Τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ για τις τιμές βιομηχανίας, στο διάστημα Γενάρης 2005 – Γενάρης 2006, δείχνουν αύξηση κατά μέσο όρο 9,3%. Για τα εμπορεύματα που προορίζονται για την εσωτερική αγορά η αύξηση είναι 9,9%, ενώ για τις εξαγωγές 7,5% (η διαφορά στο «μέσα» και το «έξω» είναι ευεξήγητη. «Μέσα» κάνουν ό,τι θέλουν, ενώ «έξω» περιορίζονται κάπως από τον ανταγωνισμό).
Ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζει και η ανάλυση ανά κλάδο. Πρώτος στη λίστα των ανατιμήσεων ο ενεργειακός κλάδος, με ετήσια αύξηση τιμών 17,8%. Δεύτερος στη λίστα ο κλάδος τροφίμων, με μέση ετήσια αύξηση 9,4%.
Κατά τα άλλα, ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή, δηλαδή ο επίσημος τιμάριθμος λιανικής, παραμένει κάτω από το 3,5%. Χρειαζόμαστε μήπως άλλη μαρτυρία για να καταλάβουμε ότι αυτός ο δείκτης είναι ψεύτικος, στηρίζεται σε εξωπραγματική βάση, με μοναδικό σκοπό να συμπιέζει τις διεκδικήσεις για τους μισθούς, τα μεροκάματα και τις συντάξεις; Φτάνει να δούμε μόνο τις τιμές στη βιομηχανία τροφίμων, που απορροφά το μεγαλύτερο σχετικά μέρος του εργατικού εισοδήματος. Και βέβαια, μετά την κερδοσκοπία των βιομήχανων ακολουθεί η κερδοσκοπία όλων των άλλων που εμπλέκονται στην αλυσίδα της διανομής των αγαθών, μέχρι αυτά να φτάσουν στον καταναλωτή εργαζόμενο.
