Κατά τη διάρκεια της εισβολής των σιωναζιστών στον Καταυλισμό Αλ-Φαράα στην Τούμπας, τρία αεροπορικά χτυπήματα στόχευσαν τρία αυτοκίνητα μέσα στην πόλη, όχι μακριά από τον Καταυλισμό.
Ολοι οι μάρτυρες ήταν ηγέτες και διοικητές της Αντίστασης στην Τούμπας και τη Τζενίν. Τζενίν και Τούμπας: αδέρφια στο αίμα, στον αγώνα, στα όπλα.
- Αχμέντ Φαουάζ (Αμπού Νταουάς)
- Κουσάι Αμπντελραζέκ
- Μοχάμεντ Ζακαρία Αλ-Ζουμπάιντι
- Μοχάμεντ Αμπού Ζαγά
- Μοχάμεντ Αουάντ (Αλ-Λάχτι)
- Ενας ακόμα αντιστασιακός βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Από τη Τζενίν ήταν οι μάρτυρες Μοχάμεντ Αμπού Ζαγά και Μοχάμεντ Ζακαρία Αλ-Ζουμπάιντι, οι οποίοι στο παρακάτω βίντεο διακρίνονται να μεταφέρουν τη σορό της μάρτυρα φυλακισμένης Ουαφά Ζαράρ, την οποία η Τζενίν τίμησε με τις ύψιστες τιμές. «Υψώστε την! Υψώστε την» φωνάζουν οι δύο -μάρτυρες πλέον- μαχητές στηγ νεκρώσιμη πομπή.
Οικογένειες δοσμένες στον αγώνα
Ανάμεσα στους μάρτυρες μαχητές, ξεχωριστή είναι η περίπτωση του Μοχάμεντ Αλ-Ζουμπάιντι, ενός από τους ηγέτες της Αντίστασης στη Τζενίν, ο οποίος πριν από κάποιες μέρες διέφυγε από μια άλλη απόπειρα δολοφονίας του στον Καταυλισμό της Τζενίν.
Ο Μοχάμεντ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του φυλακισμένου ηγέτη των Ταξιαρχιών Μαρτύρων του Αλ-Ακσα στη Τζενίν, Ζακαρία Αλ-Ζουμπάιντι, ενός από τους έξι ήρωες κρατούμενους της επιχείρησης Τούνελ της Λευτεριάς. Οι κρατούμενοι, σκάβοντας τούνελ με ένα κουτάλι, κατάφεραν να αποδράσουν από τη διαβόητη φυλακή υψίστης ασφαλείας Γκιλμπόα, ακριβώς πριν από τρία χρόνια.
Την απόδραση είχαν σχεδιάσει κρατούμενοι των Ταξιαρχιών Αλ-Κουντς και ο Ζακαρία ήταν το μόνο μέλος άλλης οργάνωσης που συμμετείχε. Επελέγη λόγω της θέσης του στην Αντίσταση και ένα άλλο μέλος των Ταξιαρχιών Αλ-Κουντς του παραχώρησε τη θέση του. Οι κρατούμενοι συνελήφθησαν, καθώς ήταν τεράστια η απόσταση που έπρεπε να διανύσουν από το βορρά της σιωνιστικής οντότητας. Αμέσως μετά τη σύλληψή τους, υπέστησαν βασανιστήρια από τους δεσμοφύλακές τους, που είχαν ως αποτέλεσμα ο Ζακάρια Αλ-Ζουμπάιντι να χρειαστεί νοσηλεία σε νοσοκομείο, καθώς οι δεσμώτες του χρησιμοποιήσαν ηλεκτροσόκ για να του αποσπάσουν πληροφορίες, του έσπασαν το πόδι και στη συνέχεια τον κρέμασαν από αυτό.
Ο εκπρόσωπος Τύπου των Ταξιαρχιών Ιζεντίν Αλ-Κασάμ, Αμπού Ομπάιντα, δήλωσε τότε πως οποιαδήποτε συμφωνία ανταλλαγής αιχμαλώτων με το Ισραήλ προκύψει στο μέλλον θα συμπεριλαμβάνει τους δραπέτες των φυλακών Γκιλμπόα, προσθέτοντας ότι οι Ταξιαρχίες Ιζεντίν Αλ Κασάμ στέκονται στο πλευρό των μαχητών της Αντίστασης στο προσφυγικό στρατόπεδο της Τζενίν στη Δυτική Οχθη, που διεξάγουν μαχητικές ενέργειες, ένοπλες ή μη, ενάντια στον ισραηλινό στρατό όποτε εισβάλλει στο στρατόπεδο.
Ο Ζακαρία Αλ-Ζουμπάιντι θα απελευθερωθεί κάποια στιγμή, όταν υπογραφεί συμφωνία τερματισμού του πολέμου και ανταλλαγής αιχμάλωτων, αλλά όταν επιστρέψει στον Καταυλισμό της Τζενίν δε θα βρει τον μεγαλύτερο γιο του. Θα περπατάει, όμως, πάντοτε με ψηλά το κεφάλι και θα χαίρει του σεβασμού των Παλαιστίνιων.
Η οικογένεια Ζουμπάιντι έχει προσφέρει πολύ αίμα για τη λευτεριά της Παλαιστίνης. Ο Νταούντ Αλ-Ζουμπάιντι, θείος του Μοχάμεντ, έπεσε μάρτυρας στη Τζενίν τον Μάη του 2022. Η μητέρα του Ζακαρία και γιαγιά του Μοχάμεντ και ένας ακόμα αδερφός του Ζακαρία, ο Τάχα Αλ-Ζουμπάιντι μαρτύρησαν δολοφονημένοι από το σιωναζιστικό στρατό. Το σπίτι της οικογένειας κατεδαφίστηκε αρκετές φορές. Αυτοί, όμως, πάντα το ξανάχτιζαν περιμένοντας την επόμενη κατεδάφιση. Ο Τζιμπρίλ, ο Μοχάμεντ (Αλ-Νις) και ο Ναΐμ Αλ-Ζουμπάιντι ήταν κρατούμενοι στις σιωνιστικές φυλακές. Ο Ναΐμ, ένας ήρωας της Παλαιστίνης, λίγο προτού μαρτυρήσει, είχε προσφερθεί να γίνει δότης μυελού των οστέων για τον κρατούμενο ηγέτη του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Ουαλίντ Ντακά.
Στο βίντε που ακολουθεί, αφιερωμένο στους μάρτυρες της οικογένειας Ζουμπάιντι, ο Ζακαρία, με το τουφέκι στην πλάτη, αχώριστο σύντροφό του, εμφανίζεται να αγκαλιάζει τον μικρούλη Μοχάμεντ που έπεσε μάρτυρας προτού προλάβει να δει την επικείμενη αποφυλάκιση του πατέρα του.
Σ’ ένα άλλο βίντεο, ο Ζακαρία δηλώνει απελπισμένος (λόγω της προδοσίας της Παλαιστνιακής Αρχής), αλλά δεν παραλείπει να πει: «Θέλω ο γιος μου να μορφωθεί. Θέλω να ζήσει μια καλύτερη ζωή απ’ αυτή που ζούμε. Θέλω να πάρει πανεπιστημιακό πτυχίο, να γίνει γιατρός, δικηγόρος, μηχανικός, ό,τι θελήσει. Αυτή είναι η θέλησή μου και θα δουλέψω σκληρά γι’ αυτό. Αλλά αυτό εξαρτάται από το αν οι Ισραηλινοί θα του αφήσουν την ευκαιρία να μεγαλώσει και να πετύχει αυτά τα πράγματα».
Η κατοχή και η σιωνιστική βαρβαρότητα δεν επέτρεψαν στον Μοχάμεντ Αλ-Ζουμπάιντι να σπουδάσει και να ζήσει μια καλύτερη ζωή. Του επέβαλαν να σταθεί στο ύψος του καθήκοντος, συνεχίζοντας το δρόμο που από τα γεννοφάσκια του του έδειξε ο πατέρας του. Η οικογένεια Ζουμπάιντι πότισε το δέντρο της λευτεριάς με το αίμα ενός ακόμα μέλους της.
