Δεν περνάει μέρα, που το υπουργείο Παιδείας να μην εξαπολύσει απειλές και εκβιασμούς ενάντια στα δημόσια πανεπιστήμια, ώστε αυτά να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν το νόμο Γιαννάκου. Που να μην τα απαξιώνει συνεχώς (τακτική που ακολουθήθηκε με συνέπεια σε όλες τις περιπτώσεις ξεπουλήματος δημοσίων οργανισμών), αντιπαραθέτοντας το ευτυχές μέλλον των ιδιωτικών πανεπιστημίων, που να μην υπογραμμίζει με επιθετικό και προκλητικό τρόπο την απόφαση να προχωρήσει η κυβέρνηση στην κατάργηση, δια της πλαγίας οδού, του άρθρου 16 του Συντάγματος.
Σειρά τούτη τη φορά έχουν οι απειλές για τα συγγράμματα. Θυμίζουμε πως η διάταξη του νέου νόμου-πλαίσιο προβλέπει την κατάρτιση λίστας συγγραμμάτων από τα ΑΕΙ και διανομή δωρεάν στους φοιτητές ενός μόνου συγγράμματος ανά μάθημα υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο, που είναι αυστηρώς απαραίτητο για την απόκτηση του πτυχίου, με βάση το πρόγραμμα σπουδών. Παράλληλα, με το ΠΔ 226/2007 δίνεται η δυνατότητα στην κυβέρνηση να ρυθμίζει «τον τρόπο» με τον οποίο θα χορηγούνται τα συγγράμματα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο σε μια μελλοντική κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων ή και της διανομής τους υπό προϋποθέσεις.
«Θα βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να μην προβούμε στην κοστολόγηση των συγγραμμάτων που θα προταθούν με το μέχρι σήμερα ισχύον σύστημα, με συνέπεια τη μη διανομή τους στους φοιτητές και τη μη αποζημίωση των εκδοτών», ήταν η απάντηση-τελεσίγραφο του υφυπουργού Παιδείας στο αίτημα του Πανεπιστήμιου Αθηνών για αναστολή της νέας διάταξης του νόμου-πλαίσιο για ένα χρόνο. Τι ζητούσε το καθηγητικό κατεστημένο; Αναβολή για ένα χρόνο της ρύθμισης και όχι βεβαίως κατάργηση (φτου φτου κακά) του νόμου-πλαίσιο. Κι όμως το υπουργείο εμφανίζεται άτεγκτο και ανυποχώρητο. Επιλέγει την τακτική του άγριου βούρδουλα, ακόμη και απέναντι σ’ αυτούς που στην ουσία αποτελούν δεκανίκια του (και με αποδέκτες φυσικά τελικά τους φοιτητές, που θα πληρώσουν και το μάρμαρο, αφού δεν θα πάρουν συγγράμματα). Γιατί θεωρεί κρισιμότατη την εφαρμογή του νόμου, ιδιαίτερα ύστερα από το στραπάτσο της μη αναθεώρησης του άρθρου 16, που ο Καραμανλής το φυσάει και δεν κρυώνει. Γι’ αυτό και δεν θέλει να αρχίσει τις υποχωρήσεις, για να μην πάρουν αέρα τα μυαλά όλων αυτών που επιδιώκουν την ανατροπή του νόμου και ειδικά των φοιτητών.
Πόλεμος, λοιπόν, σοκ και δέος. Ενάντια σε όλους. Στα σκουπίδια και οι γαλιφιές του τύπου «προάγουμε την αυτονομία και το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ και τα αναβαθμίζουμε». Σκασμός και τα κεφάλια μέσα. Οι απειλές έχουν και άλλους αποδέκτες, όπως το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Πολύ δε περισσότερο που οι διοικήσεις τους διαπιστώνουν «προβλήματα συνολικού προσανατολισμού, αφού δυστυχώς (ο νόμος) υπονομεύει τη θετική ιδέα του πολλαπλού συγγράμματος με διατάξεις που περιορίζουν την ευρεία και με δημόσιες δαπάνες διανομή συγγραμμάτων», δηλώνουν ότι «δεν έχουν και δεν αναλαμβάνουν κανένα μερίδιο ευθύνης για την αδυναμία εφαρμογής (του νόμου)» (Πανεπιστήμιο Πάτρας) και ζητούν «την απόσυρση του νόμου-πλαίσιο γιατί δεν απαντά στα καίρια προβλήματα των ΑΕΙ, αλλά τα επιδεινώνει», ενώ οι νέες θεσμικές ρυθμίσεις είναι «αρνητικές παρεμβάσεις που καταστρατηγούν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα των ελληνικών ΑΕΙ» (ΕΜΠ).
Στον πόλεμο εμπροσθοφυλακών συστρατευμένο όλο το κυβερνητικό επιτελείο, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού, που από τις Σέρρες πήρε απάνω του την επιβολή, με τη σιδερένια φτέρνα, της «μεταρρύθμισης».
Ο Παυλόπουλος προαναγγέλλει την ψήφιση ειδικού νόμου για την ίδρυση «μη κρατικών» πανεπιστημίων και ο δήμαρχος Αθηναίων Κακλαμάνης δηλώνει έτοιμος να αναλάβει ο δήμος την ίδρυση «μη κρατικού-μη κερδοσκοπικού» πανεπιστήμιου. Ολα τά ΄χε η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε, όμως ο Δήμαρχος άρπαξε όπλα και παλάσκες και στάθηκε δίπλα στον Καραμανλή, δηλώνοντας ότι «σύντομα θα έρθουμε σε επαφή με το υπουργείο Παιδείας, Εσωτερικών και Οικονομικών, τα οποία πρέπει να συμπράξουν για την έκδοση του νόμου, προκειμένου να διευκρινιστούν οι λεπτομέρειες».
Ο Αλογοσκούφης παρέχει διαβεβαιώσεις κατάργησης του άρθρου 16 με νομικά «παραθυράκια», μιλώντας στο Κέντρο Διεθνών και Στρατηγικών Σπουδών της Ουάσιγκτον, καλώντας «πλούσιους ιδιώτες» να συνεισφέρουν κεφάλαια για την ίδρυση «μη κρατικών» πανεπιστημίων. «Πρέπει να περιμένουμε μερικά χρόνια. Μέχρι τότε, το μόνο που μπορούμε να δούμε είναι αν υπάρχει κάποιο νομικό παράθυρο το οποίο μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια με τη συνεισφορά κοινωφελών ιδρυμάτων και εύπορων ατόμων», είπε με νόημα.
Στην κατεύθυνση αυτή και ο έλληνας διαμεσολαβητής της ΕΕ Διαμαντούρος, που δήλωσε πεπεισμένος πως το κοινοτικό δίκαιο υπερισχύει του εθνικού, του Συντάγματος συμπεριλαμβανομένου.
Στην ουρά των προκλητικών δηλώσεων και ο Τατούλης, που έβαλε θέμα κατάργησης του ΔΟΑΤΑΠ (αντικατέστησε το ΔΙΚΑΤΣΑ. Η ρύθμιση αυτή, με την οποία η αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων διαχωρίστηκε από την αναγνώριση ισοτιμίας των πτυχίων, έγινε για να ανοίξει το δρόμο στην αναγνώριση και τίτλων παρεχόμενων από δομές τύπου ΚΕΣ που συνεργάζονται με «πανεπιστήμια» του εξωτερικού). Ο Τατούλης ζήτησε απλά «να πούμε ποια πανεπιστήμια αναγνωρίζονται μέσα από διακρατικές συμφωνίες». Ζήτησε δηλαδή να καταργηθούν όλα τα εμπόδια -ακόμα και αυτό του ΔΟΑΤΑΠ-, η διαδικασία να γίνει τυπική και «ξέφραγο αμπέλι».
Ποια ήταν η στάση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στις νέες προκλήσεις; Οπως πάντα ελεεινή και τρισάθλια. Στάση σύμπλευσης και στήριξης της κυβέρνησης. Ο εκπρόσωπος Παπακωνσταντίνου δήλωσε πως «το ΠΑΣΟΚ δεν διαφωνεί με οποιαδήποτε κίνηση γίνεται μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος», υποδεικνύοντας και τη γνωμάτευση που λέει ότι ΝΠΔΔ μπορούν να λειτουργήσουν και υπό την ισχύ του άρθρου 16 (Βενιζέλος). Και έδωσε τη πλήρη συγκατάθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη νομοθετική «τακτοποίηση» των κολεγιαρχών και της ενσωμάτωσης της επίμαχης κοινοτικής οδηγίας στο ελληνικό δίκαιο λέγοντας: «Υπάρχει μια ευρωπαϊκή συζήτηση και μια ευρωπαϊκή νομοθεσία, η οποία και αυτή πρέπει να εφαρμοστεί στη χώρα μας». Τόμπολα!
Γιούλα Γκεσούλη
