Στην έβδομη εβδομάδα της μπαίνει η μεγάλη απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας και ο καπιταλιστής Μάνεσης απέλυσε άλλους 16 εργάτες, ανεβάζοντας στους 50 το συνολικό αριθμό των απολυμένων. Η απάντηση ήταν και πάλι ομόφωνη από τους απεργούς: ‘Η όλοι ή κανένας. Κι όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι με πλήρες ωράριο, χωρίς καμιά μείωση αποδοχών.
Εχει γίνει φανερό, πλέον, ότι η συγκεκριμένη απεργία έχει ξεφύγει από τα όρια του συγκεκριμένου εργοστάσιου. Το σύνολο των καπιταλιστών έχει πέσει πάνω στον Μάνεση, υπενθυμίζοντάς του το καθήκον του έναντι της τάξης του. Αν αυτός κάνει πίσω, τότε το παράδειγμα των εργατών της Χαλυβουργίας θα εμψυχώσει τους εργάτες και άλλων εργοστασίων, που είτε έχουν ήδη σκύψει το κεφάλι είτε δέχονται εκβιασμό για εκ περιτροπής εργασία ή μεγάλες μειώσεις μισθών.
Ομως, και οι εργάτες της Χαλυβουργίας γίνονται δέκτες μιας πολύ πλατιάς ταξικής αλληλεγγύης που απλώνεται σ’ όλη τη χώρα. Ολοι οι εργαζόμενοι θέλουν να δουν έναν κλάδο, ένα χώρο δουλειάς να νικά. Γι’ αυτό και στηρίζουν τους απεργούς χαλυβουργούς όχι μόνο ηθικά, αλλά και υλικά, ώστε να μην τους γονατίσει η πείνα.
