Μπορεί στο πόπολο να προσφέρονται σόου σαν το big brother της δημοπράτησης των τηλεοπτικών αδειών και τις ψευτομαγκιές της «Αυγής» για την παραποίηση των στατιστικών στοιχείων από τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ, όμως στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βρίσκεται και πάλι σε ασφυκτικό κλοιό από τους ιμπεριαλιστές δανειστές και αναλογίζεται με δέος ότι αυτά που πρέπει να νομοθετήσει μέχρι το Νοέμβρη (τότε τοποθετεί πλέον την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης) μπορεί να της προκαλέσουν κάποιο «ατύχημα» που θα την αναγκάσει να αποχαιρετίσει την εξουσία.
Η «τρόικα εσωτερικού» (Τσακαλώτος, Σταθάκης, Χουλιαράκης) πήγε στις Βρυξέλλες για να συναντηθεί με τον Μοσκοβισί. Αφήνοντας στην άκρη το συμβολισμό της συνάντησης (τρεις υπουργοί μεταβαίνουν στην έδρα του επιτρόπου, αντί να συμβεί το αντίθετο), στεκόμαστε στην ουσία: συζήτησαν την υλοποίηση 15 προαπαιτούμενων προκειμένου να εκταμιευτεί η δεύτερη υποδόση της πρώτης αξιολόγησης (2,8 δισ. ευρώ). Από πλευράς κυβέρνησης καταβλήθηκε προσπάθεια να παρουσιαστεί το όλο ζήτημα σαν ζήτημα ρουτίνας, όμως το ότι σηκώθηκαν τρεις υπουργοί και πήγαν στις Βρυξέλλες άλλα δείχνει. Γιατί μέσα στα προαπαιτούμενα είναι και κάποια όπως ο διορισμός του Εποπτικού Συμβούλιου της νέας εταιρίας ξεπουλήματος, το οποίο θα επιλέξει στη συνέχεια το Διοικητικό Συμβούλιο. Οι Βρυξέλλες (και το Βερολίνο) έχουν τις απαιτήσεις τους για τα πρόσωπα που θα τοποθετηθούν και πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως θα τις επιβάλλουν. Διότι η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν είναι σε θέση ούτε αυτό να διαπραγματευθεί.
Αν θέλετε μια εμπειρική ένδειξη, μπορείτε να δείτε τον ιταμό τρόπο με τον οποίο η Κομισιόν (ένας από τους επιτρόπους που υπέγραψαν τη σχετική επιστολή ήταν ο… φιλέλλην Μοσκοβισί) απαίτησε από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει τη δίωξη κατά του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ Γεωργίου (αναλυτικά γράφουμε στη σελίδα 16). Οι εξελίξεις γύρω απ' αυτό το (ασήμαντο από άποψη ουσίας) ζήτημα δείχνει ποιος είναι ο παντοδύναμος ανάμεσα στα δυο μέρη. Αν θέλετε μια οικονομική ένδειξη, μπορείτε να δείτε την αναθεώρηση προς το δυσμενέστερο της πρόβλεψης για την εξέλιξη του ΑΕΠ το 2016, που υποτίθεται ότι θα είναι «έτος ανάπτυξης». Το ΑΕΠ υποχώρησε κατά 1% το πρώτο τρίμηνο (έναντι αρχικής πρόβλεψης για -0,8%) και κατά 0,9% το δεύτερο τρίμηνο (έναντι αρχικής πρόβλεψης για -0,7%). Σύμφωνα με το Μνημόνιο, η ύφεση σε ετήσια βάση θα είναι -0,3%, ενώ το δεύτερο εξάμηνο θα υπάρξει ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει ότι το δεύτερο εξάμηνο πρέπει να περάσουμε από το -0,95% του πρώτου εξάμηνου στο +0,35% κατά μέσο όρο. Εξαιρετικά δύσκολο, για να μην πούμε απίθανο. Αρκεί να σκεφτούμε την εικόνα που έρχεται από τα τουριστικά μέρη: «πάνω οι αφίξεις τουριστών, κάτω ο τζίρος». 'Η την κάτω από κάθε προσδοκία κίνηση των θερινών εκπτώσεων. 'Η το ότι στατιστικά μετρήθηκε μείωση ακόμα και του τζίρου στα σούπερ μάρκετ το πρώτο εξάμηνο, ενώ πληροφορίες λένε πως υπήρξε μεγάλη υστέρηση στην πληρωμή της πρώτης δόσης του φόρου εισοδήματος. Ολ' αυτά φέρνουν πιο κοντά την ενεργοποίηση του γνωστού «κόφτη».
Εμείς, όμως, θέλουμε να σταθούμε στην απάντηση που έδωσε γραπτά ο Μάριο Ντράγκι, απαντώντας σε ερώτηση του συριζαίου ευρωβουλευτή Παπαδημούλη για το πότε η ΕΚΤ θα εντάξει την Ελλάδα στο περιβόητο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Δεν ξέρουμε αν ο Παπαδημούλης ενήργησε από άγνοια κινδύνου ή απλά επειδή είναι χολωμένος για τον αποκλεισμό του από το «σύστημα εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ», εκείνο που ξέρουμε όμως είναι ότι ξύστηκε στη γκλίτσα του τσοπάνη, ο οποίος δε δίστασε να του «μετρήσει τα παΐδια».
Η ένταξη της Ελλάδας στην ποσοτική χαλάρωση, απάντησε ο Ντράγκι, «θα εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο ως προς την ανάλυση και την ενίσχυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του ίδιου του ΔΣ της ΕΚΤ». Οταν η ΕΚΤ δεν εντάσσει το ελληνικό κράτος σ' ένα πρόγραμμα εξασφάλισης ρευστότητας με καλύτερους όρους δανεισμού, πώς αυτό το κράτος θα βγει για δανεισμό στις «αγορές», όπως διατυμπανίζει το οικονομικό του επιτελείο; Ετσι και δοκίμαζε κάτι τέτοιο, οι όροι δανεισμού θα ήταν ανάλογοι μ' αυτούς του Απρίλη-Μάη 2010, όταν τα «σπρεντ» των ελληνικών ομολόγων είχαν εκτιναχτεί «στο θεό». Και βέβαια, το οικονομικό επιτελείο δε θ' αποτολμούσε να κάνει μια τέτοια κίνηση.
Επομένως, οι Τσιπραίοι δεν έχουν παρά να περιμένουν το παζάρι Ουάσινγκτον-Βερολίνου για το αν το ΔΝΤ θα συμμετάσχει στο «πρόγραμμα» του τρίτου Μνημόνιου, βάζοντας μερικά εκατομμύρια από τα δανεικά που προβλέπονται. Οπως αντιλαμβάνεστε, αυτό έχει το «κόστος» του. Ενα κόστος που θα κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός με νέα μνημονιακά μέτρα.
