Αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου-Βρούτση

Τα ψέματα του Βρούτση δεν μπορούν να κρύψουν την αλήθεια

Μ’ έναν ορυμαγδό ψεμάτων προσπάθησε ο Βρούτσης να «κλείσει» τη συζήτηση για το αντιασφαλιστικό του νομοσχέδιο, που από την περασμένη Πέμπτη αποτελεί νόμο του ελληνικού κράτους. Δε γνωρίζουμε ακόμα τι αριθμό θα πάρει στο ΦΕΚ, όμως στη συνείδηση του ελληνικού λαού έχει καταγραφεί ήδη ως νόμος Κατρούγκαλου-Βρούτση. Ως ο νόμος που ξεθεμέλιωσε ό,τι είχε απομείνει από την Κοινωνική Ασφάλιση, μετατρέποντας τις συντάξεις σε προνοιακά βοηθήματα και πλήττοντας καίρια την ίδια την ασφαλιστική συνείδηση των νεότερων γενεών της εργατικής τάξης.
 
Την ώρα που το νομοσχέδιο πήγαινε στην Ολομέλεια της Βουλής, ο Βρούτσης εξέδιδε ένα ακόμα γεμάτο ψέματα Δελτίο Τύπου, συνοδευόμενο από «πίνακες και παραδείγματα που αποδεικνύουν έμπρακτα τα οφέλη των συνταξιούχων και τονίζουν ξεκάθαρα τις μεγάλες διαφορές του νέου ασφαλιστικού νόμου με το νόμο 4387/16 του ΣΥΡΙΖΑ». «Το νέο ασφαλιστικό σύστημα, όπως διαμορφώνεται πλέον, αφήνει στο παρελθόν το στρεβλό, άδικο και αντισυνταγματικό νόμο Κατρούγκαλου-ΣΥΡΙΖΑ», έλεγε ο Βρούτσης.
 
Εφτασε σε τέτοιο επίπεδο πολιτικής αθλιότητας, που για να δείξει δήθεν μεγάλα ποσοστά αναπλήρωσης, έκανε την εξής λαθροχειρία. Πήρε τον τελευταίο μισθό και τον ταύτισε με τις συντάξιμες αποδοχές. «Για τα ανωτέρω παραδείγματα έχει γίνει η παραδοχή ότι οι συντάξιμες αποδοχές για τον υπολογισμό της σύνταξης και ο τελευταίος μισθός συμπίπτουν», έγραφε μια σημείωση κάτω από τους πίνακές του. Πώς μπορούν να ταυτίζονται οι συντάξιμες αποδοχές με τον τελευταίο μισθό, όταν οι συντάξιμες αποδοχές είναι ο μέσος όρος των αποδοχών ολόκληρου του εργασιακού βίου (στην πράξη ο μέσος όρος των αποδοχών από το 2002 μέχρι την ημέρα συνταξιοδότησης); Είναι αυταπόδεικτο ότι αυτός ο μέσος όρος (δηλαδή οι συντάξιμες αποδοχές) είναι σημαντικά χαμηλότερος από τον τελευταίο μισθό.
 
Για έναν πολιτικό απατεώνα, όμως, αυτά είναι ψιλά γράμματα. Για να δείξει μάλιστα ότι δίνονται υψηλά ποσοστά αναπλήρωσης, άθροιζε εθνική και ανταποδοτική σύνταξη. Μ’ άλλα λόγια, υπολόγιζε μια ψεύτικη σύνταξη (με βάση όχι τις συντάξιμες αποδοχές, αλλά τον τελευταίο μισθό) και έβγαζε και ένα κάλπικο ποσοστό αναπλήρωσης, για να φαίνονται «όλα καλά κι όλα ωραία» στους πίνακες με τους οποίους επιχείρησε για τελευταία φορά να εξαπατήσει τους εργαζόμενους.
 
Αλήθεια, αφού και επί Κατρούγκαλου έγινε επανυπολογισμός όλων των συντάξεων και τώρα έχει γίνει επανυπολογισμός, κατά συνέπεια είναι γνωστές οι συντάξιμες αποδοχές κάθε συνταξιούχου, γιατί δε χρησιμοποίησε τα δεδομένα του επανυπολογισμού για να φτιάξει τους πίνακές του; Γιατί απλούστατα, στόχος του δεν ήταν η αποτύπωση της αλήθειας, αλλά η εξαπάτηση.
 
Οπως γράψαμε από την πρώτη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε το νομοσχέδιο Βρούτση, παρά το ψέμα του εμπνευστή του, ότι δήθεν αφήνει πίσω το νόμο Κατρούγκαλου (ψέμα που εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για να υποστηρίξει ότι δήθεν ο Βρούτσης καταργεί τον… προοδευτικό νόμο Κατρούγκαλου), εκείνο που έκανε ο Βρούτσης ήταν να νομιμοποιήσει-κατοχυρώσει τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου (τον οποίο προηγουμένως είχε νομιμοποιήσει η Ολομέλεια του ΣτΕ, με μια ακόμα αντιλαϊκή απόφασή της), ρετουσάροντας κάποιες επουσιώδεις πλευρές.
 
Με το νόμο Βρούτση, ένα 0,5% του ΑΕΠ, που προοριζόταν για το «εφάπαξ βοήθημα» των συνταξιούχων (αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ ονόμαζε δημαγωγικά «13η σύνταξη»), διατίθεται για μια μικρή αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης όσων ασφαλισμένων έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης, καθώς και για τη μη περικοπή των επικουρικών συντάξεων όσων συνταξιούχων παίρνουν κύρια και επικουρική αθροιστικά, πάνω από 1.300 ευρώ. Μ’ άλλα λόγια, το συγκεκριμένο νομοθέτημα κόβει μια δαπάνη («εφάπαξ βοήθημα») για να χρηματοδοτήσει κάποιες άλλες, που προκύπτουν από δύο αποφάσεις του ΣτΕ, χωρίς να προκαλείται καμιά νέα δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό.
 
Ομως, με τις αλλαγές που γίνονται στο νόμο Κατρούγκαλου, θα προκύψει με την πάροδο του χρόνου μια σχετική αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης, διότι στο σύνολο των συνταξιούχων θα αυξάνεται το ποσοστό εκείνων που συνταξιοδοτήθηκαν με το νόμο Κατρούγκαλου (και όχι με τα παλαιότερα συνταξιοδοτικά καθεστώτα). Δεν μπορούμε να προβλέψουμε ακριβώς την αύξηση της δαπάνης, θα είναι όμως σχετικά αργή, γιατί δεν είναι η πλειοψηφία των συνταξιούχων εκείνοι που συνταξιοδοτούνται με περισσότερα από 30 χρόνια ασφάλισης.
 
Σ' αυτόν τον παράγοντα πρέπει να προσθέσουμε και την εγγενή ελλειμματικότητα του ΕΦΚΑ (την είχαμε δείξει αναλυτικά την εποχή που ψηφιζόταν ο νόμος Κατρούγκαλου, γράφοντας για ένα ελλειμματικό από τα γεννοφάσκια του υπερταμείο), καθώς και τη συνεχή εισφοροκλοπή των καπιταλιστών, που δεν καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων. Οι λεγόμενες «προσωπικές διαφορές» όσων συνταξιοδοτήθηκαν πριν από το νόμο Κατρούγκαλου θα είναι το πρώτο θύμα. Θα πετσοκοπούν.
 
Επειδή φαίνεται πως και το πετσόκομμα των «προσωπικών διαφορών» δε φτάνει, η τρόικα ενέκρινε το νομοσχέδιο Βρούτση μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα προβλέπει τη συγχώνευση του ΕΤΕΑΕΠ στον ΕΦΚΑ. Το  Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών έχει αποθεματικά γύρω στα 8,5 δισ. ευρώ. Αυτά θα πέσουν στον «κουβά» του ΕΦΚΑ, θα «φαγωθούν» και έτσι θα ωριμάσει το παλιό σχέδιο (Αλογοσκούφη-Καραμανλή) για κατάργηση της επικουρικής και χορήγησης μιας μόνο σύνταξης, της κύριας.
 
Το ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Ασφαλιστικών Ταμείων, που δεν είναι κάποιο ταξικό όργανο, σε ανακοίνωσή του την περασμένη Τετάρτη, έγραφε χαρακτηριστικά:
 
«Το νομοσχέδιο που είναι πιστό αντίγραφο του νόμου Κατρούγκαλου με ελάχιστες δευτερεύουσες διαφοροποιήσεις προβλέπει  μία ριζική δομική αλλαγή, που δεν υπήρχε στον νόμο Κατρούγκαλου και δεν ήταν στις εξαγγελίες της σημερινής κυβέρνησης,  την ενοποίηση του ΕΦΚΑ με το ΕΤΕΑΕΠ. Η κυβέρνηση επιχειρεί την δημιουργία ενός ενιαίου ΝΠΔΔ προκειμένου να πετύχει 3 στόχους α. Να πάρει τα 8,5 δις των αποθεματικών του ΕΤΕΑΕΠ, β. Να ανοίξει το δρόμο στην δημιουργία επαγγελματικών ταμείων με την συνδρομή και της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και γ. την κατάργηση της επικουρικής σύνταξης μέσω της ενσωμάτωσής στη κύρια σύνταξη και την κατάργηση του Εφάπαξ».