Στο ομόσπονδο κρατίδιο της Σαξονίας-Ανχαλτ (ανατολική Γερμανία) όσοι και όσες από τους αιτούντες/σες πολιτογράφηση δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα της ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ δεν μπορούν να πολιτογραφηθούν γερμανοί πολίτες! Παρότι διαθέτουν όλα τα νόμιμα δικαιολογητικά και διαμένουν ήδη χρόνια στη χώρα, η αίτηση τους απορρίπτεται, αν δεν υπογράψουν αυτή την… περίεργη «δήλωση μετανοίας».
Η προκλητική υπουργός Εσωτερικών του ανατολικού κρατιδίου, χριστιανοδημοκράτισσα Ταμάρα Τσισάνγκ, υπερασπιζόμενη το σχετικό κατάπτυστο διάταγμα ανέφερε ότι κατά τη γνώμη της «θα πρέπει και τα υπόλοιπα 15 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας να λάβουν παρόμοια μέτρα». Το υπουργείο Εσωτερικών είχε αποστείλει το διάταγμα-εγκύκλιο σε όλους τους δήμους της Σαξονίας-Ανχαλτ ενημερώνοντάς τους για την απόφαση αυτή, από τα τέλη του Νοεμβρίου του 2023, μετά την επιχείρηση Κατακλυσμός του Αλ-Ακσα.
Αναλυτικότερα, στο κρατίδιο της Σαξονίας-Ανχαλτ τα άτομα που επιδιώκουν να πολιτογραφηθούν γερμανοί πολίτες, μαζί με τα υπόλοιπα δικαιολογητικά, πρέπει να επιβεβαιώσουν εγγράφως, «ότι αναγνωρίζουν το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ και καταδικάζουν κάθε προσπάθεια που στρέφεται κατά της ύπαρξης του Κράτους του Ισραήλ».
Με τη δικαιολογία ότι έχουν αυξηθεί πράξεις ρατσιστικής βίας και περιστατικά αντισημιτισμού στην περιοχή, έρχεται αυτό το διάταγμα να ζητήσει από ανθρώπους που ζουν χρόνια στη χώρα, έχουν όλα τα νόμιμα έγραφα και δικαιούνται πολιτογράφησης να προβούν σε αυτήν την αισχρή δήλωση. Πέρα από Παλαιστίνιους, πολλοί άλλοι άνθρωποι αραβικής καταγωγής καλούνται να ανταποκριθούν και «να στηρίξουν το Ισραήλ», ενώ η εγκύκλιος δίνει επιπλέον εντολή στις αρχές να επαγρυπνούν σχετικά με το αν οι αιτούντες εκδηλώνουν αντισημιτικές συμπεριφορές ψάχνοντας το τι γράφουν στα social media και μιλώντας με γείτονές τους επ’ αυτού.
Στην ίδια εγκύκλιο αναφέρεται προκλητικά ότι το δικαίωμα ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ είναι γερμανική «Staatsräson» («κρατική επιταγή», raison d’être), θυμίζοντας την αντίστοιχη δήλωση της καγκελαρίου Μέρκελ στο ισραηλινό κοινοβούλιο το 2008.
Με τη λογική ότι «η απόκτηση της γερμανικής υπηκοότητας απαιτεί τη δέσμευση για το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει», όπως τονίζεται στο διάταγμα, ζητείται η «δήλωση μετανοίας» και επιπλέον προβλέπεται η ανάκληση της υπηκοότητας «σε άτομα που έχουν συμμετάσχει σε προσπάθειες που είναι ενάντια στην ελεύθερη και δημοκρατική τάξη, συμπεριλαμβανομένων των αντισημιτικών εγκλημάτων και της άρνησης του δικαιώματος ύπαρξης του Ισραήλ».
Τι μας λέει, λοιπόν, ότι δε θα εφαρμόζονται κατά το δοκούν τα όσα προβλέπει η ως άνω εγκύκλιος και δε θα βαφτίζονται ως πράξεις αντισημιτισμού οι διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης ή πόσο μάλλον υπέρ της Παλαιστινιακής Αντίστασης;
Στη Γερμανία το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται μια μεγάλη δημόσια συζήτηση σχετική με το ζήτημα των αντισημιτικών συμπεριφορών, καθώς τα τελευταία χρόνια ζουν στη χώρα και πολλοί πρόσφυγες αραβικής καταγωγής, που τρέφουν δυσαρέσκεια (το λέμε κομψά) κατά της σιωνιστικής οντότητας, ενώ μετά την 7η Οκτωβρίου οργανώθηκαν πολλές φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.
Οπως συμβαίνει πάντα, στο δημόσιο λόγο πολλές φιλοπαλαιστινιακές εκδηλώσεις βαφτίζονται αντισημιτικές και κριτικάρονται στα ιμπεριαλιστικά Media. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ειδικά για την Σαξονία-Ανχαλτ που αναφερόμαστε εν προκειμένω, είναι το περιστατικό μιας επίθεσης σε συναγωγή το 2019, όπου σκοτώθηκαν δύο άτομα. Αυτό το περιστατικό έχει γίνει σημαία στα γερμανικά Media και αναφέρεται συχνά, χωρίς όμως να παρουσιάζεται ότι ο δράστης εκείνης της επίθεσης, που είχε συλληφθεί, δεν ήταν ούτε Παλαιστίνιος, ούτε Αραβας, ούτε μουσουλμάνος. Ηταν ένας Γερμανός νεοναζιστής…
Τι πιο σύνηθες και αναμενόμενο να συμβεί, θα πείτε. Αντίστοιχα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι και για την αύξηση των αντισημιτικών επιθέσεων, που αναφέρονται, δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ευθύνονται οι… σκουρόχρωμοι Αραβες. Το πιο πιθανό είναι να πραγματοποιούνται από νοσταλγούς του ναζισμού, αν κρίνουμε και από την εμπειρία της Ελλάδας.
Αλλωστε, η ακροδεξιά ΑfD, που περιλαμβάνει στους κόλπους της ανοιχτούς μοσταλγούς του Τρίτου Ράιχ και έχει στην προμετωπίδα της το «η Γερμανία πάνω απ’ όλα» (Deutsche uber alles) καλπάζει δημοσκοπικά και αυτή τη στιγμή φέρεται ως η επόμενη αξιωματική αντιπολίτευση. Ξέρουμε πολύ καλά πως ο εθνικοσοσιαλισμός υπάρχει και αναπτύσσεται μόνο με το έγκλημα (παραπέμπουμε στα δημοσιεύματά μας για τη δίκη της ΧΑ) και πως ο αντισημιτισμός είναι βασικό ιδεολογικό στοιχείο του εθνικοσοσιαλισμού.
Το τέλος της… εποχικής γερμανικής Willkommenskultur
Η συζήτηση για την εγκύκλιο με την προκλητική δήλωση στήριξης στο κράτος του Ισραήλ συνδέεται με το γενικότερο κλίμα και την αντιμεταναστευτική ατζέντα του γερμανικού κράτους. Πού πήγε η Willkommenskultur; Η «φιλόξενη μεγάλη αγκαλιά» που διατυμπάνιζε η φράου Μέρκελ το 2015, ότι ανοιγόταν στους σύριους πρόσφυγες; Τότε θυμόμαστε τους Γερμανούς να συρρέουν στους σιδηροδρομικούς σταθμούς για να υποδεχτούν τους Σύριους…
Ολα αυτά ανήκουν εδώ και καιρό στο παρελθόν και οι «ανησυχίες» για τη μετανάστευση καλπάζουν και βρίσκουν έδαφος και ακροατήριο, λόγω της αύξησης του αριθμού των αιτούντων άσυλο στη χώρα και της καπιταλιστικής ύφεσης. Ωστόσο, ο Κατακλυσμός του Αλ Ακσα και ο πόλεμος που ακολούθησε έχουν σκληρύνει τη μεταναστευτική πολιτική.
Υπενθυμίζουμε ότι στα τέλη του 2023 ο ο σοσιαλδημοκράτης γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς, σε συνέντευξή του στο εβδομαδιαίο ειδησεογραφικό περιοδικό Der Spiegel, δήλωνε ανήσυχος: «Ερχονται πάρα πολλοί άνθρωποι». Ο Σολτς προσπάθησε τότε να κάνει ένα σόου για να ικανοποιήσει το ακροατήριο του, λόγω των αυξανόμενων προσφυγικών ροών, και πόζαρε στο Spiegel με έντονα αυστηρό βλέμμα στο εξώφυλλο. Ο καγκελάριος, πέρα από το βλέμμα, ήθελε να υπογραμμιστεί η σοβαρότητα της φασιστικής του δήλωσης που επίσης φιγουράριζε στο εξώφυλλο: «Πρέπει επιτέλους να απελάσουμε σε μεγάλη κλίμακα όσους δεν έχουν δικαίωμα να μείνουν στη Γερμανία».
Οσοι/ες δικαιωματιστές δεν περίμεναν αυτή τη δήλωση του Σόλτς δεν πήραν μάλλον χαμπάρι ότι εντάσσεται απόλυτα στο κλίμα και πως η γλώσσα αυτή αντανακλά μια βαθύτερη, μακροχρόνια αλλαγή πολιτικής. Ηδη από τον περασμένο Ιούνιο, ο Σολτς απέρριψε την αντιπολίτευση εντός του συνασπισμού του και βοήθησε στην προώθηση μιας αισχρής συμφωνίας για τη μετανάστευση και την αναθεώρηση των διαδικασιών ασύλου της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Οπως έχουμε γράψει, οι νέες ρυθμίσεις θα επιτρέψουν στην ΕΕ να δημιουργήσει κέντρα κράτησης για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου στα εξωτερικά της σύνορα. Επίσης, «προωθούνται και παγιώνονται -στη λογική της προστασίας των συνόρων κάθε κράτους (και της ΕΕ)- οι απελάσεις και οι επαναπροωθήσεις, ενισχύεται η κράτηση σε σύγχρονες δομές–στρατόπεδα, φυλακές και με ταχύρρυθμες διαδικασίες εξέτασης θα ανθίσει μια βιομηχανία μαζικής παραγωγής απορρίψεων των αιτημάτων ασύλου.
Αντί ο αιτών άσυλο, ο ικέτης, να έχει δικαίωμα σε δίκαιη, λεπτομερή και προπάντων ατομική εξέταση της αίτησής του, θα του αρμόζει απλά μια θέση στις νέες «αποθήκες ψυχών». Απευθυνόμενος στην Bundestag (Ομοσπονδιακή Βουλή), ο Σολτς δήλωνε μεγαλόσχημα ότι «η αναδιάρθρωση του εντελώς δυσλειτουργικού ευρωπαϊκού συστήματος μετανάστευσης είναι ένα ιστορικό επίτευγμα».
Πιο πρόσφατα, η τρικομματική κυβέρνηση Σολτς εισήγαγε νομοσχέδιο που θα διευκόλυνε τις απελάσεις, αυξάνοντας τη μέγιστη διάρκεια κράτησης πριν από την απέλαση και απλοποιώντας τη διαδικασία απομάκρυνσης «καταδικασμένων εγκληματιών», θεσπίζοντας και προσωρινούς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα για τον περιορισμό της παράτυπης μετανάστευσης. Ο Σολτς δεν τήρησε επίσης τα προβλεπόμενα, την απόφαση δηλαδή να παράσχει οικονομική υποστήριξη σε ΜΚΟ που πραγματοποιούν επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στη Μεσόγειο, τονίζοντας ότι τα κονδύλια αυτά μπορεί να είχαν εγκριθεί από το Κοινοβούλιο όχι όμως από την κυβέρνησή του.
Η αφορμή για τη δραστική απομάκρυνση από τη Willkommenskultur, την (ευκαιριακή) κουλτούρα της φιλοξενίας, είναι τα υψηλά επίπεδα μετανάστευσης τα τελευταία χρόνια, όπως αναφέρεται από τους Γερμανούς. Η Γερμανία είναι εδώ και μερικά χρόνια ο μεγαλύτερος αποδέκτης αιτούντων άσυλο στην ΕΕ. Ο αριθμός των ατόμων που αναζητούν διεθνή προστασία (άσυλο) στη Γερμανία αυξήθηκε κατά 1,14 εκατομμύρια από το 2021 έως το 2022, μια από τις υψηλότερες αυξήσεις κατ’ έτος από το 2007, που η Γερμανική Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία άρχισε να αναφέρει αυτά τα δεδομένα.
Η ανοδική τάση συνεχίστηκε φέτος και, σε συνδυασμό με την ύφεση και τους περιορισμένους πόρους σε τοπικό επίπεδο, τροφοδότησε μια αλλαγή 360 μοιρών στη γερμανική πολιτική, η οποία ως ενέσιμο δηλητήριο εγχέεται στη γερμανική «κοινή γνώμη». Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το 44% των Γερμανών, προερχόμενο από όλο το πολιτικό φάσμα, να θεωρεί τη μετανάστευση ως το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα! Πάνω σ’ αυτή την κατάσταση πατάει και ανεβαίνει η ρατσιστική ακροδεξιά «Εναλλακτική για τη Γερµανία» (AfD).
Οταν ο γερμανικός ιμπεριαλισμός ήθελε φτηνά εργατικά χέρια, είχαμε τη Willkommenskultur της Μέρκελ. Τώρα που μπήκε σε καπιταλιστική ύφεση, σφραγίζει τα σύνορα και προωθεί την ξενοφοβία και το ρατσισμό. Δεν είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που η γερμανική εργατική τάξη (και όχι μόνο) σύρεται από την ιμπεριαλιστική πολιτική ηγεσία και τα ιμπεριαλιστικά Μίντια πίσω από τέτοιες πολιτικές. Πριν από έναν αιώνα, ο Λένιν ανέλυε αυτό το φαινόμενο, δηλαδή τη διαφθορά της εργατικής τάξης στις ιμπεριαλιστικές χώρες, με ένα ξεροκόμματο που βγαίνει από την εκμετάλλευση των αποικιών και των εξαρτημένων χωρών.
