Δεν έχουμε και πολλά να προσθέσουμε για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2007 σε σχέση με όσα είχαμε γράψει, όταν δημοσιοποιήθηκε το προσχέδιό του. Αλλωστε, τίποτα δεν έχει αλλάξει στα βασικά του μεγέθη από τον υποτιθέμενο πολιτικό και κοινωνικό διάλογο που διεξήχθη στο μεταξύ. Αυτός ο διάλογος είναι σκέτη προπαγάνδα και δεν γίνεται ούτε τυπικά.
Η ταξικότητα και αυτού του προϋπολογισμού, ο φορομπηχτικός και αντιλαϊκός του χαρακτήρας φαίνονται με μια γρήγορη ματιά στο σκέλος των εσόδων και ειδικά των φορολογικών εσόδων. Με λίγες λέξεις ο χαρακτήρας του φορολογικού συστήματος, έτσι όπως διαμορφώνεται για το 2007, συνεπάγεται νέα βάρη για τα λαϊκά στρώματα και νέες προκλητικές φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο. Κατά 7,2% προϋπολογίζεται να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα, δηλαδή με ρυθμό υπερδιπλάσιο του πληθωρισμού. Αυτό σημαίνει ότι οι Ελληνες πολίτες θα κληθούν του χρόνου να πληρώσουν περισσότερους συνολικά φόρους απ’ όσους θα πληρώσουν φέτος. Ακόμα πιο σημαντική, όμως, είναι η κατανομή των φόρων, που δείχνει την ένταση της αντιλαϊκότητας της φορολογίας.
Οι έμμεσοι φόροι αυξάνονται με ρυθμό μεγαλύτερο απ’ αυτόν των άμεσων φόρων (8,8% έναντι 4,8%). Αυτό σημαίνει εξ ορισμού πιο αντιλαϊκή φορολογική πολιτική, δεδομένου ότι οι έμμεσοι φόροι επιβαρύνουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Αν μάλιστα προσέξουμε τη διάρθρωση των έμμεσων φόρων, θα δούμε ότι η μεγαλύτερη αύξηση είναι στο ΦΠΑ.
Ομως, πιο ταξική σε αντιλαϊκή κατεύθυνση είναι και η διάρθρωση των άμεσων φόρων. Τα φυσικά πρόσωπα θα σηκώσουν το βάρος (αύξηση κατά 6,8%), ενώ ο φόρος που θα πληρώσουν τα νομικά πρόσωπα (δηλαδή οι επιχειρήσεις) θα αυξηθεί μόνο κατά 2,7% (πρόκειται για πραγματική μείωση, αν υπολογίσουμε τον πληθωρισμό, που κυμαίνεται γύρω στο 3,5%). Η αύξηση των άμεσων φόρων αφορά τους καπιταλιστές μόνο για τα εισοδήματά τους πλην επιχειρηματικών κερδών (τα κέρδη φορολογούνται αυτοτελώς), δηλαδή για ένα μικρό μέρος των συνολικών εισοδημάτων. Ετσι, και την αύξηση των άμεσων φόρων θα σηκώσουν οι μισθωτοί και τα μεσαία στρώματα.
Ο,τι και να πει η κυβέρνηση, αρκεί και μόνο η εικόνα του σκέλους των εσόδων για να αποδείξει πως λέει ψέματα. Εφτιαξε έναν προϋπολογισμό πιο φορομπηχτικό και πιο αντιλαϊκό από τον προηγούμενο. Τα εργαζόμενα στρώματα θα πληρώσουν το 2007 πρόσθετους φόρους ύψους 2,9 δισ. ευρώ, από τους οποίους τα 2,32 δισ. είναι έμμεσοι φόροι και 620 εκατ. ευρώ άμεσοι φόροι.
Προσέξτε τώρα και έναν καινούργιο μποναμά για τους καπιταλιστές. Τους δίνει το δικαίωμα να διανείμουν τα λεγόμενα αφορολόγητα αποθεματικά προηγούμενων ετών με έναν εξευτελιστικό συντελεστή που είναι 6% (!!!) για τις εισηγμένες και 12% για τις μη εισηγμένες εταιρίες, αντί για το 29% που ίσχυε. Δηλαδή, τα κέρδη που έμειναν αφορολόγητα, υποτίθεται για να επενδυθούν (και τα οποία φυσικά δεν επενδύθηκαν), μπορούν να διανεμηθούν με τόσο εξευτελιστικό φόρο! Για μια ακόμα φορά το κράτος συμπεριφέρεται ως κομπιναδόρος, βοηθώντας τους καπιταλιστές να βγάλουν και άλλα κέρδη αφορολόγητα με νόμιμο τρόπο.
Κι ενώ χαρίζουν με τόσο προκλητικό τρόπο βεβαιωμένους φόρους, δε διστάζουν να κόψουν την ισχνή έκπτωση του 1,5% για όσους πληρώσουν εφάπαξ το φόρο τους, πλήττοντας έτσι μισθωτούς και μεσαία στρώματα κυρίως. Ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι.
Μήπως, όμως, τα έσοδα από την αυξημένη φορομπηξία σε βάρος του ελληνικού λαού θα διατεθούν για τη βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους; Πριν δούμε αναλυτικότερα την εξέλιξη των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα, πρέπει να σημειώσουμε ότι περισσότερο από το 1/3 των συνολικών δαπανών (38,6%) θα πάει στις τσέπες των τραπεζιτών (ντόπιων και αλλοδαπών), για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Προσθέστε τις δαπάνες για τη συντήρηση και ενίσχυση του κατασταλτικού μηχανισμού και θα έχετε μια πιο σαφή εικόνα. Αρκεί να σημειώσουμε ότι ενώ οι δαπάνες για την Παιδεία αυξάνονται μόνο κατά 5,9% (κάτω από το μέσο όρο αύξησης των δαπανών), οι δαπάνες για το υπουργείο Δημόσιας Τάξης αυξάνονται κατά 8,1%.
Αν και το 2007 θα είναι προεκλογική χρονιά, το άρωμα της λιτότητας διατρέχει τον προϋπολογισμό από την αρχή μέχρι το τέλος. Οι αυξήσεις στο ΕΚΑΣ και τις συντάξεις του ΟΓΑ αποτελούν τα γενικά προπαγανδιστικά όπλα της κυβέρνησης, ενώ τη ρουσφετολογική επιτροπή καλούνται να την κάνουν οι υπουργοί με τα κονδύλια των υπουργείων τους (θα βρουν τον τρόπο να βολέψουν τμήμα της εκλογικής πελατείας).
Οι δαπάνες της κεντρικής διοίκησης (μισθοί, συντάξεις, λοιπές παροχές) αυξάνονται κατά 6,5% (έναντι αύξησης 6,9% το 2006).
Οι δαπάνες για «Ασφάλιση και Περίθαλψη» αυξάνουν κατά 13%, λόγω των αυξήσεων στο ΕΚΑΣ και στις συντάξεις του ΟΓΑ. Ομως, οι δαπάνες περίθαλψης μειώνονται σε πραγματικούς όρους, αφού αυξάνονται ονομαστικά μόλις κατά 1,1%!
Η κατηγορία «Λειτουργικές και Λοιπές Δαπάνες» αυξάνεται μόλις κατά 2,1% (έναντι αύξησης 7,8% το 2006). Σημασία, όμως, έχει η κατανομή στο εσωτερικό αυτής της κατηγορίας. Ετσι, οι επιχορηγήσεις φορέων αυξάνονται μόλις κατά 2% (έναντι αύξησης 7,9% το 2006) και οι καταναλωτικές δαπάνες μειώνονται κατά 2,3% (έναντι αύξησης 7,3% το 2006). Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει και ποιοι θα κληθούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Οι «Αποδιδόμενοι Πόροι» προς τους ΟΤΑ και άλλους φορείς αυξάνονται κατά 4,3% (έναντι αύξησης 6,2% το 2006). Οι δήμαρχοι, όμως, με φρέσκια τη λαϊκή εντολή στην τσέπη, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να αυξήσουν τα δημοτικά τέλη.
Οπως σημειώσαμε και παραπάνω, οι δαπάνες για την Παιδεία θα αυξηθούν κατά 5,9%. Τα κονδύλια που θα διατεθούν αντιστοιχούν στο 3,5% του ΑΕΠ (το 5% που υποσχόταν προεκλογικά ο Καραμανλής παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες).
Ο προϋπολογισμός του υπουργείου Υγείας αυξάνεται κατά 5,7%, που δεν είναι τίποτα αν αναλογιστούμε μόνο τα τεράστια κενά στα νοσοκομεία (και όχι όλες τις άλλες ανάγκες που χρονίζουν). Αν θέλετε ένα παράδειγμα της πρωτοφανούς αναλγησίας με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει αυτόν τον τόσο ευαίσθητο κοινωνικά τομέα, σας λέμε ότι οι δαπάνες για τις μονάδες ψυχικής υγείας μειώνονται κατά 42,5%! Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει.
Η επιχορήγηση προς το ΙΚΑ, σύμφωνα με το νόμο Ρέππα, θα έπρεπε να είναι 2.087 εκατ. ευρώ. Ακολουθώντας τη μόνιμη τακτική της υποχρηματοδότησης, θα δώσουν 1.800 εκατ. ευρώ. Ετσι, στα χρωστούμενα προς το ΙΚΑ σωρεύονται άλλα 287 εκατ. ευρώ, που μαζί με τα προηγούμενα πρέπει να αποδοθούν (βάσει του νόμου Ρέππα) το 2008. Λέτε του χρόνου να δώσουν την επιχορήγηση του 1% συν άλλα τόσα που χρωστούν από τα προηγούμενα χρόνια; Υπάρχει αφελής που να το πιστεύει αυτό;
Κοντολογίς, οι κοινωνικές δαπάνες κινούνται σταθερά στον αστερισμό της υποχρηματοδότησης, υπολειπόμενες κάθε χρόνο όχι μόνο από τις πραγματικές ανάγκες αλλά και από την αύξηση των φόρων. Αυξημένα εμφανίζονται μόνο τα κονδύλια στα υπουργεία Απασχόλησης (+13,9%) και Αγροτικής Ανάπτυξης (+9,9%), όμως αυτές οι αυξήσεις δαπανών προέρχονται από τις προαναγγελθείσες αυξήσεις στο ΕΚΑΣ και τις αγροτικές συντάξεις (35 και 50 ευρώ αντίστοιχα), με τις οποίες η κυβέρνηση φιλοδοξεί να «πάρει» τις επόμενες εκλογές.
Από την ανάλυση των δαπανών στην κατηγορία «Αποδοχές και Συντάξεις» της κεντρικής διοίκησης οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η εισοδηματική πολιτική του 2007 θα κυμαίνεται στα επίπεδα του 3-3,5% για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και 4% για τις συντάξεις. Βγάλτε τον πληθωρισμό και διαπιστώστε ότι μιλάμε για καθήλωση μισθών και συντάξεων.
