Θυμάστε τι ντόρο έκανε η ΝΔ, όταν τον Φλεβάρη του 2018 ο Τζανακόπουλος είχε επισκεφτεί τον Αρειο Πάγο για να «ενημερωθεί» για την πορεία της δικογραφίας για το σκάνδαλο Novartis; Στα κάγκελα είχαν ανέβει οι νεοδημοκράτες και οι πασόκοι καταγγέλλοντας παρέμβαση της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου στη λειτουργία της Δικαιοσύνης, παραβίαση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, κατασκευή διώξεων κτλ. κτλ.
Τυπικά είχαν δίκιο, φυσικά, γιατί ο Τζανακόπουλος και ο Τσίπρας ενήργησαν απροκάλυπτα. Αυτές οι δουλειές γίνονται στη ζούλα, με ενδιάμεσους ή με νυχτερινές συναντήσεις σε «ουδέτερα» σπίτια. Τι να πούμε, όμως, για τη συνάντηση του υπουργού Επικρατείας Γεραπετρίτη με τον (παραιτηθέντα πλέον) πρόεδρο του Α1 τμήματος και αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου Χρήστο Τζανερίκο, που έγινε, όπως πληροφορούμαστε, σε… καφενείο κοντά στο μέγαρο Μαξίμου; Ετσι συναντιόντουσαν οι κομμουνιστές σε εποχές παρανομίας και διώξεων. Στελέχη της αστικής εξουσίας να μετατρέπουν καφενείο σε γιάφκα πρώτη φορά ακούμε.
«Η κυβέρνηση στο πλαίσιο της νομοθετικής πρωτοβουλίας για το συγκεκριμένο ζήτημα, δεδομένου ότι υπήρχαν ζητήματα και δικονομικής λειτουργίας του δικαστηρίου, είχε προηγούμενη διαβούλευση με την ηγεσία του Αρείου Πάγου. Αυτό δεν συνιστά καμίας μορφής παρέμβαση, αντίθετα ήταν θεσμικά επιβεβλημένο», απάντησε σε σχετική ερώτηση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Οικονόμου, επιβεβαιώνοντας τη συνάντηση Γεραπετρίτη-Τζανερίκου.
Η δήλωση του κυβερνητικού εκπρόσωπου ήταν εξαιρετικά ωμή. Από πού κι ως πού ήταν «θεσμικά επιβεβλημένο» να συναντηθεί εξέχων υπουργός, παρακοιμώμενος του Μητσοτάκη, με τον πρόεδρο του τμήματος του ΑΠ που θα έκρινε τη νομιμοποίηση του νεοναζιστικού μορφώματος του Κασιδιάρη; Τι δουλειά έχουν οι δικαστές στην άσκηση της νομοθετικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης; Αμα είναι να τους βάλουν και στη Βουλή για να ψηφίζουν… Και τι δουλειά έχει η κυβέρνηση στην κρίση των δικαστών; Αμα είναι, να γίνουν μεικτά τα αστικά δικαστήρια και να αποτελούνται από μέλη της κυβέρνησης και από δικαστές αντάμα.
Αυτό που ομολόγησε ο Οικονόμου είναι εξαιρετικά απλό: ο Γεραπετρίτης συναντήθηκε με τον Τζανερίκο για να πληροφορηθεί απ’ αυτόν τι σκοπεύει να κάνει με το μόρφωμα του Κασιδιάρη. Αν ο Τζανερίκος του έλεγε να μην ανησυχεί, γιατί το μόρφωμα Κασιδιάρη θα αποκλειστεί, το θέμα δε θα είχε ανοίξει καν. Οταν όμως ο Τζανερίκος του ξεκαθάρισε ότι προτίθεται να νομιμοποιήσει το μόρφωμα, η κυβέρνηση αποφάσισε να καταθέσει νέα ρύθμιση, αφαιρώντας από τον Τζανερίκο τη δυνατότητα να ορίσει τη σύνθεση του Α1 τμήματος (ο ίδιος ως πρόεδρος και τέσσερις αρεοπαγίτες που αυτός θα όριζε, φροντίζοντας να έχει πλειοψηφία υπέρ της άποψής του) και ορίζοντας ως αρμόδιο το σύνολο των δικαστών του τμήματος.
Και για να τελειώνουμε με τη συνάντηση στη… γιάφκα, πρέπει να μην μείνουμε μόνο στον Γεραπετρίτη. Ο Τζανερίκος γιατί πήγε; Από πότε οι «ανεξάρτητοι δικαστές» -και μάλιστα ανώτατοι δικαστές- συναντιούνται με υπουργούς σε καφενεία και αποκαλύπτουν σ’ αυτούς τι πρόκειται να ψηφίσουν σε υπόθεση που είναι αρμόδιοι σύμφωνα με το νόμο; Βρόμικος ο Γεραπετρίτης, αλλά εξίσου βρόμικος και ο Τζανερίκος. Και βέβαια, δεν πρόκειται να μας ενημερώσουν για το ακριβές περιεχόμενο της μυστικής συνάντησης και συνομιλίας τους.
Ο Βορίδης, από την άλλη, γνωστός για τη χουντοφασιστική διαδρομή του, κατέφυγε σε μια παραλλαγή του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Η νομοθετική αρμοδιότητα ανήκει στη Βουλή, είπε. Τελεία και παύλα. «Ξέχασε» όμως να συμπληρώσει ότι ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων ανήκει στα δικαστήρια. Είναι μάλιστα διάχυτος, καθώς στην Ελλάδα δεν προβλέπεται η ύπαρξη συνταγματικού δικαστήριου.
Στην προκείμενη περίπτωση, μάλιστα, το μοναδικό δικαστήριο που θα έκρινε οριστικά και αμετάκλητα ήταν το Α1 τμήμα του Αρείου Πάγου. Αυτό δεν το αποφάσισε ο Τζανερίκος, αλλά το νομοθέτησε μόλις τον περασμένο Φλεβάρη η Βουλή, με εμπνευστή και εισηγητή της σχετικής ρύθμισης τον Βορίδη (ο υπουργός Δικαιοσύνης Τσιάρας, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι… φιλική συμμετοχή, βάζοντας απλώς την υπογραφή του, χωρίς καν να παίρνει το λόγο στη Βουλή για να υποστηρίξει τις νομοθετικές ρυθμίσεις).
Στην αστική δημοκρατία η τυπική σύμβαση της κρατικής συγκρότησης λέει πως όπως ο κάθε Τζανερίκος (δικαστής) δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει προληπτικά αν η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να νομοθετήσει και πώς θα νομοθετήσει, έτσι και ο κάθε Γεραπετρίτης ή Βορίδης (μέλος της κυβέρνησης) δεν έχει δικαίωμα να παρέμβει προληπτικά για να μάθει ποια θα είναι η κρίση του δικαστή, πόσω μάλλον να την υπαγορεύσει.
Αυτή την τυπική σύμβαση, που δημόσια φροντίζουν να την τηρούν, για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού με τη «διάκριση των εξουσιών», και οι δύο πλευρές την έκαναν κομμάτια και θρύψαλα. Ποιος θα πιστέψει τώρα, μετά από τα όσα αποκαλύφθηκαν, για συναντήσεις σε καφενεία, για έναν ανώτατο δικαστή αποφασισμένο να νομιμοποιήσει εκλογικά το νεοναζιστικό μόρφωμα Κασιδιάρη και για μια κυβέρνηση αποφασισμένη να πετύχει το αντίθετο, ότι η ολομέλεια του Α1 τμήματος του Αρείου Πάγου, χωρίς τον Τζανερίκο πλέον, θα κρίνει… κατά συνείδηση, ανεξάρτητα, ανεπηρέαστη από πολιτικές υπαγορεύσεις;
Αυτά είναι τα αποτελέσματα της εκχώρησης στον Αρειο Πάγο του δικαιώματος ουσιαστικής κρίσης στη νομιμοποίηση των κομμάτων που κατέρχονται στις εκλογές. Δικαίωμα που ουδέποτε είχε από το 1974 έως σήμερα. Αύριο, σε κάποιο άλλο καφενείο, κάποιος άλλος υπουργός θα περνάει το μήνυμα να απαγορευτούν κόμματα και οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς, διότι δεν ανταποκρίνονται στη συνταγματική επιταγή της υπεράσπισης του «δημοκρατικού πολιτεύματος». Η ρύθμιση του περασμένου Φλεβάρη έχει κοπεί πάνω στο πατρόν της θεωρίας των «δύο άκρων».
Λεπτομέρεια χαρακτηριστική: πρωταγωνιστής στον κάλπικο αντιναζισμό της ΝΔ είναι ένας «ξεπλυμένος» νεοφασίστας, ο Βορίδης! Σ’ αυτόν ανέθεσε ο Μητσοτάκης να κάνει τα πάντα για να μη συμμετάσχει στις εκλογές το νεοναζιστικό μόρφωμα του Κασιδιάρη. Και τελικά κατάφερε να κάνει τον Κασιδιάρη και τους νεοναζιστές του κορυφαία πρόσωπα του εκλογικού δράματος!
Ολοι οι χειρισμοί τους, με τις τρεις διαδοχικές ρυθμίσεις για τη συμμετοχή των νεοναζιστών στις εκλογές (Ιούνης 2021, Φλεβάρης 2023, Απρίλης 2023), αποκαλύπτουν τον πανικό του Μητσοτάκη και της κλίκας του. Εύλογα αναρωτιέται κανείς, αν ποντάρουν ότι θα πάρουν ψήφους από τα φασισταριά που θα ψήφιζαν Κασιδιάρη, όταν στις εκλογές θα κατέβουν μισή ντουζίνα ακροδεξιά μορφώματα και επομένως τα φασισταριά θα έχουν αρκετές επιλογές.
Ναι, αλλά υπάρχει και ο δεύτερος γύρος, στον οποίο η αντιπαράθεση θα πολωθεί μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ προσδοκά πως ένα μέρος από τα φασισταριά θα την ψηφίσει «για να μην βγουν οι κομμουνιστές» (για πολλά απ’ αυτά τα φασισταριά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι… κομμουνιστικό κόμμα!). Κι αν οι ψήφοι που θα έπαιρνε το νεοναζιστικό μόρφωμα Κασιδιάρη διασπαρούν στα άλλα ακροδεξιά μορφώματα, η ΝΔ θα έχει την ελπίδα –αν είναι πρώτο κόμμα- να φτάσει κοντά στην αυτοδυναμία, γιατί όσο μεγαλώνει το ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός Βουλής τόσο χαμηλώνει ο πήχης της αυτοδυναμίας για το πρώτο κόμμα.
Πέρα από τον αναμφισβήτητο πανικό, λοιπόν, υπάρχουν και στοιχειώδεις πολιτικοί υπολογισμοί, στηριγμένοι στη θεωρία των πιθανοτήτων. Το μόνο που δεν υπάρχει είναι διάθεση για αντιναζιστικό αγώνα. Θέλουν να έχουν οι νεοναζί πλήρη ελευθερία δράσης «στο δρόμο», όχι όμως να εκπροσωπούνται και στο κοινοβούλιο (τουλάχιστον προς το παρόν).
