Αν ήταν ένας αλκοολικός από το Πέραμα (στην τύχη παίρνουμε τη γειτονιά, μην παρεξηγηθούν οι Περαματιώτες) και είχε σαπίσει στο ξύλο τη γυναίκα του, βάζοντάς την να δηλώσει ότι… έπεσε από τη σκάλα, αμφιβάλλει κανείς ότι θα είχε προφυλακιστεί με συνοπτικές διαδικασίες (και δικαίως); Οταν όμως πρόκειται για «παραθυράτο» δικηγόρο, ισχύουν άλλα μέτρα και σταθμά. Τον αφήνουν ελεύθερο και αυτός βγαίνει και κάνει μια δακρύβρεχτη δήλωση ότι… δεν ξέρει πώς το έπαθε αυτό και ότι θα κάνει… ψυχοθεραπεία για να το ξεπεράσει. Κι ύστερα, μετά τη γενική κατακραυγή, βγαίνει η ηγεσία του Αρείου Πάγου και ζητά να γίνει η ανάκριση κατ’ απόλυτη προτεραιότητα! Ο «παραθυράτος» νταής, βέβαια, θα παραμείνει ελεύθερος. Και θα έχει την άνεση να «ετοιμάσει» την υπεράσπισή του. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί κάπου διαβάσαμε ότι είχε καταγγελθεί για άσκηση βίας και από την πρώτη σύζυγό του. Καταδικάστηκε πρωτόδικα (για πλημμέλημα), αλλά στο εφετείο αθωώθηκε γιατί η παθούσα απέσυρε την καταγγελία!
Σύμφωνα με το αστικό Σύνταγμα, όλοι είμαστε ίσοι έναντι του νόμου. Δεν υπάρχει έλληνας και ελληνίδα πολίτης που να μην ξέρει πως κάποιοι είναι «περισσότερο ίσοι» από τους υπόλοιπους. Οι περισσότεροι -δυτσυχώς- το αποδέχονται αυτό μοιρολατρικα. Το ζήτημα δεν είναι αυτό. Το ζήτημα είναι ο προκλητικός τρόπος με τον οποίο η αστική Δικαιοσύνη ενήργησε στην υπόθεση του «παραθυράτου» νταή. Δεν αγνόησε μόνο το λεγόμενο κοινό περί δικαίου αίσθημα (αυτό συνήθως το ξεπερνούν αποδίδοντάς του την κατηγορία του «ποινικού λαϊκισμού»). Αγνόησε τα ίδια τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και την ανακριτική πρακτική που εφαρμόζεται σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ειδικά όταν ο νταής αρχικά προσπάθησε να παραπλανήσει την ανάκριση με το ψέμα της πτώσης από τη σκάλα. Είναι σαν να απευθύνθηκαν στον ελληνικό λαό λέγοντάς του: «Θα κάνουμε ό,τι γουστάρουμε, εσείς βουλώστε το».
Ο ΣτέΚας είναι μοβόρος…
Τι ήταν να βγει ο Θεοχαρόπουλος μαζί με άλλους συριζαίους και να ζητήσει δημοψήφισμα των μελών για τη συνένωση της Κεντροαριστεράς και τα συναφή; Απολύθηκε πάραυτα από συνεργάτης βουλευτή, θέση μέσω της οποίας μισθοδοτούταν (με χρήματα της Βουλής). Το ίδιο είχε γίνει προ καιρού και με τον Τεμπονέρα. Η ειρωνία: ο Θεοχαρόπουλος ήταν δηλωμέμνος ως συνεργάτης βουλευτίνας τινός ονόματι Γιώτα Πούλου. Πήρε τον πούλο από την Πούλου! Ειρωνία δεύτερη: ενημερώθηκε για την απόλυσή του την ώρα που βρισκόταν στη φιέστα του τσιπροϊδρύματος και συνομιλούσε στο φουαγιέ με τον Ζάεφ. Ομορφιές!
Αφού πήρε τον πούλο, ο Θεοχαρόπουλος δήλωσε: «Μετά την αντικαταστατική απομάκρυνσή μου από τη θέση του διευθυντή της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τον περασμένο Σεπτέμβριο, την επομένη της εκλογής του Στέφανου Κασσελάκη ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δυστυχώς σήμερα και πάλι αιφνιδίως, λίγες ημέρες μετά τις ευρωεκλογές, ενημερώθηκα εκ μέρους της ΚΟ από τη Γιώτα Πούλου ότι η συνεργασία που είχα με την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ παύει να ισχύει με εντολή του προέδρου Στέφανου Κασσελάκη». Δε θα πούμε ψέματα, ότι στεναχωρηθήκαμε για τον Θεοχαρόπουλο (ειδικά γι’ αυτόν).
Με δύο σε ένα ο «αψύς»
Μακροσκελής ανάρτηση Πολάκη δύο σε ένα:
- Κάρφωμα Τσίπρα: «Όχι άλλα ινστιτούτα και στρογγυλά τραπέζια προβληματισμού και βιώσιμης ανάπτυξης. Πολιτική γραμμή συγκεκριμένης σύγκρουσης με τα καρτέλ ενέργειας, καυσίμων, τροφίμων και τραπεζών, υπέρ των λαϊκών συμφερόντων χρειαζόμαστε. Πολιτική γραμμή αναδιανομής από την ελίτ και την ολιγαρχία προς όφελος της μισθωτής εργασίας, της αγροτικής παραγωγής και των μικρομεσαίων χρειαζόμαστε. Για ισχυρό κοινωνικό κράτος, για αποκατάσταση της αξίας της εργασίας και των συντάξεων, για αξιοπρεπές μέλλον για τη νέα γενιά που πρέπει να σταματήσει να φεύγει από τη χώρα και να γυρίσουν όσοι έφυγαν. Αυτό χρειαζόμαστε και όχι να κρατήσουμε τη φλόγα αναμμένη δίπλα στα εικονίσματα».
- Οχι συνεργασία με ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ σόλο: «Αυτά πρέπει να αλλάξουμε παίρνοντας την κυβέρνηση με τέτοια γραμμή και εκφράζοντας την κοινωνικοπολιτική συμμαχία της αριστερής προοδευτικής παράταξης ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Σε αυτή την προοπτική κάποιοι που αποχώρησαν κρατώντας τις έδρες γιατί δεν τους άρεσε η νέα ηγεσία δεν νομίζω πως έχουν να προσφέρουν κάτι (τους το έδειξε ο λαός άλλωστε) ούτε βέβαια κάποιοι Σχοινάδες και Ρουσόπουλοι ή και κάποιοι όπως ο Χουλιαράκης που αναζήτησε τη ζεστή αγκαλιά του αρχιτραπεζίτη Στουρνάρα».
Και γιατί να μην θέλει ο Πολάκης συνεργασίες; Υπάρχει περίπτωση να νομίζει ότι θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη, του Τάιλερ και της Φρόξι πρώτο κόμμα και θα φτιάξει μόνος του κυβέρνηση; Κάθε άλλο παρά χαζός είναι. Ξέρει όμως πως αν γίνει κάτι ευρύτερο, αυτός μπορεί να παραμεριστεί ως «τοξικός». Ενώ με έναν ΣΥΡΙΖΑ του 15% την έδρα στα Χανιά την έχει παντελονιασμένη.
O άλλος ήθελε να δει μπάλα
Αγόρευε, λέει, ο Κούλης στις Βρυξέλλες υπέρ της Ούρσουλα(ς). Ηθελε να πείσει τους ομολόγους του στη σύνοδο κορυφής ότι πρέπει να ξαναβάλουν την Ούρσουλα πρόεδρο της Κομισιόν. Στο μεταξύ, ο Μακρόν κοιτούσε συνέχεια το ρολόι του. Και κάποια στιγμή το… σφύριξε: «Παιδιά, τα λέμε μια άλλη φορά, εγώ πρέπει να δω το ματς». Ως γνωστόν, στο Γιούρο έπαιζε η Γαλλία με την Αυστρία. Ετσι, η σεμνή τελετή που ονομάζεται σύνοδος κορυφής έλαβε τέλος. Ο Μακρόν προτίμησε να δει τον Γκριζμάν και τον Εμπαπέ, παρά ν’ ακούει τον Κούλη. Αλλωστε, το θέμα της προεδρίας της Κομισιόν δε θα το συζητήσει με τον Κούλη και άλλους εκπροσώπους μπανανιών. Θα το συζητήσει με τον Σολτς κι όταν καταλήξουν οι δυο τους θα το πουν και στους άλλους για να το επικυρώσουν.
