Είναι γνωστή η προσπάθεια του υπουργείου Παιδείας, στο πλαίσιο της δραστικής περικοπής των δαπανών, να καταργήσει την παροχή δωρεάν συγγραμμάτων στους φοιτητές. Και επειδή μια τέτοια κίνηση θα ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών και φοιτητικών κινητοποιήσεων, καθώς ανατρέπει κατακτήσεις δεκαετιών της δωρεάν Παιδείας, μηχανεύεται μεθοδεύσεις, όπως η καθιέρωση των ηλεκτρονικών συγγραμμάτων (ή η καθιέρωση του πολλαπλού βιβλίου για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση).
Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι ο Γ.Γ του υπουργείου Παιδείας, Απόστολος Δημητρόπουλος, κάλεσε τους εκδότες να αποστείλουν σε ηλεκτρονική μορφή το 25% των συγγραμμάτων, διαφορετικά δεν θα τους επιτραπεί να τα μοιράσουν ούτε σε έντυπη μορφή. Τους έδωσε μάλιστα και προθεσμία έως τον Μάη του 2022.
Θορυβημένοι οι εκδότες (ο Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων, η Ενωση Ελληνικού Βιβλίου, ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών, ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου) εξέδωσαν κοινό δελτίο Τύπου, στο οποίο αναφέρουν ότι το τελεσίγραφο Δημητρόπουλου δεν διασφαλίζει την παράνομη αναπαραγωγή και διανομή των συγγραμμάτων από οποιονδήποτε επίδοξο hacker, υπογραμμίζοντας ότι «Δεδομένης της βέβαιης παράνομης αναπαραγωγής και διακίνησης (όλα τα ηλεκτρονικά βιβλία αναπαράγονται παρανόμως) και της τεράστιας απώλειας εσόδων από την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των συγγραφέων, οι οποίοι δεν θα έχουν επιπλέον κίνητρο προς συγγραφή νέων βιβλίων, οι Ελληνες εκδότες αρνούνται να υποκύψουν στον εκβιασμό και να θέσουν στη διάθεση του υπουργείου τα συγγράμματά τους ηλεκτρονικά, χωρίς την απαιτούμενη ασφάλεια».
Η στάση των εκδοτών προκάλεσε, λέει, έκπληξη στον ΓΓ του υπουργείου Παιδείας, γιατί αυτός, λέει, δεν έχει καμιά πρόθεση να καταργήσει τα δωρεάν συγγράμματα: Αντιθέτως «η πραγματικότητα είναι ότι το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να δώσει τη δυνατότητα στους φοιτητές να επιλέξουν το σύγγραμμα που επιθυμούν σε έντυπη ή σε ηλεκτρονική μορφή, όπως πάντα δωρεάν για όλους!».
Διατείνεται επίσης ότι «το τελευταίο διάστημα το Υπουργείο Παιδείας βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους των εκδοτών για το θέμα και έχει παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις για την ασφάλεια των ηλεκτρονικών συγγραμμάτων, με βάση τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές (DRM)», πλην όμως είναι «προφανές ότι κάθε διαδικασία διαλόγου πρέπει να έχει ένα χρονικό όριο ολοκλήρωσης».
Καθιστά δε, σαφή τη στρατηγική που έχει επιλέξει το υπουργείο: «Ο ψηφιακός μετασχηματισμός αποτελεί προτεραιότητα του Υπουργείου Παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Η θεσμοθέτηση του ηλεκτρονικού συγγράμματος θα συμβάλλει στον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας και στην περαιτέρω ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων των φοιτητών. Τέλος, θα είναι επωφελής για τον τεχνολογικό μετασχηματισμό του κλάδου του βιβλίου και στη χώρα μας».
Τα μεγάλα λόγια και οι βαρύγδουποι σχεδιασμοί του υπουργείου Παιδείας είναι το «τυράκι», η «φάκα» είναι η μεθόδευση της κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων. Οι ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες, τα πολλαπλά συγγράμματα σε ηλεκτρονική μορφή μπορούν μόνο συμπληρωματικά να λειτουργήσουν προς το έντυπο σύγγραμμα, για τον εμπλουτισμό της γνώσης. Γιατί όλοι οι φοιτητές δεν είναι «μπρούκληδες», μπορεί να προέρχονται και από χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και να μην έχουν τα μέσα ενός σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού ή ακόμη και να βρίσκονται σε περιοχές με αδυναμίες δικτύου.
Επειτα είναι άλλη η επαφή και η σχέση που αποκτά ο αναγνώστης (στην περίπτωσή μας ο φοιτητής) με το βιβλίο, στο οποίο μπορεί να ανατρέξει ανά πάσα στιγμή, που δεν του ανοίγει μόνο το δρόμο της γνώσης, αλλά και δρόμους αναζήτησης, πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας, δρόμους ολοκλήρωσης της προσωπικότητας, δρόμους πολιτισμού.
