Κατά 19,9% μειώθηκε ο δείκτης όγκου στο λιανικό εμπόριο το Δεκέμβρη του 2010, σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του 2009, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕλΣτατ. Μιλάμε για βουτιά, όχι για κάποια ελέγξιμη πτώση. Τα σχόλια που γίνονται συνήθως, όταν δημοσιεύονται τέτοια στοιχεία, αφορούν τους εμπόρους και τα λουκέτα που θα μπουν σε μαγαζιά. Σωστό είναι αυτό, όμως εκτός από τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών υπάρχουν και οι πελάτες των μαγαζιών.
Είναι φανερό πλέον πως δεν μπορούμε να μιλάμε για «νοικοκύρεμα» και μείωση της κατανάλωσης, αλλά για υποκατανάλωση. Οι εργαζόμενοι αρχίζουν να στρερούνται ακόμα και τα στοιχειώδη. Περπατάς στους εμπορικούς δρόμους της Αθήνας Σάββατο μεσημέρι, σε περίοδο εκπτώσεων, και νομίζεις πως είναι Κυριακή. Ψυχή δεν κυκλοφορεί και οι μαγαζάτορες σταλίζουν στην είσοδο. Φυσικά, πέρα από τα λουκέτα, έχουμε και μαζικές απολύσεις εμποροϋπαλλήλων. Οχι μόνο από τα μικρά μαγαζιά, αλλά και από τα μεγάλα. Και βέβαια, η αυθαιρεσία των καπιταλιστών, τα ωρομίσθιο, το κόψιμο των μεροκάματων, η μετατροπή των εργαζόμενων σε λάστιχο, οργιάζουν.
