Μία εκ των «αρίστων», η υπουργός Παιδείας Κεραμέως, είναι αδιάβαστη. Δεν έμαθε τίποτε από τους προκατόχους της που είχαν άσχημη κατάληξη (μερικοί χάθηκαν τελείως από την «πιάτσα»), από τη στιγμή που χειρίστηκαν με σιδερένια πυγμή, αλαζονεία, αυταρχισμό και καταστολή τα ευαίσθητα θέματα της Παιδείας.
Μετά τα συνεχή «φάουλ» που την έκαναν καταγέλαστη στο πανελλήνιο (από τα ανιστόρητα, γεμάτα αντιδραστικές ιδεοληψίες μηνύματα για την 28η Οκτωβρίου, χωρίς την παραμικρή αναφορά στον ναζισμό-φασισμό, το κάλεσμα «στους ιεροδιδασκάλους» να αναλάβουν δραστήριο μέρος στα της Παιδείας, ως τα σχολικά τμήματα με 17 μαθητές πανελλαδικά και το ανέκδοτο της τηλεκπαίδευσης) και αφού εξαιρέσουμε όλο το αντιδραστικό νομοθετικό έργο που προώθησε, με εντολές φυσικά Κούλη, η Κεραμέως υπέπεσε σε νέο «σφάλμα».
Επέμεινε μέχρι τέλους στη διεξαγωγή των εκλογών για την ανάδειξη αιρετών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, παρά τη σφοδρή αντίδραση των εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών, που ζητούσαν να παραταθεί η θητεία των νυν αιρετών, μέχρι να εκλείψουν οι κίνδυνοι από την πανδημία, ώστε να μπορέσουν να γίνουν οι εκλογές δια ζώσης. Η κατάληξη ήταν να δεχθεί ένα ισχυρότατο χαστούκι, αφού η αποχή των εκπαιδευτικών από τις εκλογές-παρωδία έφθασε το 94%-95% και ενώ οι συνδικαλιστικές παρατάξεις και ανεξάρτητοι υποψήφιοι είχαν αποσύρει τα ψηφοδέλτιά τους (η Κεραμέως παρανόμως διατηρούσε ηλεκτρονικά τις υποψηφιότητες)!
Από πού αντλούσε τόση αλαζονεία η υπουργός Παιδείας, που τα έβαλε ακόμη και με τις ισχυρές συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες της εκπαίδευσης, που δεν αποτελούνται δα από τίποτε επαναστάτες (την πλειοψηφία στα ΔΣ έχουν δεξιοί και πασόκοι), φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να δηλώσει ότι «η ηλεκτρονική ψηφοφορία θα γίνει και τότε θα μετρήσουμε ποιοι θα πάνε με την ΟΛΜΕ και ποιοι με το Υπουργείο»;
Προφανώς έχει τυφλωθεί από την εμμονή με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί όλα τα αντεργατικά μέτρα, εκμεταλλευόμενη τις δυσκολίες στην αντίσταση των εργαζόμενων λόγω πανδημίας. Ετσι και εδώ, με πρόσχημα τη στήριξη «της στρατηγικής επιλογής της κυβέρνησης για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του ελληνικού κράτους» και τη χρησιμοποίηση της τεχνολογίας, και όχημα τις εκλογές για τους αιρετούς, η Κεραμέως ανέλαβε να προωθήσει την ισοπέδωση κάθε μορφής συνδικαλισμού και τις συλλογικές διαδικασίες στα σωματεία και τους χώρους δουλειάς. Τα βλέμματά τους –κυβέρνησης και Κεραμέως- είναι στραμμένα στο μέλλον, και στην πιθανότητα να ξεσπάσουν ταξικοί μαζικοί εργατικοί αγώνες, όμως η δρομολόγηση αυτών των αντιδραστικών αντεργατικών μέτρων αναπόφευκτα παίρνουν σήμερα «παραμάζωμα» και τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό. Ποτισμένη μέχρι το μεδούλι με λογικές «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», η Κεραμέως δεν μπόρεσε να επιδείξει στοιχειώδη «ευελιξία» ώστε να αποφύγει συγκρούσεις με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία για ένα ζήτημα που δεν ήταν δα και το μείζον.
ΥΓ. Η θέση μας για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΥΣ) έχει πολλές φορές αναλυθεί μέσα από τις στήλες της Κόντρας. Αποτελούν όργανα προώθησης και επιβολής της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής. Είναι ταυτόχρονα πειθαρχικά όργανα και το περιεχόμενο των συνεδριάσεών τους είναι απόρρητο. Το αστικό κράτος, προκειμένου να μανιπουλάρει τους εργαζόμενους και τις αντιστάσεις τους στα αντιλαϊκά-αντεργατικά-αντιεκπαιδευτικά μέτρα που προωθεί, προσπαθεί να τους ενσωματώσει, μέσω των ψευδαισθήσεων της συμμετοχής, διά των αιρετών «τους» στα ΥΣ. Η συμμετοχή σε αυτά τα όργανα καθιστά τους εργαζόμενους στην πραγματικότητα συνυπεύθυνους και συν-διαχειριστές της αντεργατικής πολιτικής.
Τις ψευδαισθήσεις αυτές συντηρούν, με τη συμμετοχή στις σχετικές εκλογές, εκτός από τις συνδικαλιστικές παρατάξεις των κυβερνητικών κομμάτων όλων των χρωμάτων, και παρατάξεις «αριστερές» και με ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό τάχα προσανατολισμό, με τη δικαιολογία ότι θα είναι «τα μάτια και τα αυτιά των εργαζόμενων», ενώ και αυτές, για ψηφοθηρικούς και μικροκομματικούς λόγους, δεν θέλουν να μείνουν έξω από το διαχειριστικό αστικό παιχνίδι.
Η αποχή από τις εκλογές για την ανάδειξη αιρετών στα ΥΣ είναι θέση αρχής και όχι περιστασιακή επιλογή.
Γιούλα Γκεσούλη
