Υστερα από 42 μέρες ο Κούρδος πολιτικός πρόσφυγας Zulkuf Murat Bora (Bahoz) σταμάτησε την απεργία πείνας, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης. Σε ένα λιτό μήνυμά του, που διαβάστηκε στη συνέλευση αλληλεγγύης, αναφέρει τα εξής:
«Σταματάω την απεργία πείνας σήμερα δηλαδή 29.06.2005
Ο λόγος που σταματάω δεν είναι μια αδυναμία ούτε αδιέξοδο. Ο αγώνας που ξεκίνησε με την απεργία πείνας από 17.05.2005 νομίζω και πιστεύω ότι έχει κατακτήσει σημαντικά πράγματα, ξεκινώντας από την προσωπική μου υπόθεση και φτάνοντας στη συνολική σε όλους τους πρόσφυγες. Το κίνημα αλληλεγγύης που χτίστηκε γύρω μου απέδειξε και κατάφερε αρκετά και σημαντικά πράγματα στο χώρο των μεταναστών και προσφύγων.
Νομίζω ότι η απεργία πείνας έχει φτάσει στο σημείο να σταματήσει και λόγω το κίνημα αλληλεγγύης να μη βρεθεί σε αδιέξοδο και λόγω της υγείας μου που πλέον αποτελεί κίνδυνο. Αυτό που θέλαμε να κάνουμε και να κατακτήσουμε ήδη έχουμε καταφέρει. Αυτό που μπορούμε να κρατήσουμε είναι να μη χαθεί αυτό το κίνημα αλληλεγγύης σε όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες.
Ευχαριστώ όλους τους συντρόφους που ήρθαν μέσα ή έξω από το κίνημα.
Συντροφικά χαιρετίσματα Bahoz 29.06.2005 Νοσοκομείο Αγιος Παύλος».
Η κατάσταση της υγείας του όντως είχε φτάσει σε οριακό σημείο, όπως διαπίστωσαν και οι γιατροί που τον παρακολουθούσαν, οι παθολόγοι εντατικολόγοι Γιώργος Μαλάμης και Χριστίνα Κυδώνα και η χειρουργός Νικολέτα Μανιάτη, που σε ιατρική γνωμάτευση που εξέδωσαν την περασμένη Δευτέρα σημείωναν:
«Σήμερα 27/06/05, στην 42η ημέρα απεργίας πείνας, ο ZULKUF MURAT BORA (BAHOZ), παραμένοντας σταθερός στη λήψη μόνο νερού, χωρίς αλάτι ή ζάχαρη, κατά την κλινική εξέταση παρουσιάζει.
Υψος = 1,72 m Βάρος = 49 kg – (αρχικό βάρος 65 kg) BMI (Δείκτης μάζας σώματος) = 16,5 ΜΑΜC (περίμετρος βραχίονα) =22,3
Κατά συνέπεια εμφανίζει έντονη απίσχνανση, καταβολή, ορθοστατική υπόταση, αδυναμία βάδισης, επανειλημμένα επεισόδια υπογλυκαιμίας με έντονη κεφαλαλγία και εφίδρωση, έντονη ζάλη, μυαλγίες, γλωσσίτιδα και χειλίτιδα.
Ο παρακλινικος έλεγχος ανέδειξε -εμμένουσα υπογλυκαιμία -υπερουριχαιμία -λευκοπενία.
Συμπέρασμα: Επισημαίνουμε για άλλη μια φορά ότι η κατάσταση της υγείας του απεργού πείνας είναι πολύ κρίσιμη πια, αφού ο κίνδυνος για ανεπανόρθωτη βλάβη σε ζωτικά όργανα (ιδιαίτερα στον εγκέφαλο μόνιμη νευρολογική βλάβη) είναι περισσότερο εμφανής καθ’ όσον η απώλεια βάρους είναι ταχύτατη (-1 kg κάθε 48 ώρες)».
Την τελευταία εβδομάδα και το κίνημα αλληλεγγύης είχε αρχίσει να αναβαθμίζει τη δράση του και να ασκεί πίεση και τα ΜΜΕ είχαν αρχίσει να ασχολούνται με την υπόθεση. Ο Βουλγαράκης, όμως, εμφανιζόταν άτεγκτος. Λέμε εμφανιζόταν, γιατί έτσι εμφανίζονται πάντοτε οι υπουργοί στις απεργίες πείνας, ασκώντας εκβιασμό και προσπαθώντας να πάρουν το ψυχολογικό πλεονέκτημα. Το τονίζουμε αυτό γιατί και ο Μπαχόζ και το κίνημα αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη θα ασχοληθούν ασφαλώς με τον απολογισμό αυτού του αγώνα και στο πλαίσιο αυτού του απολογισμού θα δουν και όλες τις παραμέτρους που αφορούν την οργάνωσή του, τα μέτωπα που άνοιξε τους ανθρώπους που εμπιστεύτηκε κ.λπ.
