Στις 15 Οκτωβρίου κλείνουμε τα μάτια και ερχόμαστε ένα βήμα πιο κοντά σε μια κοινωνία ισότητας και συμπερίληψης. Αν για τους βλέποντες το Λευκό Μπαστούνι είναι το σύμβολο της τυφλότητας, για τους τυφλούς είναι σύμβολο ελευθερίας, αυτοπεποίθησης και ανεξαρτησίας. Ταυτόχρονα είναι και σύμβολο συμπερίληψης. Ως Πολιτεία, με μικρές αλλά και μεγαλύτερες πρωτοβουλίες, διασφαλίζουμε το δικαίωμα των ατόμων με οπτική αναπηρία, να ζουν ανεμπόδιστα την καθημερινότητα τους.
Δόμνα Μιχαηλίδου
(Είναι γνωστό πώς αντιμετωπίζουν οι αστοί την αναπηρία και τους ανάπηρους: ως πεδίο επίδειξης φιλανθρωπίας. Κάθε επίδειξη φιλανθρωπίας που… σέβεται τον εαυτό της πρέπει να έχει το χαρακτήρα «γκαλά». Εκεί θα μαζευτούν οι κυρίες και οι κύριοι της μπουρζουαζίας, θα δείξουν τα καινούργια ρούχα και κοσμήματά τους, θα διηγηθούν τις… περιπέτειες με τα σκάφη την περίοδο των διακοπών, θα φωτογραφιστούν για τις λεγόμενες κοσμικές σελίδες, θα περάσουν καλά και στο τέλος, λίγο προτού φύγουν για τα μπουζούκια και τις πίστες της παραλιακής, θα ρίξουν και τον… οβολό τους υπέρ των «αναξιοπαθούντων». Επειδή τα σόου με τους «σελέμπριτι» έχουν καταντήσει προκλητικά και σε πολύ κόσμο προκαλούν αηδία, έχουν βρει και άλλα κόλπα, πιο μοντέρνα, ικανά να λειτουργήσουν όπως τα παλιά καλά «γκαλά». Σαν την «βιωματική δράση ΕΛΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ “1ο Blind Guide Καλλιθέας”», που διοργανώνει η απαστράπτουσα -και πολύ προβαλλόμενη από συγκεκριμένα Συγκροτήματα- υφυπουργός Δόμνα. Θα βάλουν κάποια άτομα να περπατήσουν με δεμένα τα μάτια και έτσι θα «καταλάβουν» τι σημαίνει να είσαι τυφλός! Κι αφού τραβηχτούν οι φωτογραφίες και τα βίντεο, το σόου θα λάβει τέλος. Οχι και τα προβλήματα των τυφλών και εν γένει των ανθρώπων με αναπηρίες. Αυτό, λοιπόν, το ονομάζουν «κοινωνία ισότητας και συμπερίληψης»! Μιλάμε για διπλή πρόκληση. Οχι μόνο για τους τυφλούς και εν γένει τους ανθρώπους με αναπηρία, αλλά για όλη την εργαζόμενη κοινωνία. Η τομή της ανισότητας δεν χωρίζει αρτιμελείς και ανθρώπους με αναπηρία, πέρα από τάξεις. Η τομή χωρίζει καπιταλιστές και εργάτες, πλούσιους και φτωχούς. Και οι φτωχοί με αναπηρία υφίστανται διπλό διαχωρισμό: ως φτωχοί και ως άνθρωποι με αναπηρία. Πώς είναι δυνατόν να γίνει «συμπεριληπτική», δηλαδή να περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους, μια κοινωνία που στηρίζεται στον απόλυτο ταξικό διαχωρισμό και στην άγρια εκμετάλλευση της εργαζόμενης πλειοψηφίας από μια ισχνή μειοψηφία καπιταλιστικών παράσιτων;)
