Με τον αντίκτυπο των συγκλονιστικών γεγονότων στην περιοχή της Μάνδρας, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη μια απόφαση του ΣτΕ, η οποία έστειλε στα αζήτητα τις διάφορες «λίστες» (Λαγκάρντ, Μπόργιανς κτλ.). Το Β' Τμήμα του ΣτΕ αποφάσισε ότι μετά την πενταετία δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη οι κινήσεις και τα υπόλοιπα των τραπεζικών λογαριασμών για φορολογικούς σκοπούς (ελέγχους, καταλογισμούς, κ.λπ.). Ετσι, όλες οι φορολογικές ή ποινικές υποθέσεις που έχουν ανοίξει και δεν έχουν ολοκληρωθεί παίρνουν το δρόμο για το αρχείο, δεδομένου ότι οι κινήσεις τραπεζικών λογαριασμών πριν από το 2012 δεν επιτρέπεται να ληφθούν υπόψη ως αποδεικτικό στοιχείο.
Η απόφαση 2934/2017 αναφέρει: «Δεν αποτελούν συμπληρωματικά στοιχεία εκείνα τα οποία είτε είχαν περιέλθει σε γνώση της φορολογικής αρχής εντός της προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 του ανωτέρω άρθρου 84 πενταετίας και αγνοήθηκαν ή δεν ελήφθησαν προσηκόντως υπόψη από αυτήν είτε η φορολογική αρχή όφειλε να έχει λάβει γνώση τους, εντός της ίδιας πενταετίας, εάν είχε επιδείξει την δέουσα επιμέλεια, ήτοι εάν είχε λάβει τα προσήκοντα μέτρα ελέγχου και έρευνας, που προβλέπονται στο νόμο». Σε ελεύθερη μετάφραση: αφού δεν κάνατε τη δουλειά του ελέγχου μέσα στην πενταετία, δεν μπορείτε να τους κάνετε τίποτα.
Για μια ακόμα φορά το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο υψώνει ασπίδα προστασίας γύρω από την πλουτοκρατία, ερμηνεύοντας με αυστηρά συσταλτικό τρόπο το Σύνταγμα. Μάλιστα, ασκεί και αυστηρή κριτική στις κρατικές φορολογικές αρχές, γράφοντας: «Η διοίκηση, διαθέτουσα προδήλως περιορισμένο αριθμό καταλλήλως εκπαιδευμένου προσωπικού, ικανού να αξιολογήσει τα προκύπτοντα με βάση τις σύγχρονες μεθόδους ελέγχου στοιχεία, και επιβαρυμένη με την υποχρέωση ταυτοχρόνου ελέγχου τόσο παλαιών υποθέσεων, διεπομένων ενδεχομένως, ενόψει των αλλεπαλλήλων τροποποιήσεων της σχετικής με φόρους, τέλη και εισφορές νομοθεσίας, από μη ισχύουσες πλέον κατά τον χρόνο του ελέγχου διατάξεις, όσο και νέων υποθέσεων, διατρέχει τον κίνδυνο να επικεντρώνει την προσοχή της στη διενέργεια ελέγχων αφορώντων στις παραμένουσες σε εκκρεμότητα υποθέσεις παρελθόντων ετών, με συνέπεια να μην είναι σε θέση να ασκήσει επικαίρως ελέγχους για την εξακρίβωση τηρήσεως της ήδη ισχυούσης νομοθεσίας, οι οποίοι (έλεγχοι) θα ήταν ενδεχομένως και περισσότερο αποτελεσματικοί και λυσιτελείς και θα συνέβαλαν στην εμπέδωση στους διοικουμένους της συνειδήσεως για την εκπλήρωση των σχετικών με φόρους, τέλη και εισφορές υποχρεώσεων τους, που απορρέουν από ισχύουσες διατάξεις, σε χρόνο που θα έχουν και τη δυνατότητα να συμμορφωθούν και να αποφύγουν την επανάληψη ενδεχομένων παραβάσεων και, επομένως, και την επιβολή κυρώσεων, καθώς και να αποφύγουν τη συσσώρευση οικονομικών επιβαρύνσεων πολλών ετών».
Οι διάφορες «λίστες» πάνε στον κάλαθο των αχρήστων και ειδικά οι Τσιπροκαμμένοι χάνουν ένα εργαλείο προπαγάνδας. Φυσικά, θα μπορούν να επικαλούνται το… συντηρητικό ΣτΕ για να λένε ότι τους εμπόδισε να ξετινάξουν τη φοροδιαφυγή. Σ' αυτές τις περιπτώσεις, όμως, μετράει το αποτέλεσμα και όχι η απόδοση ευθυνών στον ένα ή τον άλλο κρατικό πυλώνα.
