανικών αρχών), που προωθεί πρόσφατα το ΥΠΕΠΘ, οι πρυτάνεις την θεωρούν αποσπασματική, που θα προκαλέσει πλήθος προβλημάτων, ενώ αναφέρουν ότι ουδέποτε τη συζήτησαν με το υπουργείο Παιδείας, ούτε συμφώνησαν μαζί του, «αδειάζοντας» έτσι τη Μ. Γιαννάκου που δήλωνε ότι είχε προηγηθεί διάλογος.
Το ζήτημα αυτό είναι και το μόνο από τα θεσμικά θέματα για το οποίο παίρνουν θέση οι πρυτάνεις, τη στιγμή που ετοιμάζονται σαρωτικές αλλαγές σ’ όλο το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των Πανεπιστημίων και ενώ έχει ενταθεί και η φιλολογία για την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων («μη κρατικά-μη κερδοσκοπικά») με νέα αναθεώρηση του Συντάγματος (αναθεώρηση του σχετικού άρθρου 16 του Συντάγματος).
Μάλιστα είναι ήδη γνωστές και οι 9 προτάσεις της «επιτροπής σοφών», που λειτουργεί στο πλαίσιο του ΕΣΥΠ, για την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου των ΑΕΙ, προτάσεις που αν εφαρμοστούν θα υψώσουν δυσβάσταχτα εμπόδια στα παιδιά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που επιθυμούν να σπουδάσουν, θα μετατρέψουν ολοκληρωτικά το Πανεπιστήμιο σε προνομιακό χώρο αποκλειστικά των εύπορων στρωμάτων και θα του προσδώσουν και τα τυπικά χαρακτηριστικά του Πανεπιστήμιου-επιχείρηση (πχ. αποπομπή από τα ΑΕΙ των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών» με παράταση της φοίτησης -της τετραετούς- για 2 ή 3 ακόμη έτη, «ανταποδοτικές υποτροφίες», κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων και θέσπιση κουπονιών, κατάργηση μετεγγραφών και σταθερός αριθμός εισακτέων, «μάνατζερ» στα Πανεπιστήμια, κατάργηση στην ουσία του ασύλου, μείωση της συμμετοχής των φοιτητών στα εκλεκτορικά σώματα κ.λπ).
Και όμως η έκτακτη σύνοδος των πρυτάνεων δεν κάνει την παραμικρή αναφορά σ’ αυτή την επαίσχυντη πρόταση-πλαίσιο της «επιτροπής σοφών». Την εξήγηση μας τη δίνει το άρθρο του Α. Ανδρεόπουλου («προοδευτικού» υποτίθεται), πρύτανη του ΕΜΠ στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία στις 8 του Γενάρη (αλλά και πλήθος άλλων άρθρων πανεπιστημιακών, που δημοσιεύονται καθημερινά στις εφημερίδες), όπου κρίνονται «απαραίτητες οι παρεμβάσεις για τα συγγράμματα» και «η κάποια μέριμνα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ¨λιμναζόντων φοιτητών¨», ενώ θεωρούνται ότι υπάρχουν «θετικές πλευρές» στην πρόταση της επιτροπής των σοφών «όπως ο περιορισμός των μετεγγραφών». Φαίνεται δηλαδή πως στις τάξεις των πρυτάνεων και των πανεπιστημιακών εμφιλοχωρούν παρόμοιες σκέψεις με αυτές της «επιτροπής των σοφών», ειδικά για κάποιες από αυτές που αφορούν κυρίως τους φοιτητές και τις συνθήκες φοίτησής τους.
Γιούλα Γκεσούλη
