Και ξαφνικά, οι εκπρόσωποι της τρόικας ανακάλυψαν ότι η Ελλάδα έχει ψηλό πληθωρισμό και «εξέφρασαν την ανησυχία τους» γι’ αυτό. «Ανησυχία» που ευχαρίστως πέρασε προς τα έξω το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ενώ θα περίμενε κανείς να τη θάψει, αφού υποτίθεται αποτελεί ένα «αγκάθι» στην εφαρμογή του Μνημόνιου.
Τι περίμεναν, αλήθεια, να υπάρξει μείωση του πληθωρισμού μετά από τόσες αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης και στον ΦΠΑ; Τι θα έκαναν οι καπιταλιστές (βιομήχανοι και έμποροι), θα μείωναν το ποσοστό του κέρδους τους και ειδικά σε μια περίοδο που η κατανάλωση έχει πτώση; Ακόμα και ένας αρχάριος περί τα οικονομικά θα είχε προβλέψει έκρηξη του πληθωρισμού μετά τις μεγάλες αυξήσεις των έμμεσων φόρων και ειδικά σε ενεργειακές πρώτες ύλες όπως τα καύσιμα, που επηρεάζουν το σύνολο της παραγωγής και του εμπόριου.
Οταν, λοιπόν, και η τρόικα και το υπουργείο Οικονομικών αναδεικνύουν ως μείζον πρόβλημα την αύξηση του πληθωρισμού, έχουν κατά νου αυτό που τον προηγούμενο μήνα είχαν διακηρύξει και ο Στρος-Καν και ο Ρεν: ότι η Ελλάδα χρειάζεται να μπει σε φάση «αποπληθωρισμού». Οταν δε μιλούν για «αποπληθωρισμό», εννοούν πτώση των μισθών. Οχι μόνο στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Η διατήρηση, λοιπόν, του πληθωρισμού σε ψηλά επίπεδα, πάνω απ’ αυτά που «προβλέπονται» στο Μνημόνιο, μετατρέπεται ήδη σε μοχλό για το παραπέρα χτύπημα των μισθών και στον ιδιωτικό τομέα (το τριετές πάγωμα δεν τους αρκεί).
Ο Γ. Παπακωνσταντίνου, συνεντευξιαζόμενος την περασμένη Τρίτη στο «Κέρδος», έριξε τις πρώτες προειδοποιητικές βολές. Αφού σημείωσε ότι η αύξηση του πληθωρισμού «προφανώς επηρεάστηκε από την αύξηση των έμμεσων φόρων», όμως «η επίδραση αυτή είναι έκτακτη» και αφού έριξε τις καθιερωμένες μπηχτές στη συνάδελφό του Λ. Κατσέλη («όσο προχωρούν τα μέτρα για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις αγορές, τη συγκράτηση των τιμών και τον έλεγχο των ολιγοπωλιακών καταστάσεων που προωθεί το αρμόδιο υπουργείο Οικονομίας, μέρος της αύξησης των φόρων θα απορροφηθεί»: κατά συνέπεια φταίει η καθυστέρηση από πλευράς Κατσέλη για τη μη συγκράτηση των τιμών), πέρασε αμέσως στους μισθούς: «η συγκράτηση των μισθών, καθώς και οι πιέσεις από την αναγκαστική πτώση της ζήτησης θεωρώ ότι σταδιακά θα αρχίσουν να αντανακλώνται στις τιμές και να αποτυπώνονται στην πτώση του πληθωρισμού».
Συνέδεσε, δηλαδή, ευθέως τη συγκράτηση του πληθωρισμού (και) με την πτώση των μισθών. Αυτή είναι μια παμπάλαια θεωρία που την επικαλούνταν πάντοτε οι αστικές κυβερνήσεις, όταν ήθελαν να μειώσουν τις αυξήσεις των μισθών κάτω από τα πραγματικά τους επίπεδα. Οι αυξήσεις των μισθών –έλεγαν– θα φέρουν αύξηση του πληθωρισμού. Ενώ η αλήθεια είναι πως μια αύξηση των μισθών δεν οδηγεί σε αύξηση των τιμών, αλλά σε μείωση του ποσοστού κέρδους των καπιταλιστών.
Κι ενώ κυβέρνηση και τρόικα προετοιμάζουν το κλίμα για νέα επίθεση στις αποδοχές των εργαζόμενων, η εργατοπατερία της ΓΣΕΕ συζητά με τους καπιταλιστές για ενσωμάτωση του 13ου και 14ου μισθού στους υπόλοιπους 12, τάχα για να προστατέψει δώρα και επίδομα αδείας από το πετσόκομμα! Το συνδικάτο των εμπόρων ήδη διατύπωσε ανοιχτά αυτή την πρόταση, την περασμένη Τετάρτη. Με θράσος χιλίων πιθήκων, οι καπιταλιστές του εμπόριου μιλούν για «διασφάλιση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα», επαναλαμβάνοντας μια φράση που πρωτακούστηκε από τα χείλη του προέδρου της ΓΣΕΕ. Απαξ και εξαφανίσουν τα δώρα και το επίδομα αδείας σαν χωριστούς μισθούς, ξέρουν μετά τον τρόπο να μειώσουν το επίπεδο των μισθών που θα απομείνουν. Μετά από λίγα χρόνια θα έχουν απομείνει μόνο 12 μισθοί του σημερινού επιπέδου. Οπως έχει γίνει ένα σωρό φορές στο παρελθόν, όταν γίνονταν ανάλογες ενσωματώσεις.
