Μπορεί οι εκπτώσεις (κυρίως στα είδη ένδυσης-υπόδησης) να έφεραν μια ελαφρά μείωση του επίσημου Δείκτη Τιμών Καταναλωτή το Γενάρη του 2011, σε σχέση με το Δεκέμβρη του 2010 (η μείωση ήταν 0,7%, όση ακριβώς ήταν και πριν από ένα χρόνο), όμως καμιά αξιοσημείωτη πτωτική τάση δεν διαφάνηκε, παρά τα όσα δήλωναν το Δεκέμβρη τα κυβερνητικά στελέχη. Το μόνο που υποτιμάται, δραματικά μάλιστα, είναι η εργατική δύναμη, ενώ οι τιμές των εμπορευμάτων και υπηρεσιών, σε μια αγορά ελεγχόμενη από μονοπωλιακούς ομίλους, εξακολουθούν να αυξάνονται, παρά τη βαθιά «ύφεση» του ελληνικού καπιταλισμού και την αλματώδη πτώση της καταναλωτικής και παραγωγικής ζήτησης.
Το Γενάρη του 2011, λοιπόν, ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή «έτρεχε» με 5,2%, έναντι 2,4% το Γενάρη του 2010. Σε 12μηνη βάση η αύξηση ήταν 4,9%, έναντι αύξησης 1,3% που σημειώθηκε το προηγούμενο 12μηνο. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι μέσα σ’ ένα χρόνο ο δείκτης σχεδόν τετραπλασιάστηκε. Κατά τα άλλα, ο Χρυσοχοΐδης με τον Ρόβλια διαφήμιζαν πριν τις γιορτές «συμφωνίες κυρίων» με καπιταλιστές για μειώσεις τιμών. Το Γενάρη, υποτίθεται ότι το πρόγραμμα αυτών των μειώσεων θα είχε ολοκληρωθεί. Εκείνο, όμως, που κατέγραψε η ΕλΣτατ είναι αύξηση της ομάδας «Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά» κατά 1% (!!!) και μείωση της ομάδας «Διαρκή αγαθά – Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες» κατά 2,3%, η οποία αποδίδεται στις εκπτώσεις (αρκεί να σημειώσουμε ότι η ομάδα «Ενδυση και υπόδηση» σημείωσε μείωση κατά 13,7%). Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.
