Με εκπαραθύρωση από τα Πανεπιστήμια απειλείται το 1/3 των φοιτητών από το Σεπτέμβρη του 2013. Τούτο υπενθυμίζει η 72η Σύνοδος των Πρυτάνεων, η οποία στο ψήφισμά της δηλώνει ότι διαφωνεί με την «αυτοδίκαιη διαγραφή» των φοιτητών και ζητά «άμεσες μεταβατικές ρυθμίσεις». Σημειώνει δε ότι η αυτοδίκαιη διαγραφή «παραβιάζει τα νόμιμα δικαιώματα των ενδιαφερομένων και δημιουργεί κοινωνικό πρόβλημα, δεδομένου ότι αφορά στο 1/3 των φοιτούντων».
Θυμίζουμε ότι το άρθρο 80, παράγραφος 9, του νόμου-καρμανιόλα της Διαμαντοπούλου προβλέπει σχετικά τα εξής:
«α) Οσοι φοιτητές συμπληρώνουν στο τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 φοίτηση διάρκειας ίσης ή μεγαλύτερης του διπλάσιου αριθμού εξαμήνων από όσα απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών προσαυξανόμενης κατά δύο εξάμηνα, θεωρείται ότι έχουν απωλέσει αυτοδικαίως τη φοιτητική ιδιότητα από τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στον Οργανισμό του ιδρύματος.
β) Με την επιφύλαξη της προηγούμενης παραγράφου, όσοι φοιτητές έχουν συμπληρώσει στο τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 φοίτηση διάρκειας ίσης ή μεγαλύτερης του αριθμού εξαμήνων που απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών προσαυξανόμενης κατά τέσσερα εξάμηνα, θεωρείται ότι έχουν απωλέσει αυτοδικαίως τη φοιτητική ιδιότητα από τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2014-2015, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στον Οργανισμό του ιδρύματος.
γ) Οσοι φοιτητές έχουν συμπληρώσει στο τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2011-2012 φοίτηση διάρκειας μικρότερης από αυτήν της προηγού-μενης παραγράφου, θεωρείται ότι έχουν απωλέσει αυτοδικαίως τη φοιτητική ιδιότητα όταν συμπληρώσουν φοίτηση διάρκειας ίσης με το διπλάσιο αριθμό εξαμήνων από όσα απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στον Οργανισμό του ιδρύματος».
Γενικώς, το ψήφισμα της Συνόδου των Πρυτάνεων φανερώνει υποτονική διάθεση για σύγκρουση με τις επιλογές του υπουργείου Παιδείας. Μολονότι διαπιστώνει «την αδυναμία ακόμη και της στοιχειώδους λειτουργίας και την απορρύθμιση του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστημίου» «κατά τη δεύτερη ακαδημαϊκή χρονιά που διανύει (η Σύνοδος) με την εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου και την τρίτη χρονιά με την εφαρμογή του δημοσιονομικού πλαισίου σταθερότητας», η υψηλόβαθμη πανεπιστημιακή κάστα δηλώνει διάθεση συνεργασίας με το υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο εφαρμογής των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, κυρίως σε ό, τι αφορά στο μοίρασμα των οφιτσίων και των αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε αυτή και στα Συμβούλια διοίκησης.
Σημειώνουμε ωστόσο ότι η Σύνοδος εκφράζει αντίθεση –πολύ χλιαρή βεβαίως- στην αντιμετώπιση από το υπουργείο των Προγραμμάτων Σπουδών, αντιμετώπιση που εκφράσθηκε και στην υλοποίηση του «σχεδίου Αθηνά» («Χαρακτηριστικό της αντιμετώπισης των προγραμμάτων σπουδών είναι άλλωστε και ο τρόπος που υλοποιήθηκε το σχέδιο "Αθηνά". Αναδείχθηκαν τα προβλήματα έλλειψης διαδικασιών και χρήσης δεδομένων και παρουσιάστηκε το παράδοξο του καθορισμού Σχολών και κατευθύνσεων τμημάτων μονομερώς από το Υπουργείο. Αυτό συνέβη δίχως τη γνώμη, την γνώση και τις επεξεργασίες των συλλογικών οργάνων των ΑΕΙ…»).
Και καταδικάζει «τη δραστική μείωση της χρηματοδότησης των Πανεπιστημίων και της φοιτητικής μέριμνας», την οποία ακολούθησε «η δραστική μείωση και χρηματοδότηση του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (Σ.Ε.Α.Β.), με αποτέλεσμα να περισταλεί δραματικά η πρόσβαση των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και τις ηλεκτρονικές πηγές βιβλιογραφίας και να αποδυναμωθεί ακόμα και από τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις της η λειτουργία του Πανεπιστημίου».
