Πρόταση για δημοψήφισμα ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, πρόταση μομφής στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, ε, κάτι έπρεπε να κάνει και ο Περισσός για να ισοφαρίσει τις εντυπώσεις. Αποφάσισε, λοιπόν, να οργανώσουν τα συνδικάτα του ΠΑΜΕ 24ωρη απεργία στις 16 Απρίλη. Για το Ασφαλιστικό και τις Συλλογικές Συμβάσεις.
Ας πούμε ότι μια απεργία για τις Συλλογικές Συμβάσεις την καταλαβαίνουμε, μολονότι δε μπορείς μια σειρά κλαδικές συμβάσεις να τις τσουβαλιάσεις όλες μαζί σε μια 24ωρη απεργία. Κάθε κλάδος θα έπρεπε να έχει το δικό του σχέδιο, τη δική του τακτική. Η απάντηση, βέβαια, είναι απλή: μήπως υπάρχει τακτική, μήπως υπάρχει σχέδιο, μήπως θα απεργήσουν οι εργαζόμενοι, ειδικά στη βιομηχανία; Ετσι σκέπτονται οι του Περισσού.
Ομως, το Ασφαλιστικό πού «κολλάει» εδώ; «Συνεχίζουμε τον αγώνα μας για να παρεμποδίσουμε την εφαρμογή του νόμου Πετραλιά, να ανατρέψουμε τους αντιασφαλιστικούς νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ», λένε σε κοινή ανακοίνωσή τους οι οκτώ Ομοσπονδίες του ΠΑΜΕ. Κι εμείς αναρωτιόμαστε: πού ήταν αυτοί οι ταξικοί λεβέντες, τότε που η μάχη για το Ασφαλιστικό ήταν στο φόρτε της; Κατέθεσαν μήπως καμιά πρόταση διαφορετική από το «αγωνιστικό πρόγραμμα» της ΓΣΕΕ; Το μόνο που έκαναν ήταν ένα ακόμη απογευματινό συλλαλητήριο. Αφού είχαν τη δυνατότητα για απεργία, γιατί δεν αποφάσιζαν να την κάνουν τότε; Γιατί δεν ασκούσαν πόλεμο στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ότι αποφασίζει αναποτελεσματικές μορφές αγώνα; Γιατί δεν έβαζαν έστω αυτή την 24ωρή τους «κολλητά» με την 24ωρη της ΓΣΕΕ, ώστε να δοθεί το μήνυμα της συνέχισης του αγώνα; Γιατί η παράταξη του ΠΑΜΕ στη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ ψήφισε μαζί με ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝ σταμάτημα του απεργιακού αγώνα; Ενα μήνα μετά θυμήθηκαν να… συνεχίσουν τον αγώνα;
Η απάντηση είναι απλή. (Και) αυτή η απεργία δεν έχει σχέση με τον εργατικό αγώνα, αλλά με κομματικά οφέλη.
