Ο Καραμανλής (ο δάμαλος) ήταν εκεί. Ο Σαμαράς ήταν εκεί. Ο πρώην πρόεδρος Πάκης ήταν εκεί. Ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας ήταν εκεί. Στα εγκαίνια κάποιου γλυπτού που κοτσάρισε ο Δένδιας στο προαύλιο του Πεντάγωνου. Ποιος έλειπε; Ο Κούλης! Και ο Τασούλας που προφανώς ρώτησε αν θα πάει ο Κούλης, του είπαν όχι και δεν πήγε και αυτός, για να μην παρεξηγηθεί. Σκασίλα του του Δένδια. Εστω κι έτσι, αναγνωρίστηκε ως ο Νο 1 δελφίνος της ΝΔ. Πέταξε και τα… σοβαρά εθνικιστικά του και σφράγισε την υποψηφιότητα: «Τα ταυτοτικά στοιχεία της νέας Ελλάδας είναι γνωστά: Πατρίδα – Γλώσσα – Παραδόσεις – Θρησκεία – Οικογένεια. Αυτά είναι. Αυτοί είμαστε. Υπέρ αυτών η θυσία. Και δι’ αυτών η αθανασία». Ο,τι λέει ο Σαμαράς. M’ αυτά και μ’ αυτά,πήρε το χρίσμα από τους δεινόσαυρους του κόμματος.
Χεσμεντέν!
Με υπόμνημα θα πραγματοποιηθεί η ανωμοτί κατάθεση Τριαντόπουλου στη συνεδρίαση της Προανακριτικής Επιτροπής. Επέλεξε, λέει, να μην παρευρεθεί με φυσική παρουσία για να μη δώσει την ευκαιρία στην αντιπολίτευση να προχωρήσει σε ένα ακόμη επικοινωνιακό σόου. Ναι, καλά, μας τα ‘παν κι άλλοι. Ως ύποπτος έχει το δικονομικό δικαίωμα να δώσει εξηγήσεις μέσω υπομνήματος. Αλλά όχι και να μας θεωρεί και βλάκες. Αν είναι τόσο ισχυρά τα επιχειρήματά του, γιατί δεν πάει ο ίδιος και να ρουμπώσει την αντιπολίτευση, δίνοντας αυτός επικοινωνιακό σόου; Δεν πάει να καταθέσει για τον απλούστατο λόγο ότι δε θέλει να απαντήσει σε ερωτήσεις που θα του υποβληθούν. Στο υπόμνημα θα γράψει αυτά που είπε και στην απολογία του στην Ολομέλεια της Βουλής, χωρίς να επιτρέψει να αμφισβητηθούν με ερωτήσεις. Αυτό φοβάται, γι’ αυτό δεν πάει. Αν μπορούσε δε θα πήγαινε καθόλου, αλλά οι γαλάζιοι νομικοί συμβουλάτορες εισηγήθηκαν ότι πρέπει να τηρηθούν τα τυπικά. Να παραστήσει η πλειοψηφία της Προανακριτικής ότι «άκουσε» τις εξηγήσεις του υπόπτου Τριαντόπουλου και μετά, χωρίς να προχωρήσει και να ολοκληρώσει τη διαδικασία, να στείλει την υπόθεση στο δικαστικό συμβούλιο. Αυτή η παρωδία Προανακριτικής ξεπερνά εκείνη των συριζαίων για τη Novartis.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Σιγά το «κόλπο γκρόσο» των Μητσοτάκη-Τριαντόπουλου
Η ζαριά του Κραταιού Νικόλα
Λίγες μέρες μετά το «μανιφέστο Τσίπρα», ο Φάμελλος σκαρφάλωσε στα κεραμίδια και έκανε μια ακόμα πρόταση συνεργασίας των «προοδευτικών δυνάμεων». Για να δώσουν «προοπτική στην κοινωνία, να ρίξουν την κυβέρνηση και να νικήσουν τη Νέα Δημοκρατία». Το πήγε ένα βήμα παραπέρα, μιλώντας για κοινό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ: «Τελικός στόχος είναι στις επόμενες εκλογές, και κατά την άποψή μου πολύ πριν από αυτές, να υπάρχει ψηφοδέλτιο και φορέας που θα κερδίσει τον κ. Μητσοτάκη και θα υλοποιήσει την προοδευτική και δημοκρατική αναγέννηση της χώρας μας».
Ο Ανδρουλάκης έσπευσε να απορρίψει την πρόταση Φάμελλου: «Αν τα κόμματα αθροιστούν, μειώνεται το ακροατήριό τους ή όχι; Άρα, ποιος κερδίζει; Προτείνουν κάποιοι να αθροιστούν τα κόμματα για να μειωθούν τα ακροατήριά τους, άρα τελικά ωφελημένη να είναι η ΝΔ. Και θέλετε να τα πάρω σοβαρά όλα αυτά; Συνεχίζω αταλάντευτος στη δέσμευση που πήρα απέναντι στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος με έχει εκλέξει δύο φορές πρόεδρο. Πρέπει στις επόμενες εθνικές εκλογές ο ελληνικός λαός να έχει επιλογή κυβέρνησης και προγράμματος απέναντι στη ΝΔ. Και σε αυτό φέρω μεγάλη ευθύνη και θα κάνω ό,τι μπορώ για να έχει αυτή την επιλογή».
Το επιχείρημα περί μείωσης του ακροατήριου το έβγαλε κυριολεκτικά από την κωλότσεπη, αποδεικνύοντας ότι ζορίζεται από το… φλερτ των συριζαίων. Εύκολα θα μπορούσε να του απαντήσει κάποιος πως μια συνεργασία ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά και όχι αφαιρετικά. Αλλά δεν μπορούσε να δώσει διαφορετική απάντηση. Τρόμαξε να γλιτώσει την επιτροπεία από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, να πάει να μπει υπό την επιτροπεία του Φάμελλου και να τον ακούσει κάποια στιγμή να του λέει «ας βάλουμε υποψήφιο πρωθυπουργό τον Τσίπρα»;
Από την άλλη, όμως, αυτό το «θα κάνω ό,τι μπορώ» δε δείχνει να πολυπιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Αν το πίστευε, θα έλεγε: «Σε πείσμα των δημοσκοπήσεων, το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές». Τη ζαριά, όμως, την έχει ρίξει: ή θα φέρει εξάρες και θα είναι πρώτο κόμμα, οπότε θα έχει αξιώσεις πρωθυπουργοποίησης, ή θα φέρει ασόδυο και τότε… μαύρο φίδι που τον έφαγε. Ο Γερουλάνος του το είπε από την ημέρα της νίκης του. Τώρα το επαναλαμβάνει ο Κωνσταντινόπουλος. Σε ελεύθερη απόδοση: ή κερδίζεις τον Μητσοτάκη ή φεύγεις.
Χαμηλού προφίλ
Η πίεση στον Κραταιό Νικόλα είναι προς το παρόν χαμηλής έντασης. Υπήρξαν και τρεις αποχωρήσεις με το αιτιολογικό ότι η τακτική της «αυτόνομης πορείας» είναι λαθεμένη. Εφυγε η υποψήφια ευρωβουλευτίνα Μαριζέτα Αντωνοπούλου και ο πρώην τομεάρχης Θεσμών Δημήτρης Μελίδης. Τίποτα που να μπορεί να ξεσηκώσει αχό. Εφυγε και ο το πάλαι γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Σωκράτης Ξυνίδης, του «κλίματος ΓΑΠ» (αυτός ο ευγενέστατος δικηγόρος από τη Θράκη, που κανείς δε θυμάται το έργο του, όλοι και όλες όμως θυμούνται πως σε στιγμές έντασης είχε πει σε μια συντρόφισσά του: «τι μιλάς κι εσύ, μωρή καλτσοδέτα;»). Επίσης τίποτα το σπουδαίο. Αμα, όμως, είναι στο κόλπο ο ΓΑΠ, θα υπάρξουν και πιο ηχηρά γεγονότα. Μην τον βλέπετε έτσι μειλίχιο, είναι «μουλωχτό ποταμάκι».
Ούγκανοι, γενικώς…
«Αύριο το πρωί θα έρθουν οι Belharra, εγώ τέτοιους ναύτες θέλω να στελεχώσουν τις Belharra. Οχι να λένε “περνά, περνά η μέλισσα” και να τραγουδάνε το “μικρό μου πόνι”». Ποιος άλλος, πέραν της ειδικής στην αποτρίχωση και την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας, θα μπορούσε να κάνει τέτοια δήλωση για τους «ούγκανους» του Ναυτικού που τραγουδούσαν «η Κύπρος είναι ελληνική – γαμιέται η Τουρκία», εκτός από τον Πλεύρη υιό; Θα τον συνόδευαν Βορίδης και Γεωργιάδης, αλλά αυτοί είναι υπουργοί και κωλύονται, ειδικά αφότου ο Δένδιας παρήγγειλε άλλη μια υποκριτική ΕΔΕ. Εν προκειμένω, δικαιούμαστε να συστήσουμε «προσοχή στα καλσόν». Ειδικά μετά την παρέμβαση του Πλεύρη, ο οποίος παλιότερα είχε πάει χαράματα στα Εξάρχεια, την ώρα που δεν υπήρχε ψυχή ζώσα εκτός από κάτι γάτες που έψαχναν στα αποφάγια, για να γυρίσει βίντεο μερικών δευτερολέπτων και να πει ότι «έσπασε το άβατον των Εξαρχείων».
Εχει και απ’ αυτό!
Προσωπική εμπειρία του γράφοντα. Δυο ευγενικές κυρίες με βλέπουν στο δρόμο έξω από το σπίτι μου και σε άψογα ελληνικά με αλβανικό αξάν ρωτούν αν στη γειτονιά μας μένουν Αλβανοί. Αρχισε η δημοσιογραφική ανάκριση, φυσικά:
-Τι τους θέλετε;
-Θέλουμε να τους δώσουμε κάποια φυλλάδια στην αλβανική γλώσσα;
-Του Εντι Ράμα είστε;
-Οχι, όχι (γέλια).
-Δεν πιστεύω να είστε του Μπερίσα.
-(Πιο δυνατά γέλια) Οχι, όχι, καμιά σχέση μ’ αυτά, είμαστε αλβανοί μάρτυρες του Ιεχωβά.
-Εχει τέτοιο πράγμα και στην Αλβανία;
-Παντού έχει, σ’ όλο τον κόσμο.
Μπορεί η άποψή μας για το καθεστώς του αλβανικού μικροαστικού εθνικισμού να μην είναι θετική, αλλά δεν άντεξα και έκανα μια μικρή ιδεολογική υποχώρηση:
-Μια χαρά σας είχε ο τζιάντζι Ενβέρ (ο θείος Ενβέρ, όπως αποκαλούσαν οι Αλβανοί τον Ενβέρ Χότζια), χωρίς θρησκείες και τέτοιες βλακείες.
Οι κυρίες δεν παρεξηγήθηκαν καθόλου. Συνέχισαν να μου χαμογελούν (τι εκπαίδευση παίρνουν αυτοί οι Γιαχωβάδες και έχουν τέτοια αταραξία;) και δεν παρεξηγήθηκαν όταν τους είπα πως δεν έχω το δικαίωμα να τους υποδείξω ποιοι από τους γείτονες είναι Αλβανοί:
-Εχετε δίκιο, δεν μπορείτε…
