Την Πέμπτη 31 Οκτώβρη, η ΕΛΛΣΤΑΤ έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία για την κίνηση του Δείκτη Κύκλου Εργασιών στο Λιανικό Εμπόριο τον Αύγουστο του 2013. Αντιγράφουμε: «Ο Δείκτης Κύκλου Εργασιών, χωρίς τα καύσιμα κατά το μήνα Αύγουστο 2013, σε σύγκριση με το δείκτη του Αυγούστου 2012, σημείωσε μείωση 9,5%, έναντι μείωσης 8,1%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο Δείκτης Κύκλου Εργασιών, με τα καύσιμα, κατά το μήνα Αύγουστο 2013, σε σύγκριση με το δείκτη του Αυγούστου 2012, σημείωσε μείωση 8,9%, έναντι μείωσης 7,3%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο Δείκτης Ογκου, χωρίς τα καύσιμα, κατά το μήνα Αύγουστο 2013, σε σύγκριση με το δείκτη του Αυγούστου 2012, σημείωσε μείωση 9,1%, έναντι μείωσης 8,8%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο Δείκτης Ογκου, με τα καύσιμα, κατά το μήνα Αύγουστο 2013, σε σύγκριση με το δείκτη του Αυγούστου 2012, σημείωσε μείωση 7,8%, έναντι μείωσης 9,3%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011».
Tα επίσημα κρατικά στοιχεία δείχνουν ότι ο ελληνικός λαός εξακολουθεί να ξοδεύει ολοένα και λιγότερα λεφτά για τις άμεσες ανάγκες του (αυτές αποτυπώνει ο Δείκτης Κύκλου Εργασιών) και να αγοράζει ολοένα και λιγότερα προϊόντα (Δείκτης Ογκου). Κάθε μήνα έχουμε πτώση, που σημαίνει ότι η φτώχεια βαθαίνει, όπως βαθαίνει και η υποκατανάλωση. Δεν έχουμε φαινόμενα «οικονομίας» από τα νοικοκυριά, αλλά φαινόμενα υποκατανάλωσης, που έχουν αγκαλιάσει ακόμα και τον κλάδο των τροφίμων.
Παρά ταύτα, την Κυριακή έσπασε μετά από έναν αιώνα η αργία της Κυριακής και ο νεοφιλελεύθερος Κ. Χατζηδάκης έκανε μια πανηγυρική δήλωση, που υπό άλλες συνθήκες θα προκαλούσε χοντρά γέλια, στις σημερινές περιστάσεις όμως προκαλεί οργή. Την παραθέτουμε ολόκληρη:
«Σήμερα οι πόλεις μας άλλαξαν εικόνα. Οι καταναλωτές αγκάλιασαν τόσο την ιδέα για τα καινούργια εκπτωτικά δεκαήμερα όσο και για το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή. Κάναμε λοιπόν πολύ καλά που δεν ακούσαμε αυτούς που φοβούνταν το καινούργιο. Τώρα η σκυτάλη περνάει στους Αντιπεριφερειάρχες. Θα αποφασίσουν πόσες επιπλέον Κυριακές, πέραν των νομοθετημένων, μπορούν να ανοίγουν μόνο τα μικρά καταστήματα. Ελπίζω ότι εκτός απ’ αυτούς που αντιδρούν, θα ακούσουν τη μεγάλη πλειοψηφία των καταναλωτών, θα δουν το συμφέρον του τουρισμού μας, θα δουν το συμφέρον των νέων παιδιών που αναζητούν δουλειά. Ακολουθούμε αυτό που γίνεται στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Γιατί να μη γίνει και στην Ελλάδα;».
Τα στοιχεία των εμπόρων, βέβαια, άλλο έδειξαν. Εδειξαν κόσμο να κυκλοφορεί στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, να μπαίνει και να χαζεύει, αλλά να μην ψωνίζει. Σύμφωνα με δικό μας ρεπορτάζ, μαγαζάτορες του Mall, το οποίο «βούλιαξε» από κόσμο, «έκλαιγαν» γιατί έπρεπε να πληρώσουν μεροκάματο και ο τζίρος ήταν ανύπαρκτος.
Η στρατηγική που προωθεί ο Χατζηδάκης είναι η στρατηγική των μεγάλων αλυσίδων να μαζέψουν όλο το «χαρτί» εξοντώνοντας τους μικρούς, που δεν μπορούν ν’ αντέξουν σε τέτοιους ρυθμούς. Βέβαια, οι εφτά Κυριακές το χρόνο δεν τους είναι αρκετές, ενώ τα μαγαζιά τους εξαιρούνται από τη ρύθμιση για άνοιγμα όλες τις Κυριακές του χρόνου. Αλλωστε, οι περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, προσανατολίζονται σε αρνητικές ρυθμίσεις (το πολύ να προσθέσουν μια-δυο Κυριακές ακόμη, κατά περίπτωση). Ομως, από τη στιγμή που άρχισε να ξηλώνεται το πουλόβερ, οι μεγαλέμποροι ευελπιστούν ότι θα ξηλωθεί κι άλλο, με επόμενη νομοθετική ρύθμιση.
Οσο για τους εμποροϋπάλληλους, μπορούμε να μιλάμε για υποδούλωση και δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί. Ούτε πρόσθετο προσωπικό θα προσλάβουν οι έμποροι ούτε θα τους πληρώσουν το +75% της Κυριακής, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.
Αφήσαμε για το τέλος ένα σχόλιο για εκείνους (ιδιαίτερα όσους ανήκουν στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους μικροαστούς), που πήραν τις οικογένειές τους και βγήκαν βόλτα στα μαγαζιά, μόνο για να «χαζέψουν» και όχι για να ψωνίσουν (γιατί λεφτά δεν έχουν). Πρόκειται για εκδήλωση κοινωνικής εξαχρείωσης από ανθρώπους που έχουν ξεριζώσει από μέσα τους κάθε ίχνος συλλογικότητας, κάθε ίχνος αλληλεγγύης. Αντί να πάνε να «λιαστούν» σε κάνα πάρκο, γύριζαν σαν τα χασαπόσκυλα στην αγορά, παίζοντας το ρόλο του ντεκόρ στη φιέστα του Χατζηδάκη και των μεγαλεμπόρων. Ντροπή! μόνο αυτή η λέξη ταιριάζει.
