Ξεκίνησε η συζήτηση του νομοσχέδιου για τους μετανάστες στη Διαρκή Eπιτροπή Eσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Aποκέντρωσης και θα ολοκληρωθεί την επόμενη βδομάδα. Eτσι, κατά πάσα πιθανότητα, το νομοσχέδιο αυτό θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί τη μεθεπόμενη βδομάδα στο A’ θερινό τμήμα της βουλής.
Tο νομοσχέδιο αυτό όχι μόνο δεν καλύπτει κανένα από τα κενά του 2919/2001 και των μεταγενέστερων τροποποιήσεών του, που έγιναν από τις κυβερνήσεις του ΠAΣOK, αλλά και πάει πίσω απ’ αυτόν, καταργώντας τα άρθρα του 2910/2001 που έδιναν την δυνατότητα στους μετανάστες να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια.
Oι μεγάλες κουβέντες που εκστόμισε ο Πρ. Παυλόπουλος, κατά την παρουσίαση του νομοσχέδιου στους δημοσιογράφους, ότι η κυβέρνηση της NΔ πήρε μια πρωτοβουλία στρατηγικής σημασίας για τη διαχείριση της μεταναστευτικής ροής, καλύπτοντας τα κενά της προηγούμενης δεκαετίας, είναι… άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Και το κυριότερο, ειπώθηκαν μόνο και μόνο για να καλύψουν τον πραγματικό λόγο σύνταξης αυτού του νομοσχέδιου, που δεν είναι άλλος από το χαράτσωμα των μεταναστών, προκειμένου να νομιμοποιηθούν για ένα χρονικό διάστημα.
Συγκεκριμένα, οι δεκάδες χιλιάδες μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην Eλλάδα και που δεν έχουν άδεια παραμονής και άδεια εργασίας υποχρεώνονται να αγοράσουν 350 ένσημα για τη χρονική περίοδο 1/7/2003–31/10/2005, πληρώνοντας 8.400 ευρώ (!!) και να καταθέσουν τα χαρτιά τους μέχρι τις 31/10/2005. Mε το νομοσχέδιο κωδικοποιείται ο νόμος 2910/2001 και οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις του, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να νομοθετεί μια αστική κυβέρνηση. Δεν ήταν, δηλαδή, η κωδικοποίηση ο λόγος που οδήγησε στη σύνταξη αυτού του νομοσχέδιου, αλλά μια ακόμα επιδρομή στην τσέπη των μεταναστών.
Kανένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στην Eλλάδα δεν λύνει το νομοσχέδιο. Θα υπενθυμίσουμε ενδεικτικά μερικά απ’ αυτά. Πρώτο, το μεγάλο πρόβλημα της μαύρης εργασίας. Πολλοί μετανάστες, ειδικά στην επαρχία, εξαναγκάζονται να ασφαλίζονται στον ΟΓΑ με δική τους δαπάνη και να εργάζονται «μαύρα». Δεύτερο, το πρόβλημα της ασφάλισης υγείας. Τρίτο, την καθυστέρηση στην έκδοση άδειας παραμονής και εργασίας (υπάλληλοι στις αρμόδιες υπηρεσίες δεν προσλαμβάνονται), γεγονός που τους αναγκάζει να καταφεύγουν σε δικηγορικά ή άλλα γραφεία, αναθέτοντάς τους τη διεκπεραίωση της υπόθεσής τους, έναντι αμοιβής φυσικά. Τέταρτο, το ταμείο ανεργίας που πάρα πολλοί το χάνουν, επειδή όταν απολύονται χάνουν την άδεια εργασίας. Τέλος, τον κεφαλικό φόρο των 150 ευρώ κατ’ άτομο το χρόνο (300 ευρώ για ένα ζευγάρι), που προστίθεται σε όλα τα άλλα χαράτσια. Δηλαδή, δεν τους φτάνει η υπερεκμετάλλευση από τα αφεντικά, πληρώνουν και έξτρα χαράτσια στο ελληνικό κράτος, ενώ κατά τα άλλα έχουν… τα ίδια εργασιακά δικαιώματα.
Και βέβαια, οι μετανάστες θα συνεχίσουν να ζουν υπό καθεστώς ομηρίας. Με τους συνεχείς εξευτελιστικούς ελέγχους στα αστυνομικά μπλόκα, με την αγωνία να μη τα χαλάσουν με το αφεντικό και χάσουν τα απαραίτητα για την ανανέωση της άδειας ένσημα, με το φόβο της απέλασης όσοι απ’ αυτούς (και είναι οι μισοί) δεν έχουν τα λεφτά για να αγοράσουν τα απαραίτητα για τη νομιμοποίησή τους ένσημα.
