Τρεις ελεγκτές του ΣΔΟΕ πιάστηκαν «με τη γίδα στην πλάτη». Με προσημειωμένα χαρτονομίσματα που τους είχε δώσει ο «πελάτης», αφού προηγουμένως έκανε καταγγελία στην αστυνομία. Δεν ξέρουμε αν υπάρχει και παραπέρα παρασκήνιο (π.χ. αν ο άνθρωπος πλήρωνε προστασία αλλού και απηύδησε) και δεν μας ενδιαφέρει κιόλας. Προκαλεί αγανάκτηση, όμως, η ανακοίνωση που έσπευσε να βγάλει το υπουργείο Οικονομικών, που από τη μια απέκρυβε το γεγονός της καταγγελίας του πολίτη και απέδιδε τη σύλληψη αποκλειστικά στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ και από την άλλη υπενθύμιζε ότι «σύμφωνα με τις διατάξεις του νέου νόμου (3943/31-3-2011) για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, για τις πράξεις αυτές προβλέπεται ποινή κάθειρξης μέχρι 10 έτη και δυνατότητα προσωρινής κράτησης, ανεξαρτήτως του ύψους του ποσού της συναλλαγής (έστω κι αν πρόκειται για ένα ευρώ), ειδικά για υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών», καταλήγοντας με την καθιερωμένη κορόνα ότι «η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών δηλώνει κατηγορηματικά ότι είναι αποφασισμένη να επιδείξει μηδενική ανοχή σε περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς υπαλλήλων, επιβάλλοντας την ανάλογη τιμωρία, και ότι θα είναι αμείλικτη σε οποιοδήποτε φαινόμενο διαφθοράς εντός των Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών».
Πηγαίνετε όσο πίσω θέλετε χρονικά και θα ανακαλύψετε δεκάδες πανομοιότυπες δηλώσεις υπουργών, κάθε φορά που κάποιος εφοριακός συλλαμβανόταν να τα πιάνει. Επομένως, δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο εν προκειμένω. Οσο για την μεγαλύτερη αυστηρότητα του νέου νόμου, από πότε οι αυστηρότερες ποινές δρουν αποτρεπτικά για το έγκλημα; Στο πλαίσιο του νέου νόμου ενήργησαν οι τρεις του ΣΔΟΕ. Δεν τους απέτρεψαν οι μεγαλύτερες ποινές.
Ομως, πρόσφατα στήθηκε ολόκληρη φιέστα για την τοποθέτηση του πρώην εισαγγελέα Διώτη ως επικεφαλής του ΣΔΟΕ, που υποτίθεται ότι είναι επίλεκτη υπηρεσία, στελεχωμένη από αδιάφθορους. Και τι αποδείχτηκε; Οτι δεν υπάρχουν αδιάφθοροι. Εκτός αν πιστέψει κανείς, ότι μόνο αυτοί οι τρεις τα ‘πιαναν, συνελήφθησαν και καθάρισε το σώμα. Στην εποχή της οικονομικής κρίσης, με τα μεσαία στρώματα να στριμώχνονται άγρια και με τους δημόσιους υπάλληλους να δέχονται συνεχείς περικοπές στους μισθούς τους, το δέλεαρ για συναλλαγές κάτω από το τραπέζι είναι πολύ μεγαλύτερο από πριν. Φυσικά, καμιά φορά κάτι θα στραβώνει και κάποιοι θα συλλαμβάνονται. Ομως, όλες τις ιστορικές εποχές, οι μεγάλες κρίσεις υπήρξαν ταυτόχρονα και πηγές φουντώματος της διαφθοράς και της εγκληματικότητας. Αυτά είναι συμπτώματα της ίδιας της λειτουργίας του καπιταλισμού και όχι μεμονωμένα αποστήματα. Μεμονωμένα περιστατικά είναι μόνο αυτά που αραιά και που αποκαλύπτονται.
