Οι τεράστιες ουρές και το σπρωξίδι χιλιάδων ανθρώπων για να πάρουν μια σακούλα με λαχανικά που μοίραζαν δωρεάν οι λαϊκατζήδες αποτελεί την καλύτερη απάντηση στη γκεμπελίστικη προπαγάνδα για το success story, που διεξάγουν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος με τα επιτελεία τους και με την αμέριστη βοήθεια των αστικών ΜΜΕ. Η φτώχεια και η εξαθλίωση τεράστιων τμημάτων του λαού είναι το αποτέλεσμα του «πρωτογενούς πλεονάσματος», για το οποίο πανηγυρίζουν τα «μνημονιακά» επιτελεία.
Ο πίνακας στην κορυφή της σελίδας απεικονίζει τη μνημονιακή τετραετία μέσα από τους επίσημους αριθμούς. Οσο κι αν η «δημιουργική λογιστική» υπεισέρχεται στη διαμόρφωσή τους, η σύγκριση ανάμεσα στο 2009 και το 2013 δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Το «πρωτογενές πλεόνασμα», ένα αυθαίρετο λογιστικό μέγεθος που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει (μόνο ελλείμματα και χρέη υπάρχουν) βγήκε μέσα από μια οθωμανικού τύπου φορομπηξία, μέσα από το τσάκισμα μισθών και συντάξεων, μέσα από την καρατόμηση των (ήδη ισχνών) κοινωνικών δαπανών, μέσα από την απίσχναση (σε βαθμό εξαφάνισης) της επενδυτικής πολιτικής του κράτους, το σημαντικότερο μέρος της οποίας αφορούσε βασικές υποδομές που επηρεάζουν άμεσα το επίπεδο ζωής του λαού, μέσα από τη συσσώρευση χρεών προς επιχειρήσεις και ελευθεροεπαγγελματίες (που με τη σειρά τους τα μετέφεραν στους υπαλλήλους τους, αφήνοντάς τους απλήρωτους για μήνες).
Και βέβαια, οι αριθμοί δεν δείχνουν την άγρια επίθεση που δέχτηκαν οι μισθοί στον ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα, δεν δείχνουν τις αντιασφαλιστικές ανατροπές, δεν δείχνουν την κινεζοποίηση σε όλη της την έκταση, με την αντεργατική ανατροπή του συνόλου των εργασιακών σχέσεων.
Και κάτι ακόμα. Οι ρυθμίσεις στο χρέος (στο νέο χρέος), με την επιμήκυνση της αποπληρωμής των δόσεων, έχουν υποθηκεύσει τη χώρα για δεκαετίες και προεξοφλούν την παγίωση της κινεζοποίησης. Οταν θ’ αρχίσουν να «τρέχουν» τα χρεολύσια (προς το παρόν πληρώνονται μόνο τόκοι), το ελληνικό κράτος θα πρέπει να εξασφαλίσει πρόσθετα αποθέματα, πράγμα που σημαίνει πως ακόμη και σε συνθήκες σχετικής ανάκαμψης δε θα υπάρξει καμιά ανακούφιση των εργαζόμενων, καμιά αύξηση των κοινωνικών δαπανών, καμιά ελάφρυνση από τα χαράτσια. Ο,τι κερδηθεί για το κράτος από την αύξηση του ΑΕΠ θα πάει για την εξόφληση των τοκοχρεολυτικών δόσεων, που μετά το 2020 θα εκτιναχτούν στα ύψη.
Παρά ταύτα, η προπαγάνδα του success story οργιάζει. Είναι το μόνο που έχει για να πάει στις εκλογές ο Σαμαράς με την ελπίδα να μη συντριβεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο που μπορεί να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ πάνω από το 5%. Πρώτα ήταν η συμφωνία με την τρόικα (το περιεχόμενο του επικαιροποιημένου Μνημόνιου δεν το έχουμε πληροφορηθεί ακόμη, ούτε προβλέπεται μέχρι τις εκλογές). Ακολούθησε η «έξοδος στις αγορές» και η επίσκεψη Μέρκελ που μοίρασε χαμόγελα και συγχαρητήρια. Μετά γιορτάστηκε δεόντως η επίσημη ανακοίνωση της Eurostat και η έγκριση της καταβολής των δόσεων από το Euroworking Group. (Εννοείται πως τα προαπαιτούμενα για τις δόσεις του Ιούνη και του Ιούλη, ύψους 1 δισ. η καθεμιά, απλά αναφέρθηκαν σε κάποιες εφημερίδες, χωρίς να τους δοθεί βάρος).
Τώρα αναμένεται μια κάπως ενθαρρυντική δήλωση από το Eurogroup της Δευτέρας, στο οποίο –όπως έχει ανακοινωθεί– ο Στουρνάρας θα θέσει επίσημα το ζήτημα της ελάφρυνσης της εξυπηρέτησης του χρέους, σύμφωνα με την απόφαση που συνοδεύει τη σύναψη του δεύτερου Μνημόνιου. Οχι πως περιμένουν έναρξη της σχετικής συζήτησης (αυτό τους το έχουν ξεκόψει οι Γερμανοί και οι άλλοι), αλλά θα τους ήταν αρκετή μια δήλωση που θα λέει ότι η Ελλάδα έκανε το καθήκον της και πλέον οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών θα ασχοληθούν με το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους της. Μια τέτοια δήλωση είναι αρκετή για να τροφοδοτήσει ένα νέο γύρο εκκωφαντικής προπαγάνδας, με τον οποίο η συγκυβέρνηση θα μπορέσει να βαδίσει μέχρι τις ευρωεκλογές, αξιοποιώντας και την αρνητική προπαγάνδα σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία τροφοδοτείται και από τις συνεχείς γκάφες του τελευταίου και από τη διγλωσσία των στελεχών του.
Στο Eurogroup της Δευτέρας ο Στουρνάρας θα παρουσιάσει και το Εθνικό Αναπτυξιακό Σχέδιο. Μια έκθεση ιδεών ελάχιστων σελίδων, που μόνο γέλια προκαλεί σε κάθε σοβαρό οικονομολόγο (ανεξαρτήτως κατεύθυνσης), μπορεί όμως κι αυτή να τροφοδοτήσει την προεκλογική προπαγάνδα.
Μεσοπρόθεσμο «κωλόχαρτο»
Την περασμένη Τετάρτη (παραμονή της αργίας της Πρωτομαγιάς, για να μη γίνει και πολύς ντόρος), δόθηκε στη δημοσιότητα το Μεσοπρόθεσμο 2014-2018. Οι αριθμοί του συμφωνήθηκαν με την τρόικα. Αφού το Μνημόνιο «τελειώνει το 2014», τι δουλειά έχει η τρόικα να εγκρίνει την πορεία των κρατικών προϋπολογισμών μέχρι το 2018; Εύλογο το ερώτημα, αλλά δεν πρόκειται να τεθεί από τη μνημονιακή προπαγάνδα, γιατί κάνει τζιζ. Διαβάζοντας το νέο Μεσοπρόθεσμο, βλέπουμε να γίνεται αναφορά (σελ. 14) στη δέσμη Κανονισμών (Two-Pack) για τις χώρες που παίρνουν οικονομική βοήθεια ή βρίσκονται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος ή, γενικά, «αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα οικονομικής σταθερότητας». Πρόκειται για μια διαδικασία σκληρής επιτήρησης, η οποία θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμη,είτε με την τρόικα είτε με κάποιο άλλο –αποκλειστικά ευρωενωσίτικο– όργανο.
Το ίδιο το Μεσοπρόθεσμο είναι προεκλογικά… μαϊμουδισμένο, ώστε να μη φαίνονται τα νέα μέτρα. Αλλωστε, το Σεπτέμβρη η τρόικα θα ξανάρθει, θα κάνει νέα επιθεώρηση (το παραδέχτηκε και ο Στουρνάρας) και το Μεσοπρόθεσμο θα αναθεωρηθεί, ενόψει της κατάρτισης του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2015. Ξέρουμε πολύ καλά, ότι σε όλα τα μνημονιακά χρόνια και τα Μεσοπρόθεσμα και οι Προϋπολογισμοί δεν είναι παρά «κωλόχαρτα» που αναθεωρούνται συνεχώς μέσα σε κάθε χρόνο.
Αυτό το «κωλόχαρτο» προσπαθεί να κουκουλώσει το «δημοσιονομικό κενό». Το 2014 το «υπολογίζει» μηδενικό, το 2015 911 εκατ. ευρώ και το 2016 1,927 δισ. ευρώ. Στην Εκθεση Αξιολόγησης της Κομισιόν, όμως, που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από μερικές μέρες, γίνεται λόγος για «μη προσδιορισμένα μέτρα»: 2 δισ. ευρώ το 2015, 3,8 δισ. ευρώ το 2016 και 1,9 δισ. ευρώ το 2017. Κατά τα άλλα, «δε θα υπάρξουν νέα μέτρα». Επειδή οι αντιφάσεις ανάμεσα στην Εκθεση της Κομισιόν και το Μεσοπρόθεσμο είναι προφανείς, ο Στουρνάρας διαρρέει σε έμπιστους δημοσιογράφους ότι αυτές είναι υπερβολές της τρόικα, που πάντα πέφτει έξω.
Ακόμη και απ’ αυτό το «κωλόχαρτο», όμως, βγαίνουν μερικά συμπεράσματα. Δε θα υπάρξει καμιά μείωση στα διάφορα χαράτσια, τα οποία μονιμοποιούνται. Τα φορολογικά έσοδα κινούνται σε ανοδική τροχιά. Θα εξακολουθήσει να μειώνεται ο αριθμός των εργαζόμενων στο δημόσιο και να πέφτουν οι μισθοί τους. Το αποτέλεσμα θα είναι η παραπέρα εξαθλίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών. Οι κοινωνικές παροχές στο σύνολό τους θα εξακολουθήσουν να πέφτουν κάθε χρόνο. Η επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων ως ποσοστό του ΑΕΠ θα πέφτει κάθε χρόνο. Το ίδιο και η επιχορήγηση προς τα νοσοκομεία, που ήδη βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Οι πρωτογενείς δαπάνες θα εξακολουθήσουν να μειώνονται κάθε χρόνο και σε απόλυτα νούμερα και ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Με δυο λόγια, το Μεσοπρόθεσμο 2014-18 φέρνει αύξηση φόρων και μείωση δαπανών, κυρίως των κοινωνικών. Το συμπέρασμα είναι πως όχι μόνο δε θα υπάρξει καμιά ελάφρυνση της αφόρητης κατάστασης που έχει δημιουργηθεί, αλλά αυτή θα γίνει πιο αφόρητη. Η κινεζοποίηση δε θα είναι παροδική, αλλά μόνιμη.
