Οσο και να προσπαθούν να ισχυριστούν το αντίθετο, σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Τους εφτά έφτασαν οι νεκροί εργάτες σε υπηρεσίες των Δήμων μέσα σε ένα δίμηνο! Η Ντανιέλα Πρελορέντζου, εργαζόμενη στην καθαριότητα του Δήμου Ζωγράφου, άνοιξε τη μακάβρια λίστα. Ακολούθησαν τρεις εργάτες της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης και Αποχέτευσης στη Σκάλα Λακωνίας, ένας συμβασιούχος στην καθαριότητα του Δήμου Θεσσαλονίκης, ένας ακόμα συμβασιούχος στο Δήμο Μαραθώνα και πριν από μερικές μέρες μια 30χρονη συμβασιούχος στο Δήμο Πύργου, που έπεσε από το σκαλί του απορριμματοφόρου και συνθλίφτηκε κάτω από τις ρόδες του.
Παρά τη διαφορετικότητα του κάθε περιστατικού, υπάρχει ο κοινός παρονομαστής: η εντατικοποίηση της δουλειάς, η έλλειψη μέτρων προστασίας, η αδιαφορία για την τήρηση των πιο στοιχειωδών κανόνων προστασίας των εργαζόμενων σε δουλειές που από τη φύση τους είναι βαριές και επικίνδυνες.
Θέλοντας να αποσείσει κάθε κυβερνητική ευθύνη γι' αυτή την κατάσταση, ο υπουργός Εσωτερικών Π. Σκουρλέτης εξέδωσε μια μακροσκελή ανακοίνωση, στην οποία με ύφος χιλίων Ποντίων Πιλάτων έδωσε τον τίτλο: «Αναγκαία η εγρήγορση για την αποφυγή εργατικών ατυχημάτων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης». Χωρίς να παραλείψει να τονίσει ότι «θεωρεί δεδομένη και αυτονόητη την ευαισθησία και το ενδιαφέρον τους, καλεί σε εγρήγορση τις δημοτικές Αρχές προκειμένου να λαμβάνονται επιμελώς και με συνέπεια όλα τα προβλεπόμενα και αναγκαία μέτρα ασφάλειας των εργαζομένων κατά την άσκηση της εργασίας τους, με σκοπό την αποφυγή νέων ατυχημάτων»!
Στην ίδια ανακοίνωση, ο Σκουρλέτης υπενθυμίζει ότι ο νόμος 4483/17 «διευρύνει τις αρμοδιότητες παρέμβασης της Επιθεώρησης Εργασίας», χωρίς όμως να μας πει τι έχει κάνει μέχρι τώρα η υποστελεχωμένη και διαβρωμένη αυτή υπηρεσία, που λειτουργεί ως φερετζές του συστήματος και ως ασπίδα της εργοδοτικής ασυδοσίας (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Σ' ένα κρεσέντο υποκρισίας και παπαδίστικου ευχολόγιου, ο Σκουρλέτης καταλήγει: «Η διαμόρφωση ενός περισσότερου ασφαλούς περιβάλλοντος εργασίας για τους εργαζόμενους στους δήμους, ανεξάρτητα από τη σχέση και το αντικείμενο εργασίας, είναι μια διαρκής υποχρέωση και δεν επιτρέπεται κανένας εφησυχασμός»!
Σ' αυτό θα συμφωνήσουν όλοι, στέλνοντας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων, στα οποία εκφράζουν την οδύνη τους, για να επιστρέψουν μετά στο… καθήκον τους, η εκτέλεση του οποίου -ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης και σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας- απαιτεί να αντιμετωπίζονται οι εργάτες σαν αναλώσιμη πρώτη ύλη.
Δίωξη συνδικαλιστή
Το σύστημα, πάντως, δεν παραλείπει τα καθήκοντά του στον τομέα της καταστολής. Οταν αμφισβητείται το διευθυντικό δικαίωμα, οι εργάτες πρέπει να οδηγούνται στο σκαμνί. Ετσι, ο συνδικαλιστής Γιώργος Παρασκευόπουλος, εργάτης του Δήμου Καλλιθέας και μέλος του ΔΣ του σωματείου εργαζόμενων, δικάζεται στις 7 Σεπτέμβρη στο Η' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με ένα κατασκευασμένο κατηγορητήριο, που στο πρόσωπό του ποινικοποιεί την περιφρούρηση της απεργίας, που έκαναν οι εργαζόμενοι του Δήμου Καλλιθέας (συμμετείχαν στην απεργία των ΟΤΑ σε ποσοστό που ξεπερνούσε το 98%), τον Οκτώβρη του 2011. Μπορεί να πέρασαν έξι χρόνια από τότε, όμως το κράτος (και οι «λειτουργοί» του) δεν ξεχνά.
