«Κι εμείς από την πλευρά μας δείξαμε ότι αυτή η ασυδοσία, τέλος! Οπως κάναμε και στην απεργία διαρκείας της “Χαλυβουργίας”. Που την τελειώσαμε σε λίγες ώρες. Κι ακόμα να σας πω, με την ευκαιρία, ότι την Πέμπτη, για δεύτερη φορά, βγήκαν οι μάσκες από 15 κουκουλοφόρους! Μάθαμε τις ταυτότητές τους, δώσαμε τα ονόματά τους και τις φωτογραφίες τους στη δημοσιότητα και πήραν τον δρόμο να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη». (Α, Σαμαράς, Καθημερινή, 14.10.12).
Οταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός μετατρέπεται σε κοινό προβοκάτορα και χαφιέ, παραβιάζοντας με τον πιο αισχρό τρόπο το περιβόητο τεκμήριο αθωότητας κάθε κατηγορούμενου, όταν δίνει γραμμή στις δικαστικές αρχές να καταδικάσουν οπωσδήποτε τους συλληφθέντες που διαπομπεύει η αστυνομία στην ιστοσελίδα της, δημοσιεύοντας τις φωτογραφίες τους, τότε δεν έχουμε μόνο μια προσπάθεια να χαϊδέψει τ’ αυτιά του δεξιού ακροατήριου, μεταφέροντας τη συζήτηση μακριά από τη βάρβαρη κυβερνητική πολιτική, αλλά έχουμε κι ένα σύνθημα για αναβάθμιση της κρατικής καταστολής.
Η συζήτηση που έγινε στη Βουλή την περασμένη Τετάρτη, απ’ αφορμή ένα τυπικό νομοσχέδιο για τις μεταθέσεις των μπάτσων ήταν αποκαλυπτική. Καταρχήν, είχαμε τη γενική συμφωνία για το πόσο σπουδαίο κοινωνικό ρόλο παίζει η αστυνομία: «Πράγματι πάρα πολλοί αστυνομικοί και κατώτεροι και αξιωματικοί και οι αστυφύλακες που τους βλέπουμε καθημερινά στους δρόμους είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι των εργαζομένων και νομίζω σαν τέτοιο θα πρέπει πάντα να το αντιμετωπίζουμε» (Δ. Τσουκαλάς, τομεάρχης ΣΥΡΙΖΑ). «Ο ρόλος των Σωμάτων Ασφαλείας καθίσταται πιο κρίσιμος από ποτέ για τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και της κοινωνικής ισορροπίας. Οι πρακτικές στοχοποίησης των Σωμάτων Ασφαλείας προκαλεί αποπροσανατολισμό, εσωστρέφεια, συμβάλλοντας στη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού» (Ι. Κουράκος, ΑΝΕΛ). «Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, η Χρυσή Αυγή στηρίζει και θα στηρίζει την Ελληνική Αστυνομία ως θεσμό, διότι τη θεωρεί στυλοβάτη της ασφάλειας του έλληνα πολίτη. Στηρίζει και θα στηρίζει τον έλληνα αστυνομικό, γιατί αντιλαμβάνεται ότι είναι κι αυτός εργαζόμενος, οικογενειάρχης, που ασκεί ένα επάγγελμα επικίνδυνο με ελάχιστη ανταμοιβή» (Καιάδας). «Ο σύγχρονος αστυνόμος δεν παίζει κρυφτούλι με τους κλέφτες στις γωνιές της αλάνας ή της αυλής, αλλά έχει να αντιμετωπίσει την αυτοκρατορία του εγκλήματος, τον λεγόμενο killer capitalismus. Για να τον έχουμε φίλο και προστάτη στο δρόμο, στο σχολείο, στην επιχείρηση, πρέπει αφενός να τού εμπιστευτούμε στρατηγικό ρόλο και όχι μόνο εκτελεστικό και αφετέρου να τον εκπαιδεύσουμε κατάλληλα» (Ι. Πανούσης, ΔΗΜΑΡ).
Μετά είχαμε τον Βορίδη, μιλώντας ως εκπρόσωπος του Σαμαρά, να διατυπώνει το δόγμα της αναβάθμισης της καταστολής: «Δεν πρόκειται –και αυτό είναι ενδιαφέρον– και εκεί καλούμε τον κύριο υπουργό να συνεχίσει το έργο το οποίο έχει ξεκινήσει στο συγκεκριμένο τομέα η κυβέρνηση. Εμείς περιμένουμε. Θέλουμε να δούμε τη νομοθεσία για τις κουκούλες. Θέλουμε να δούμε την αλλαγή του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας στο ζήτημα της προσωρινής κράτησης. Γιατί τι βλέπουμε; Βλέπουμε να συλλαμβάνει η Ελληνική Αστυνομία και εν συνεχεία βλέπουμε να αφήνονται ελεύθεροι από τα δικαστήρια. Πολλές φορές και ο Ανακριτής έχει δεμένα τα χέρια, γιατί έχουμε φτιάξει ένα νομοθετικό πλαίσιο που τον υποχρεώνει να τους αφήσει ελεύθερους».
Κι είχαμε την αισχρή απολογητική στάση του ΣΥΡΙΖΑ και του Περισσού, που κατήγγειλαν συνεχώς τους «κουκουλοφόρους», σαν να μην είδαν ότι ο Σαμαράς έχει ήδη βάλει τους χαλυβουργούς μαζί με τους «κουκουλοφόρους».
