Μέσα από την καταστροφή και τον αποκλεισμό, μια ομάδα δημοσιογράφων υποδέχονται το νέο έτος στη Λωρίδα της Γάζας. 2026.
Νέα παιδιά, με χιούμορ και αισιοδοξία. Και με γνώση ότι αυτοί/ές και οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους μπόρεσαν να νικήσουν την πανίσχυρη μηχανή προπαγάνδας του ιμπεριαλισμού. Πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος.
🇵🇸 من وسط الدمار والحصار
الصحفيون يستقبلون العام الجديد
في قطاع غزة. 2026 💜#ملحمة_فلسطين pic.twitter.com/08fnkq0vJQ— Ahmad Arabi د.أحمد العربي (@Myahmadiat) December 31, 2025
– Eίμαστε και πάλι εδώ, αλλά αυτή τη φορά…
– Τούρτα και κεριά αυτή τη φορά…
– (Ολοι μαζί) Στα Αραβικά!
– Θυμάμαι με πόνο που μια φορά στη διάρκεια της γενοκτονίας ήταν ένα παιδί κάτω από τα ερείπια. Το άφησα εκεί καθώς ο ισραηλινός προωθήθηκε. Γύρισα σ’ αυτό και το βρήκα νεκρό.
– Θυμάμαι με πόνο που η αρραβωνιαστικά μου ταξίδεψε και δεν μπορούσα να ταξιδέψω μαζί της.
– Θυμάμαι με πόνο που δεν αφιέρωσα αρκετό χρόνο με τους φίλους μου που έπεσαν μάρτυρες.
– Εντίμως, δε θυμάμαι τίποτα, αλλά συμμετέχω στην πρόκληση σε κάθε περίπτωση (γέλια)
– Δεν μάζεψα τίποτα κάτω από τα ερείπια, όταν γυρίσαμε στο σπίτι μετά την πρώτη φορά.
– Θυμάμαι με πόνο ότι έδειξα εμπιστοσύνη στους λάθος ανθρώπους. Το είπα στ’ Αγγλικά και τώρα στα Αραβικά.
– Για τι πράγμα είστε πιο περήφανοι το 2025;
– Για το θαύμα ότι βγήκα ζωντανός απ’ αυτή τη γενοκτονία.
– Είμαι πιο περήφανος που έμεινα πιστός στο γυμναστήριο και τα μαθήματα Αγγλικών.
– Είμαι πιο περήφανος που ενεπλάκην με τη γενοκτονία σε ένα εργοστάσιο τσιμέντου.
-Που βοήθησα πολλά παιδιά να διακομιστούν στα νοσοκομεία.
– Περήφανος που έμεινα μαζί σας ποαρόλη την πίεση και που ό,τι περάσαμε το περάσαμε μαζί.
– Περήφανη για τον αντίκτυπο όλων όσων έγραψα και φωτογράφισα.
– Που τελείωσα το Λύκειο κατά λάθος μετά από δυο χρόνια.
Μέχρι του χρόνου
