Με το γνωστό περισπούδαστο ύφος του ο υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Πρ. Παυλόπουλος διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους, ότι το Προεδρικό Διάταγμά του για τους συμβασιούχους δεν έχει κανένα νομικό πρόβλημα και πως η πρόσφατη απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνέδριου αφορά μόνο το νόμο Σκανδαλίδη και δεν έχει καμιά σχέση με τη δική του ρύθμιση.
Οντως, η απόφαση του ΕΣ αφορά το νόμο Σκανδαλίδη, όμως σημασία δεν έχει η απόφαση αλλά το σκεπτικό της. Αυτό το σκεπτικό, λοιπόν, αναφέρει ρητά, ότι μετά την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος (2001) είναι αντισυνταγματική κάθε μετατροπή σύμβασης ορισμένου χρόνου ή έργου σε σύμβαση αορίστου χρόνου. Επομένως, κάποια στιγμή θα φτάσει και το ΠΔ Παυλόπουλου στο Ελεγκτικό Συνέδριο και το σκεπτικό θα είναι το ίδιο: Δεν εγκρίνουμε την πληρωμή του τάδε ή των τάδε υπαλλήλων, επειδή ήταν συμβασιούχοι έργου ή ορισμένου χρόνου και οι συμβάσεις τους μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου το 2005, πράγμα που αντίκειται στο Σύνταγμα. Τί θα γίνει τότε; Οι συμβασιούχοι θα μείνουν με… τη σύμβαση στο χέρι και η υπόθεση θα παραπεμφθεί στο Aνώτατο Ειδικό Δικαστήριο, επειδή θα υπάρχει διχογνωμία ανάμεσα στο ΕΣ και το ΣτΕ που ήδη έχει κρίνει το ΠΔ Παυλόπουλου συνταγματικό. Οι συμβασιούχοι, δηλαδή, θα γίνουν άθυρμα ανάμεσα στους δικαστικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους.
Και γιατί όλ’ αυτά; Επειδή η κυβέρνηση προτίμησε (σκόπιμα) να λύσει το θέμα (όπως το έλυσε και στην έκταση που το έλυσε) με ένα ΠΔ και όχι φέρνοντας στη Βουλή ένα νομοσχέδιο, που θα το ψήφιζε το σύνολο των βουλευτών (ήταν εκφρασμένη η θέληση όλων των κομμάτων) και επομένως θα έφερνε σε δύσκολη θέση οποιονδήποτε δικαστικό μηχανισμό. Πολιτικό είναι το ζήτημα και όχι νομικό.
Πέρα απ’ αυτό, όμως, οι συμβασιούχοι -ακόμα και αυτοί που αναμένουν την τακτοποίησή τους με βάση το ΠΔ Παυλόπουλου- εξακολουθούν να τελούν σε καθεστώς ομηρίας και να γυρίζουν από δικηγόρο σε δικηγόρο. Το ΑΣΕΠ έχει προχωρήσει στην εξέταση αρκετών φακέλων και έχει αποφανθεί για αρκετούς συμβασιούχους που πληρούν τις προϋποθέσεις του ΠΔ. Ομως, ο Παυλόπουλος απαγόρευσε την τμηματική ανακοίνωση των αποφάσεων του ΑΣΕΠ, ζητώντας να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα όλα μαζί.
Γιατί αυτό; Προφανώς, επειδή θέλει να δει τον συνολικό αριθμό, για να δει πώς θα αντιμετωπίσει μετά το πρόβλημα της μετατροπής των συμβάσεων. Γιατί η έγκριση του ΑΣΕΠ δεν σημαίνει και αυτόματη μετατροπή της σύμβασης. Για να γίνουν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου, θα πρέπει να έχουν προκηρυχτεί και ισάριθμες οργανικές θέσεις. Ο Παυλόπουλος δεσμεύτηκε ότι θα τις προκηρύξει όλες, αλλά ξέρουμε πόση αξία έχουν οι δεσμεύσεις αυτής της κυβέρνησης. Αν οι εγκρίσεις που θα δώσει το ΑΣΕΠ είναι πάρα πολλές, θα έχουμε νέα υπαναχώρηση της κυβέρνησης και κάποιοι συμβασιούχοι θα περιμένουν -άγνωστο πόσο- μέχρι να τακτοποιηθούν σε θέσεις αορίστου χρόνου.
Ακόμα και αν δεν υπαναχωρήσει η κυβέρνηση, επειδή ο αριθμός των εγκρίσεων του ΑΣΕΠ θα είναι μέσα στα όρια που η ίδια έχει κατά νου, και πάλι θα χαθεί χρόνος μέχρι να προκηρυχτούν οι οργανικές θέσεις. Ενώ αν οι εγκρίσεις του ΑΣΕΠ δίνονταν στη δημοσιότητα τμηματικά, η κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να προκηρύξει και τις οργανικές θέσεις και για κάποιον κόσμο θα τελείωνε η ομηρία.
Στο μεταξύ, κάποιες συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου τελειώνουν και συμβασιούχοι που πληρούν τις προϋποθέσεις μονιμοποίησης μένουν ξεκρέμαστοι. Κάποιοι φεύγουν από τη δουλειά και περιμένουν πότε θα δεήσει ο Παυλόπουλος να ολοκληρώσει τη συγκέντρωση των εγκρίσεων του ΑΣΕΠ για να ξαναπιάσουν δουλειά ως αορίστου χρόνου. Από άλλους ζητιέται να υπογράψουν νέες συμβάσεις, με διαφορετικό αντικείμενο από αυτό των προηγούμενων συμβάσεών τους, και τρέχουν σε δικηγόρους για να τους πουν μήπως κρύβεται καμιά παγίδα πίσω απ’ αυτό. Κόλαση!
