Ο χαρακτηρισμός ανήκει σε σύντροφο αναγνώστη και τον δανειζόμαστε με την άδειά του. Αφορά τον Καπερνάρο, που αξημέρωτα τον έκανε με τα κρεμμυδάκια ο… Στραβελάκης στον Real FM, αναφορικά με τα βίντεο που κατέθεσε στον εφέτη ειδικό ανακριτή και τα δημοσιοποίησε κάνοντας ντόρο που βολεύει την κυβερνητική προπαγάνδα. Επί ένα τέταρτο ο Καπερνάρος παρέπαιε κυριολεκτικά, έχοντας στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής τον… Στραβελάκη! Ιδού η απόδειξη:
Αφού συνήλθε από το πετσόκομμα που του έκανε ο… Στραβελάκης, τίναξε τη σκόνη από την κουστουμιά και πήγε στο φιλόξενο και προστατευμένο περιβάλλον του πρωινάδικου του ΣΚΑΪ, όπου του έκαναν αβανταδόρικες ερωτήσεις και τον άφηναν να λέει ό,τι θέλει. Εκεί λοιπόν είπε και το εξής καταπληκτικό: «Δεν είμαι οργανωμένος στη ΝΔ, έχω δικό μου κόμμα και δική μου αντίληψη των πραγμάτων»! Και μετά εκστόμισε και τη βρισιά: «Η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία είναι η νοοτροπία του Ελληνα»!
Ποιο είναι το «δικό του κόμμα»; Βουλευτής εξελέγη το 2012 με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ του Καμμένου. Τον Μάη του 2014 ανεξαρτητοποιήθηκε. Τον Γενάρη του 2015 ίδρυσε το «κόμμα» Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός. Το 2018 συμμετείχε στο Πολιτικό Συμβούλιο του μορφώματος Πατριωτική Ριζοσπαστική Ενωση, που είχε ως πρόεδρο τον, εκλεγμένο με τη Χρυσή Αυγή, ευρωβουλευτή Ελευθέριο Συναδινό, εκπρόσωπο στη Βουλή τον, εκλεγμένο με τη Χρυσή Αυγή, Δημήτρη Κουκούτση, και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου την, εκλεγμένη το 2015 ως βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου (παραθέτουμε τα στοιχεία όπως ακριβώς αναφέρονται στη Wikipedia).
Κατέβηκε για δήμαρχος Αθηναίων το 2019 και βγήκε όγδοος μεταξύ έντεκα υποψήφιων, με 1,57%. Το 2023, όμως, μπήκε στο συνδυασμό του Χαρδαλιά, εκλέχτηκε περιφερειακός σύμβουλος και ο Χαρδαλιάς τον έκανε πρόεδρο του περιφερειακού συμβούλιου Αττικής. Ετσι για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε, από πολιτική άποψη.
Γεμίζει ο κουβάς
Είτε είναι «ιδία πρωτοβουλία» είτε προέρχονται από το σχεδιασμό του μεγάρου Μαξίμου (που είναι το πιοθανότερο), τέτοιες παρεμβάσεις πάνε κατευθείαν στον κουβά. Και καθώς περνούν οι μέρες και γίνονται φύλλο και φτερό, ακόμα και από κάποιους με τις ικανότητες του… Στραβελάκη, εμπεδώνεται στον ελληνικό λαό και ειδικά στη νεολαία η πεποίθηση πως έχει να κάνει με μια αδίστακτη κυβέρνηση κουκουλώματος ενός εγκλήματος. Και άσε τον -και στιχουργό- να τραγουδάει το άσμα: «η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία είναι η νοοτροπία του Ελληνα»! Την απελπισία του(ς) δείχνει.
Τι παραπάνω ξέρει ο… ποιητής;
Αντιγράφουμε από τη στήλη του Γ. Παπαχρήστου στα σημερινά «Νέα»:
Δηλώνω και εγώ την περιέργειά μου αναφορικά με την προθεσμιακή παραίτηση διά… προαναγγελίας του υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου. Τι είναι αυτό; Πότε έχει ξαναγίνει στο παρελθόν κάτι ανάλογο; Κι αν ο Τριαντόπουλος αναγγείλει ότι παραιτείται στις… 30 Φεβρουαρίου; Να πει, παιδιά, ένα όπα, έλεγα να παραιτηθώ σύντομα, αλλά καλύτερα να ορίσω ημερομηνία: 30 Φεβρουαρίου. Δηλαδή ποτέ! Τι θα του πουν; Εφυγες; Αλλά του Τριαντόπουλου δεν είναι λιγάκι επικίνδυνο να του πεις «έφυγες»; Τώρα που το θέμα των Τεμπών βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη; Και αν του γυρίσει το μυαλό του υφυπουργού και αρχίσει τίποτε… τσάμικα, τι γίνεται;
Συνεχίζει ο Παπαχρήστος:
Επισημαίνω αυτό το σημείο, διότι καθ’ α πληροφορήθηκα το Σαββατοκύριακο που δεν είχα τι να κάνω και πλάκωσα τα τηλέφωνα, η παραίτηση του σημερινού υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας, έστω αυτή η κουτσή και καταφρονεμένη παραίτηση, δεν ήταν και τόσο αυθόρμητη. Για την ακρίβεια, δεν ήταν καθόλου αυθόρμητη. Ούτε του είχε περάσει από το μυαλό του ανθρώπου να δηλώσει ότι θα παραιτηθεί με το που κατατέθηκε η πρόταση για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ εις βάρος του. Αντιθέτως. Θεωρούσε (και πιθανόν θεωρεί ακόμη) ότι εντός της κυβέρνησης θα ήταν πιο καλά προστατευμένος. Επείσθη, πληροφορήθηκα εξ εγκύρου πηγής, για το αντίθετο ύστερα από δύο τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε με τον πρόεδρο Κυριάκο. Ιδέα (απόφαση) του οποίου ήταν και η παραίτηση στον… καιρό, λίγο νωρίτερα από τις… 30 Φεβρουαρίου. Εχει γούστο να το επέβαλλε κιόλας, μετά τους πανηγυρισμούς του ΠΑΣΟΚ ότι η Προανακριτική του «έφαγε» τον Τριαντόπουλο, έχει γούστο…
Πάντως, η συμβουλή μου είναι τον κύριο Τριαντόπουλο να τον έχουν σε κατάσταση «στοργή και proderm» γιατί άνθρωποι όπως αυτός, που έχει ελάχιστη σχέση με την πολιτική, δεν ξέρεις πώς μπορεί να λειτουργήσουν αν καταλάβουν ότι τους αφήνουν μόνους τους στον λάκκο με τα φίδια. Οτι πλημμέλημα πλημμέλημα το μπάζωμα στα Τέμπη, αλλά αν παραπεμφθεί σε Ειδικό Δικαστήριο, παρά τα όσα του έχουν υποσχεθεί (…), δεν ξέρεις, και δεν ξέρει και κανείς, πώς θα αντιδράσει. Γιατί ακούγεται σαν ανέκδοτο να πιστεύει κανείς ότι μόνος του αποφάσισε το ξεμπάζωμα και εν συνεχεία το μπάζωμα στον χώρο του δυστυχήματος, πριν καν κλείσει 24ωρο από τη σύγκρουση των δύο τρένων. Αυτά δεν τα πιστεύει ούτε παιδί του Δημοτικού…
Δε θα ρωτήσουμε τι εννοεί ο… ποιητής, γιατί είναι προφανέστατο. Εννοεί ότι ο Τριαντόπουλος ξέρει πολλά και «κρατάει» τον Μητσοτάκη. Θα ρωτήσουμε μόνο: ξέρει ο Παπαχρήστος τι ακριβώς ξέρει ο Τριαντόπουλος και μπορεί να «κρατάει» τον Μητσοτάκη; Ρητορικό είναι το ερώτημα. Μπορεί ο Μαρινάκης (συγγνώμη, ο Παπαχρήστος) να ξέρει, αλλά ούτε θέλει ούτε μπορεί να τα αποκαλύψει. Οπως επίσης ξέρει πως άνθρωποι σαν τον Τριαντόπουλο σπανιότατα ανοίγουν το στόμα τους. Το άνοιξε, μήπως, ο ανιψιός Γρηγόρης Δημητριάδης που ήταν ο «χειριστής» των υποκλοπών;
Μια φορά που ο Μπόμπι έχει δίκιο
Για τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο ισχύει το «καλύτερα να παίζεις παρά να μιλάς». Αλλά είπε και κάτι σωστό για τον Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τον όχι απλά κακό αλλά μοχθηρό άνθρωπο, που στερείται παντελώς ηθικής ή οποιασδήποτε αίσθησης ευθύνης προς τους άλλους. Εξήγησε, μάλιστα, ότι πέρασε χρόνια μελετώντας κακούς χαρακτήρες και αναλύοντας τη συμπεριφορά τους (αυτό είν’ αλήθεια, γιατί ως ηθοποιός της «Μεθόδου» υπήρξε τελειομανής). Οι χειρότεροι εγκληματίες που μελέτησε, λέει ο Μπομπ, είχαν μια αίσθηση «εγκληματικής τιμής» ή μια στοιχειώδη αντίληψη του σωστού και του λάθους, ακόμη κι αν δεν την ακολουθούσαν. Αντίθετα, ο Τραμπ είναι εντελώς αδίστακτος, νοιάζεται μόνο για το προσωπικό του συμφέρον χωρίς καμία απολύτως έγνοια για τους άλλους – είτε είναι υποστηρικτές του είτε πρώην συνεργάτες του στις επιχειρήσεις. Μοιάζει με μαφιόζους, αλλά του λείπει η ικανότητα που διαθέτουν εκείνοι να χειρίζονται καταστάσεις.
Ωραία όλ’ αυτά, αλλά για τον Μπάιντεν και τη Χάρις, που ο Μπομπ τους υποστήριξε και πάλι φανατικά (και πήγε στον κουβά), δεν έχει να μας πει τίποτα; Η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και η ισοπέδωση της Γάζας, που έγινε με δική τους εντολή, σε ποια κατηγορία «κακών» τους κατατάσσουν;
Φωνάρα
Λίγη ώρα μετά την αποχώρηση του σιωναζιστικού στρατού από το διάδρομο Νετζαρίμ, ένα παιδί στέλνει μήνυμα στον Τραμπ από τα ερείπια του κατεστραμμένου σπιτιού του στην πόλη της Γάζας. Φωνάρα ο μικρός, τραγουδά ένα διάσημο αντιστασιακό τραγούδι (μαουτινί σημαίνει πατρίδα μου).
Αν και ανοϊκός, αυτό το κατάλαβε
Πήγε ο -κατά Αμπού Ομπάιντα- ανοϊκός γέρος του σιωναζισμού στις ΗΠΑ και δεν τον άφησαν σε χλωρό κλαρί. Και στο Σικάγο και στη Νέα Υόρκη οργανώθηκαν διαδηλώσεις έξω από τους χώρους που θα μιλούσε ο Γκάλαντ. Κάποιοι τον περίμεναν ακόμα και την ώρα που έφευγε με ένα στρατό από μπράβους να τον προστατεύουν. Δείτε τη φάτσα του καθάρματος καθώς βλέπει και ακούει τους διαδηλωτές:
