Εκεί που όλα έδειχναν τελειωμένα, με την κυβέρνηση να καταθέτει στη Βουλή το εργασιακό νομοσχέδιο και τη ΓΣΕΕ να αντιδρά με μια 24ωρη απεργία, κάτι έγινε και το παρασκηνιακό παζάρι ξανάναψε. Η ΓΣΕΕ έστειλε μια μελιστάλαχτη επιστολή-απάντηση πολλών σελίδων στον Παναγιωτόπουλο, αυτός δήλωσε πως ουδέποτε ακούστηκε από στέλεχος του υπουργείου η φράση «διευθυντικό δικαίωμα» (!), ο Μεϊμαράκης άρχισε παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με τη ΔΑΚΕ και η ΓΣΕΕ άρχισε παζάρι με τον ΣΕΒ, με μια αιφνιδιαστική συνάντηση την Πέμπτη το απόγευμα.
Τη στιγμή που κλείνει η ύλη της «Κ» το παζάρι βρίσκεται στο φόρτε του. Θα τα βρουν και θα πάνε σε μια συναινετική λύση; Δεν το γνωρίζουμε. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η κυβέρνηση θα νομοθετήσει τις επόμενες μέρες.
Οπως όλα δείχνουν, το παζάρι γίνεται στο διευθυντικό δικαίωμα για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και όχι σ’ αυτή καθαυτή τη διευθέτηση. Η ΓΣΕΕ έκανε ξεκάθαρο, στην επιστολή που έστειλε στον Παναγιωτόπουλο, ότι δεν αντιτίθενται στη διευθέτηση, δηλαδή στη μετατροπή του οχτάωρου σε λάστιχο. Γράφει χαρακτηριστικά: «Για να μην υπάρχουν προβλήματα και σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις είναι αναγκαίο η ευελιξία του χρόνου εργασίας να είναι απόρροια γενικότερης συναίνεσης και ελεύθερων συλλογικών συμβάσεων και συμφωνιών. Εάν η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, δηλαδή η αυξομείωση των ωρών εργασίας, αφεθεί αποκλειστικά και ανεξέλεγκτα στον εργοδότη, η προσωπική και η οικογενειακή ζωή του εργαζόμενου θα διαλυθεί». Ενώ, αν η διευθέτηση γίνει με την άσκηση εκβιασμού και ο εργαζόμενος υπογράψει, δεν θα διαλυθεί η ζωή του και δεν θα αυξηθεί η ανεργία!
Η ΓΣΕΕ φαίνεται σαν να ζητά παραμονή στο νόμο Γιαννίτση, που προβλέπει τη διευθέτηση με συμφωνία. Αν ήταν έτσι, θα το έλεγε ευθέως. Χρησιμοποιεί επίτηδες μια γενικόλογη διατύπωση, κλείνοντας το μάτι στον Παναγιωτόπουλο να φτιασιδώσει λίγο τη διάταξη που θα βάλει, προβλέποντας διαιτησία ή κάτι ανάλογο. Μ’ αυτόν τον τρόπο ο Παναγιωτόπουλος θα βολέψει και τη ΔΑΚΕ, που προσπαθεί να αναβαθμίσει τη θέση της, αποφεύγοντας να εμφανιστεί ανοιχτά σαν δύναμη κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η ΓΣΕΕ «έδινε» στο ΣΕΒ τη συμφωνία της για το φτήνεμα των υπερωριών, ζητώντας σε αντάλλαγμα τη συμφωνία του για κάποια πιο ήπια ρύθμιση στο θέμα της διευθέτησης. Δεν γνωρίζουμε τί στάση κράτησε τελικά ο ΣΕΒ, όμως το παζάρι είναι ευρύτερο. Ο ΣΕΒ θέλει καλές σχέσεις με τη ΓΣΕΕ, γιατί σε μερικούς μήνες θα ξεκινήσουν και οι διαπραγματεύσεις για τη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Αυτά όλα ίσως είναι γνωστά τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, γι’ αυτό δεν έχει κανένα νόημα να κάνουμε εικασίες. Εκείνο που πρέπει να σημειώσουμε είναι πως για μια φορά ακόμη προωθούνται αντιδραστικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις με τη συναίνεση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Ο εργάτης έχει γίνει λάστιχο, τα αφεντικά έχουν αποθρασυνθεί και αυθαιρετούν καθημερινά, γνωρίζοντας ότι κανένας δεν θα τους ζητήσει λογαριασμό και η ΓΣΕΕ κάθεται και παζαρεύει το αν… το σκοινί που θα μας κρεμάσουν θα έχει βαζελίνη. Δυστυχώς, η δική μας αδράνεια και παθητικότητα τους επιτρέπει να παζαρεύουν τις ζωές μας.
