Το τελευταίο διάστημα, το «18 Ανω» βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σφοδρής αντιπαράθεσης, που έχει ως επίδικο την προσπάθεια δημιουργίας «αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας» (ΜΚΟ, δηλαδή) ανάμεσα σ’ αυτό και τη Νομαρχία Αθηνών. Η επιστημονικά υπεύθυνη και «ψυχή» του «18 Ανω» Κατερίνα Μάτσα (ΚΜ στο εξής) τοποθετήθηκε δημόσια στο θέμα, καταγγέλλοντας πως ενορχηστρώνεται μια εκστρατεία λάσπης ενάντιά της και ενάντια στο «18 Ανω». Πριν δούμε το ιστορικό της αντιπαράθεσης του τελευταίου μήνα, ας δούμε τα γεγονότα, γιατί αυτά είναι που έχουν σημασία, πέρα από τις εκ των υστέρων ερμηνείες που δίνονται σ’ αυτά.
Το «18 Ανω», ως μονάδα του κρατικού ΨΝΑ ήρθε σε συμφωνία με τη Νομαρχία Αθήνας για τη δημιουργία μιας ΜΚΟ, που θα λειτουργούσε ένα πρόγραμμα απεξάρτησης (25 θέσεων, εσωτερικής διαμονής). Η ΜΚΟ θα απορροφούσε 2 εκατ. ευρώ από τη νομαρχία. Στο καταστατικό της υπό ίδρυση ΜΚΟ διαβάζουμε ότι αυτή μπορεί να ιδρύσει παραρτήματα ή γραφεία σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, ότι έχει ως αντικείμενο δραστηριότητας την εξάρτηση από ουσίες σε όλο το εύρος του φαινομένου, ότι στα έσοδά του περιλαμβάνονται έσοδα από ευρωπαϊκές και εθνικές επιχορηγήσεις και δωρεές από δημόσιους φορείς και ιδιωτικές επιχειρήσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού, ότι η διάρκεια της ΜΚΟ είναι 10ετής, αλλά μπορεί όποιο από τα δύο μέρη θέλει να τη συνεχίσει.
Εχουμε, δηλαδή μια τυπική ΜΚΟ, σαν αυτές που λυμαίνονται την αποασυλοποίηση. Το ότι αυτή τη ΜΚΟ τη συγκροτούν δυο δημόσιοι φορείς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Εχουμε το παράδειγμα των εταιριών που δημιουργούν οι ΟΤΑ, οι οποίες έχουν γίνει όχημα για την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών, την ανατροπή εργασιακών σχέσεων και το χαράτσωμα των δημοτών. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι καλές προθέσεις δεν παίζουν καμιά σημασία. Αλλωστε, με καλές προθέσεις συνοδεύονται στην έναρξή τους όλες οι αντίστοιχες πρωτοβουλίες και ξέρουμε που οδηγούνται.
Σε ό,τι αφορά το «18 Ανω» και προσωπικά την ΚΜ εδώ έχουμε μια τεράστια υποχώρηση. Εχουμε το άνοιγμα μιας «κερκόπορτας», περιβεβλημένης με το κύρος της μοναδικής μονάδας απεξάρτησης που ανήκει στο ΕΣΥ. Αντί να πάμε μπροστά, προς τη δημιουργία πολλών «18 Ανω», πάμε πίσω, στην εμπλοκή του «18 Ανω» στη δημιουργία ΜΚΟ, που είναι –σε κάθε περίπτωση– ιδιωτικές εταιρίες, παρά τη διακήρυξή τους περί «μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα».
Η ΚΜ διέπραξε ένα σοβαρότατο λάθος αρχών, καθώς όχι μόνο συναίνεσε στη δημιουργία αυτής της ΜΚΟ, αλλά και εμφανίστηκε επισπεύδουσα. Σε έγγραφό της (10.10.08) προς τη διοίκηση του ΨΝΑ, διαμαρτύρεται για την καθυστέρηση στη δημιουργία της ΜΚΟ, υποβάλλει η ίδια προς έγκριση το καταστατικό της ΜΚΟ και –το χειρότερο– κλείνει το έγγραφό της σημειώνοντας ότι «το 18 Ανω ανήκει στο ΕΣΥ και η επιλογή του για την υλοποίηση προγράμματος θα πρέπει να αποτελέσει πρότυπο για όλους». Δηλαδή, καλεί ουσιαστικά και άλλες θεραπευτικές (και όχι μόνο) μονάδες του Δημόσιου να επιδοθούν στη δημιουργία ΜΚΟ, προκειμένου να αντλήσουν πόρους που δεν διαθέτει το Δημόσιο. Ειδικά αυτή η παράγραφος μας οδηγεί έξω από τα όρια του «στιγμιαίου λάθους» και μας οδηγεί σε σκέψεις περί αλλαγής προσανατολισμού.
Τα πράγματα τα έκανε χειρότερα η ίδια η ΚΜ, που ξεκίνησε πρώτη τη δημόσια αντιπαράθεση, προφανώς για να προλάβει την επέκταση της «ιδιωτικής», που μάλλον έπαιρνε διαστάσεις. Με επιστολή της που δημοσιεύτηκε στην «Αυγή» και το «Πριν» στις 5 Απρίλη, απέδωσε σε «κύκλους προσκείμενους στο ΚΚΕ εντός και εκτός ΨΝΑ» τη «διάδοση της φήμης για τη σύσταση εκ μέρους μου μη κερδοσκοπικής εταιρίας». Εγραψε διάφορα περί λάσπης σε βάρος της και προέταξε ως ασπίδα τον αγώνα της για τη δημιουργία και την ανάπτυξη του «18 Ανω». Στο τέλος, αναφέρθηκε σε «πρόταση στο ΨΝΑ να συσταθεί η εταιρία ανάμεσα στα δύο δημόσια νομικά πρόσωπα», προκειμένου να ξεπεραστεί ο «κυκεώνας του δημόσιου λογιστικού» και να εκταμιευτούν τα χρήματα που διέθετε η νομαρχία. Σημείωνε, δε, ότι «και αυτή η πρόταση έχει ήδη απορριφθεί», χωρίς να αναφέρει από ποιους και για ποιο λόγο.
Ας ξεκαθαρίσουμε, καταρχάς, ένα θέμα. Εδώ και χρόνια οι σχέσεις του Περισσού με την ΚΜ και το «18 Ανω» ήταν πολύ καλές, σχέσεις συνεργασίας. Από κάποια στιγμή και μετά οι σχέσεις αυτές χάλασαν, προφανώς γιατί ο Περισσός ήθελε το «18 Ανω» παρακολού-θημα της πολιτικής του και η ΚΜ δεν συναίνεσε. Προφανώς ο Περισσός περίμενε στη γωνία για να πάρει ρεβάνς και προφανέστατα η ΚΜ του έδωσε την ευκαιρία με τη συμμετοχή της στη δημιουργία της ΜΚΟ. Η ηγεσία του Περισσού δεν δικαιούται να μιλά για τέτοια θέματα. Αυτοί που έχουν πάρει εκατομμύρια επί εκατομμυρίων ως επιχορηγήσεις για κτίρια και επιχειρήσεις, πάει πολύ να «τη βγαίνουν» σ’ έναν άνθρωπο που –αν μη τι άλλο– ακόμη και στα λάθη του δεν επεδίωξε προσωπικό όφελος. Από την άλλη, όμως, και η ΚΜ δεν είχε το δικαίωμα να κρύβεται πίσω από την επίθεση του Περισσού, προσπαθώντας να οξύνει τα ανακλαστικά του «εξωκοινοβουλευτικού» χώρου, χωρίς να λέει όλη την αλήθεια και χωρίς να δίνει όλα τα σχετικά έγγραφα, για να μπορεί ο καθένας να κρίνει και να τοποθετηθεί.
Ακολούθησε επώνυμη παρέμβαση πρώην θεραπευτή του «18 Ανω» στο Indymedia, ο οποίος έδωσε στη δημοσιότητα και τα σχετικά έγγραφα, τα οποία επικαλεστήκαμε στην αρχή αυτού του σημειώματος. Η ΚΜ επανήλθε με άρθρο της στην εφημερίδα «Αριστερά!» της ΚΟΕ (24.4.09) στο οποίο αυτή τη φορά κάνει λόγο για «κύκλους εντός και εκτός ΚΚΕ» που χρησιμοποιούν «τόσο τον Ριζοσπάστη όσο και το Indymedia». Kαι αυτή τη φορά επικαλείται τους αγώνες της, ενώ επί της ουσίας υποστηρίζει για πρώτη φορά ότι «το 18 Ανω αποδέχτηκε την πρόταση προκειμένου να αγοραστεί με αυτό το ποσό ένα κτίριο». Αμέσως μετά, όμως, κάνει λόγο για «δυσκολίες του δημόσιου λογιστικού και γραφειοκρατικές αγγυλώσεις» που «μας έκαναν να εξετάσουμε θετικά την πρόταση της Νομαρχίας για τη σύσταση μη κερδοσκοπικής εταιρίας». Δεν μπορεί να διαφεύ-γει της ΚΜ το γεγονός ότι το «δύσκαμπτο και γραφειοκρατικό κράτος» είναι η προμετωπίδα όλων των μικιαρχών που νέμονται την αποασυλοποίηση, αλλά και όλων των κηρύκων της καλυμμένης ιδιωτικοποίησης. Πώς χρησιμοποιεί την ίδια επιχειρηματολογία μ’ αυτούς ένας άνθρωπος σαν την ΚΜ; Δυο απαντήσεις χωρούν εν προκειμένω: ή άλλαξε άποψη ή η έννοια της αυτοκριτικής τής είναι ξένη και εχθρική και γι’ αυτό, αντί να παραδεχτεί έντιμα ότι έκανε λάθος κάτω από την πίεση της πραγματικότητας, προσπαθεί να πείσει τους πάντες ότι έχει δίκιο.
Η τρίτη παρέμβαση της ΚΜ δημοσιεύτηκε στο Indymedia, απευθύνεται στους συναδέλφους της και είναι η μεγαλύτερη σε έκταση. Και πάλι έχουμε σαν ασπίδα τους αγώνες της για το «18 Ανω» (και όχι μόνο), έχουμε και ολίγη Κούνεβα (απαράδεκτο!), έχουμε και ένα ποτ-πουρί από παλαιότερες αναφορές της ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και τις ΜΚΟ, αλλά για την ταμπακέρα δεν έχουμε τίποτα, εκτός από έναν μικρό υπαινιγμό: «Ολα αυτά με έκαναν, παρά την επί της αρχής αντίθεσή μου στη σύσταση εταιριών, που εξακολουθεί να υπάρχει, να εισηγηθώ τελικά τη σχετική πρόταση στη Διοίκηση του ΨΝΑ». Ομως, όταν έχεις αντίθεση επί της αρχής, δεν εισηγείσαι το αντίθετο. Κι όταν αυτό το πράγμα το έχεις εισηγηθεί ως πρότυπο, πού «κολλάει» η αντίθεση επί της αρχής;
