Ηταν στραβό το κλίμα, το τρώει και ο κοροναϊός…

Σε πρόσφατο άρθρο του για το Project Syndicate, ο καθηγητής του Χάρβαρντ και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, Κένεθ Ρογκόφ, έγραψε ότι «οι πιθανότητες μιας παγκόσμιας ύφεσης έχουν αυξηθεί δραματικά, πολύ περισσότερο από τις συμβατικές προβλέψεις των επενδυτών και των διεθνών οργανισμών». Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η επιδημία του κοροναϊού στην Κίνα προκαλεί «σοκ στην προσφορά και σοκ στη ζήτηση». Θεωρεί ότι πρέπει «να αναγνωρίσουμε ότι η επόμενη παγκόσμια ύφεση θα μπορούσε να είναι κοντά – και ότι μπορεί να φαίνεται πολύ διαφορετική από εκείνη που ξεκίνησε το 2001 και το 2008». Σύμφωνα με τον Ρογκόφ, «η επόμενη ύφεση είναι πιθανό να ξεκινήσει από την Κίνα και μάλιστα μπορεί ήδη να είναι σε εξέλιξη».
 
Είναι γνωστό και έχει επισημανθεί και από τις στήλες της Κόντρας, πως ο παγκόσμιος καπιταλισμός προχωρούσε ασθμαίνοντας και πως όλοι προεξοφλούσαν το ξέσπασμα μιας νέας κρίσης. Η επιδημία του κοροναϊού στην Κίνα, που εξακολουθεί ν' αποτελεί την παραγωγική ατμομηχανή του παγκόσμιου καπιταλισμού, η αβεβαιότητα ως προς τη μορφή που θα πάρει η εξάπλωσή του, η λήψη προληπτικών μέτρων με οικονομικό αντίκτυπο και οι ανισορροπίες που όλ' αυτά προκαλούν, σε συνδυασμό με τον άγριο εμπορικό πόλεμο ανάμεσα σε βασικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, που επαναφέρει μορφές κρατικού προστατευτισμού, οι οποίες υποτίθεται πως είχαν ξεπεραστεί με την περιβόητη παγκοσμιοποίηση, έρχονται να επιταχύνουν την πορεία προς την κρίση. Δεν προκαλούν την κρίση (που θα ξεσπούσε έτσι κι αλλιώς), αλλά επιταχύνουν το ξέσπασμά της και μάλλον θα κάνουν πιο καταστροφικές τις επιπτώσεις της τον πρώτο καιρό.
 
Εμείς, βέβαια, ζούμε στο νησί των Μακάρων. Αυτό υποστηρίζει η κυβερνητική προπαγάνδα. Ο Μπουμπούκος ανακοινώνει καθημερινά «τεράστιες επενδύσεις», ο Μητσοτάκης διασαλπίζει με κάθε ευκαιρία την επιτυχία της κυβερνητικής του πολιτικής, ο Σταϊκούρας (εκ φύσεως πιο συγκρατημένος) μιλά για την «αλλαγή του πολιτικού κλίματος». Ο κόσμος, βέβαια, δεν έχει δει κάποια καλυτέρευση της ζωής του, δεν αντιμετωπίζει με κάποια -συγκρατημένη έστω- αισιοδοξία το μέλλον, αλλά… έτσι είμαστε εμείς οι Ελληνες, πάντα γκρινιάρηδες και ανικανοποίητοι.
 
Μέχρι που έπεσε η «βόμβα» την περασμένη Τρίτη. Από ένα όργανο «υπεράνω υποψίας», το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο που αποτελείται από οικονομολόγους, καθηγητάδες και τραπεζίτες.
 
«Με βάση αυτές τις αρνητικές εκτιμήσεις φαίνεται ότι απομακρυνόμαστε, πιθανώς σημαντικά, από τον στόχο για αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,8% το 2020, γεγονός που θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αναζητηθούν “μαξιλάρια“ για τον προϋπολογισμό για τυχόν έκτακτες δαπάνες (πχ στο τομέα της υγείας), όπως πιθανώς αξιοποίηση μέρους των ταμειακών αποθεμάτων ασφαλείας (cash buffers), αλλά και έγκαιρη συνεννόηση με τους θεσμούς για συμφωνία ρήτρας διαφυγής (escape clause), ώστε μία ελεγχόμενη απόκλιση από το στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ να μην οδηγήσει σε περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα τα οποία θα επιδεινώσουν περαιτέρω την μακροοικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και θα ανακόψουν τη θετική δυναμική των τελευταίων ετών», αναφέρει το Δημοσιονομικό Συμβούλιο σε έκθεσή του με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Επιπτώσεις στο ελληνικό ΑΕΠ μετά από πιθανή αρνητική διαταραχή στο ΑΕΠ της ευρωζώνης, βάσει του υποδείγματος μεσοπρόθεσμων μακροοικονομικών προβλέψεων του ΕΔΣ».
 
Ολόκληρη την τετρασέλιδη έκθεση μπορείτε να διαβάσετε στο https://www.hfisc.gr/keimena-ergasias/epiptoseis-sto-elliniko-aep-meta-apo-pithani-arnitiki-diatarahi-sto-aep-tis. Εδώ μένουμε στην πρόβλεψη ότι ο στόχος για ανάπτυξη 2,8% το 2020 δεν πιάνεται. Ο κοροναϊός είναι ο φερετζές που ανακαλύφθηκε για να κρυφτεί η πραγματικότητα. Γιατί όταν γράφεις ότι ο κοροναϊός πιθανόν να επιφέρει «ελαφρά κάμψη στο παγκόσμιο ΑΕΠ για το 2020 κατά 0,1%», δεν  μπορείς να αποδώσεις στην ίδια αιτία την πιθανή πτώση του ελληνικού ΑΕΠ κάπου μεταξύ του 1,88% και του 2,54%, έναντι στόχου 2,8%. Κάτι άλλο φταίει και απλά το σκεπάζεις με σκόνη κοροναϊού.
 
Το ΕΔΣ ήταν ο «λαγός». Από την επομένη άρχισε να μπαίνει και ο Σταϊκούρας στην κουβέντα για τους «κινδύνους» λόγω covid-19. Και βέβαια, δεν πρέπει να καταπιούμε την παπάρα ότι δε θα έχουμε πρόσθετα περιοριστικά μέτρα, προκειμένου να πιαστεί το «πρωτογενές πλεόνασμα» του 3,5%. Αυτό δε γίνεται μια δεκαετία τώρα; Γιατί  ν' αλλάξει φέτος;