Ξεσκαρτάρισμα υλικού που δεν χώρεσε να γίνει σχόλιο στις στήλες της «Κόντρας», εν πλω προς την ιδιαίτερη πατρίδα του υφυπουργού Κεγκέρογλου, ο οποίος τιμητικά παίρνει το πρώτο σχόλιο.
Για όσους δικαίως αναρωτιούνται ποιος είναι ο υφυπουργός Κεγκέρογλου, πρέπει να πούμε πως πρόκειται για έναν γίγαντα της σοσιαλιστικής πολιτικής σκέψης, ο οποίος τοποθετήθηκε παρά τω Βρούτση, για να αναχαιτίζει τις αντεργατικές ορέξεις του και να βάζει «πράσινες» πινελιές σε μια μαύρη πολιτική. Η εντολή που έχει από τον πρόεδρό του και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης είναι να μην εμφανίζεται ποτέ στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, αφήνοντας τον Βρούτση να τρώει μόνος του όλη τη χλαπάτσα. Να εμφανίζεται μόνον όταν πρόκειται να ανακοινωθούν μέτρα υπέρ των ανέργων και γενικά των αναξιοπαθούντων εργαζόμενων. Επειδή, όμως, τέτοια μέτρα δεν ανακοινώνονται, ο υφυπουργός Κεγκέρογλου, καίτοι έχει συμπληρώσει διετία στο υπουργείο Εργασίας, παραμένει άγνωστος στο ευρύ κοινό. Ασε που ο Βρούτσης, ο οποίος θήτευε στον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό των εφοριακών, όταν ο Κεγκέρογλου μάζευε χοχλιούς στα χωριά του νομού Ηρακλείου, οπότε ξέρει τα κόλπα, ανακοινώνει μόνος του τα διάφορα προγράμματα του ΟΑΕΔ, αφήνοντας στον υφυπουργό του μόνο τη λέζα.
Ο υφυπουργό Κεγκέρογλου, λοιπόν, αυτός ο γίγαντας του σοσιαλισμού, προς την ιδιαίτερη πατρίδα του οποίου πλέουμε, απαντώντας στη νέα φιλολογία περί το ασφαλιστικό, έκανε προ ημερών την εξής ιστορική δήλωση: .
Οι εργαζόμενοι έχουν την κακή συνήθεια να γερνάνε και να βγαίνουν στη σύνταξη. Και βγαίνονται στη σύνταξη αφαιμάζουν (αυτοί, ναι, αυτοί οι εγκληματίες) τα ασφαλιστικά ταμεία (κάτι άλλες αφαιμάξεις, πραγματικές, ληστρικές, από κράτος και καπιταλιστές, δεν συνέβησαν ποτέ, είναι προπαγάνδα, στη γοητεία της οποίας υπέκεψε ακόμη και το Γραφείο Προϋπολογισμού του κράτους)!
Πού ακούστηκε αυτό; Να σταματήσει πάραυτα. Δουλειά μέχρι τα 80 για να σταματήσουν οι ασφαλισμένοι-βδέλες να βγαίνουν στη σύνταξη και να αφαιμάζουν τα ταμεία, την προστασία των οποίων έχει αναλάβει ο υφυπουργός Κεγκέρογλου. Μόνο με μια γενναία αύξηση των ορίων ηλικίας θα μειωθεί η αφαίμαξη, αφού έτσι θα μειωθεί ο ρυθμός εξόδου. Με τον απόλυτο αριθμό, όμως, τα βλέπουμε κομματάκι δύσκολα τα πράγματα, υφυπουργέ μας. Μια λύση θα ήταν η θανατηφόρος ένεση. Εκεί γύρω στα 80, ο εργαζόμενος να γίνεται συνταξιούχος και να γίνεται κλήρωση μεταξύ των συνταξιούχων, ώστε κάποιοι να οδηγούνται σε ευθανασία για να μειωθεί ο απόλυτος αριθμός τους. Η λύση, όμως, θα είναι δώρο άδωρον, αν μείνουν πίσω οι χήρες και οι χήροι και απολαμβάνουν αυτοί τη σύνταξη. Οπότε, καταλήγουμε στη μοναδική βιώσιμη και ρεαλιστική λύση: ευθανασία του ζεύγους, για να ‘χουμε το κεφάλι μας ήσυχο.
Η ομαλή ροή των εισφορών πώς θα εξασφαλιστεί, με ανεργία πάνω από 27% και στο δημόσιο μόνο απολύσεις και όχι προσλήψεις; Εντάξει, αυτό ανήκει στην κατηγορία «λέμε και καμιά μακακία για να περνάει η ώρα». Αλλωστε, ο τεράστιος Κεγκέρογλου δεν είπε «θα» εξασφαλιστεί η ομαλή ροή των εισφορών. Είπε «εάν» εξασφαλιστεί…
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή την περίοδο η χώρα μας; Μην ακούσω απαντήσεις του τύπου «η ανεργία», «η ανάπτυξη», «τα χαράτσια» και άλλα τέτοια πεζά. Το κρισιμότερο δίλημμα που τίθεται μπροστά μας ως χώρα, ως λαός, ως έθνος είναι αν μπορούν να συνυπάρξουν τα μοναστήρια και οι καλόγεροι με την αναρρίχηση και τους αναρριχητές στα Μετέωρα!
Και βέβαια, την απάντηση σ’ αυτό το ιστορικής σημασίας δίλημμα δε θα μπορούσε να τη δώσει το κουρασμένο, γερασμένο πολιτικό προσωπικό των «παλιών κομμάτων» (συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις μοντερνιές του), αλλά το νέο, το άφθαρτο, το ελπιδοφόρο, το Ποτάμι. Και την έδωσε. Δύο αναρριχητές-μέλη του Ποταμιού σκαρφάλωσαν στα βράχια των Μετεώρων και όταν τελείωσαν το σκαρφάλωμα έδωσαν συνέντευξη Τύπου, στην οποία ανέλυσαν τις θέσεις του κόμματος για το Διεθνές Φεστιβάλ Αναρρίχησης στα Μετέωρα, που δεν το θέλουν οι καλόγεροι, γιατί τους χαλάει την αποκλειστικότητα.
Ηταν εκεί όλα τα μεγάλα ΜΜΕ: εφημερίδες, φωτορεπόρτερ, κανάλια, τα πάντα όλα που θα ‘λεγε και ο Αλέφαντος. Και βέβαια, αυτή η ιστορική ακτιβιστική πράξη (ξέρεις τι είναι να σκαρφαλώνεις στα Μετέωρα) έτυχε της ανάλογης προβολής από τα Μέσα, τα οποία έχουν μια καταπληκτική ικανότητα να μυρίζονται πού υπάρχει «είδηση».
Αν είστε γυναίκα, φυσική ξανθιά ή με βαμμένα ξανθά μαλλιά και οδηγείτε Huyndai Accent ασημί χρώματος, καλά θα κάνετε ή να βάψετε το μαλλί κορακί ή να να βάψετε το αυτοκίνητο κόκκινο ή, να βάλετε στο παρπρίζ (κατά προτίμηση στο μπροστινό, στο πισινό και στα δυο πίσω παράθυρα) μια ευμεγέθη πινακίδα που να γράφει: ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Η ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ. Αλλιώς, κινδυνεύετε να περάσετε καμιά νύχτα στο 12 όροφο της ΓΑΔΑ (κι αυτό θα είναι το λιγότερο, γιατί μπορεί να δεχτείτε και κανέναν καταιγισμό από σφαίρες).
Αν δεν μας πιστεύετε, μπείτε στην ιστοσελίδα της μπατσΕΛΑΣ, αναζητήστε την ανακοίνωση που αναρτήθηκε στις 22 Ιούλη και παραμένει εκεί και διαβάστε, μεταξύ των άλλων και τα εξής εκπληκτικά: .
Είναι τόσο ηλίθιοι οι ασφαλίτες ώστε να πιστεύουν ότι η αγωνίστρια του Επαναστατικού Αγώνα κόβει βόλτες με το συγκεκριμένο αυτοκίνητο; Οχι, τόσο ηλίθιοι δεν είναι. Την τρομοϋστερία θέλουν να κατηγορήσουν. Το ασημί είναι το πιο αγαπημένο χρώμα για το συγκεκριμένο μοντέλο αυτοκινήτου. Χιλιάδες κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους. Νομίζουν, λοιπόν, πως χιλιάδες έλληνες δε θα κάνουν τίποτ’ άλλο από το να ψάχνουν την Πόλα Ρούπα σε κάθε ασημί Accent που θα βλέπουν!
Πάντως, εμείς δεν ανησυχούμε για μαζικά φαινόμενα τρομοϋστερίας. Ακούγοντας συζητήσεις σε καφενεία, ρωτώντας γνωστούς και φίλους για τις δικές τους εμπειρίες, διαπιστώνουμε ότι αυτή τη φορά η τρομοϋστερία όχι μόνο δεν έπιασε τόπο, αλλά μετατράπηκε σε μούμερανγκ για τους εμπνευστές της. Ο κόσμος μόνο καλά λόγια λέει για τον Νίκο Μαζιώτη και την Πόλα Ρούπα.
Και μια που βρισκόμαστε στις μπατσικές υποθέσεις, να πούμε για το μεγαλοπρεπέστατο κερκυραίικο καπέλο που έχει φορέσει ο Δένδιας στον άχρωμο, άοσμο και άγευστο Κικίλια. Δε φτάνει που την επομένη της σύλληψης του Ν. Μαζιώτη πήρε σβάρνα τα κανάλια και τα ραδιόφωνα και μιλούσε γι’ αυτό το θέμα, ως πρώην υπουργός Μπάτσων και Καταστολής, μερικές μέρες αργότερα κανόνισε να συναντηθεί και με την επίτροπο Σεσίλια Μάλστρομ, αρμόδια για τα θέματα μεταναστών και προσφύγων.
Η Μάλστρομ, αφού έκανε την περατζάδα της σε μερικά στρατόπεδα συγκέμντρωσης, συνοδευόμενη από τον α-α-α Κικίλια, πήγε στο υπουργείο Ανάπτυξης, συναντήθηκε με τον Δένδια, βγήκαν οι σχετικές φωτογραφίες και στάλθηκε και δελτίο Τύπου, που ανέφερε τα εξής:
Ο Δένδιας, βέβαια, δεν έχει την παραμικρή αρμοδιότητα που να συνδέεται με το Μεταναστευτικό. Απλά, έχοντας απέναντί του τον «νέουλα» Κικίλια, τον καπέλωσε και εμφανίστηκε αυτός να εισπράττει τα συγχαρητήρια της Μάλστρομ. Ας είχε απέναντί του καμιά παλιά καραβάνα και θα βλέπαμε αν θα τολμούσε να κάνει τέτοιο καπέλωμα.
Λίγες μέρες μετά την αναχώρηση της Μάλστρομ, η οποία πρέπει να πάρει το Νόμπελ υποκρισίας, είχαμε ταυτόχρονα την προκλητική απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Πατρών για τους δουλέμπορους-καουμπόιδες της Μανωλάδας και την αρχειοθέτηση του εγκλήματος του Φαρμακονησιού.
Ο εισαγγελέας του Ναυτοδικείου Πειραιά έκρινε ότι δεν υπάρχουν ούτε αποχρώσες ενδείξεις για τον πνιγμό 14 ανθρώπων και έτσι τα καθάρματα δε θα καθήσουν ούτε στο εδώλιο. Σε τροχαίο ατύχημα εμπλέκεσαι κι όταν υπάρχει τραυματισμός ή θάνατος γίνονται δίκες και κατά κανόνα υπάρχουν καταδίκες, έστω και σε μικρές ποινές. Οι άνδρες του Λιμενικού δε θα δικαστούν καν!
Περιττεύει να θυμίσουμε πως η όλη επιχείρηση στο Φαρμακονήσι ήταν επιχείρηση «προστασίας των συνόρων» (έτσι την είχε χαρακτηρίσει και ο Βαρβιτσιώτης στην πρώτη δήλωσή του) και όχι επιχείρηση διάσωσης. Τους έπνιξαν τους ανθρώπους, εκτελώντας εντολές, και γι’ αυτό δεν είναι καν κατηγορούμενοι.
Οπως όλα δείχνουν, ο Παπακωνσταντίνου και οι ξαδέλφες του δεν τον γλιτώνουν το Ειδικό Δικαστήριο. Κανένας δικαστικός δεν παίρνει πάνω του την ευθύνη να εισηγηθεί την απαλλαγή τους και έτσι θα ξαναδούμε τα «γουνάκια», αν και αυτή τη φορά δεν προβλέπεται απευθείας τηλεοπτική μετάδοση. Στο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 86 του Συντάγματος, με την πολυμελή σύνθεση, μπορούν να μεθοδευτούν έτσι τα πράγματα ώστε να υπάρξει κάποια αθώωση με οριακή πλειοψηφία ή καταδίκη σε μικρή ποινή και με αναστολή.
Εμείς, όμως, ζούμε για άλλη στιγμή. Για τη στιγμή που θα δούμε τον «εθνικό εισαγγελέα» Γιάννη Διώτη, ήδη κατηγορούμενο για κακούργημα, μαζί με τον προκάτοχό του στη διοίκηση του ΣΔΟΕ Γ. Καπελέρη, να κάθεται στο εδώλιο του Εφετείου Κακουργημάτων. Αυτή τη στιγμή τα πράγματα δείχνουν ότι τον έχουν ξεχάσει οι παλιοί του προστάτες (άλλη μια στυμμένη λεμονόκουπα), αν και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι γίνεται στο παρασκήνιο. Σε κάθε περίπτωση, περιμένουμε νέα συνέντευξη στη Μάνδρου με τσολιαδάκια και τα συναφή. Ισως και κάποιο νέο διήγημα της τελευταίας με… λούτσους.
Αν η κυρία Χάρις Αλεξίου δεν είχε μερικές δεκαετίες να πάρει μέρος σε συναυλία αλληλεγγύης, αν αυτό που παρουσιάστηκε ως συναυλία αλληλεγγύης στις απολυμένες καθαρίστριες δεν ήταν μια καλοσχεδιασμένη σε όλες τις λεπτομέρειές της διαφημιστική καμπάνια ενόψει της καλοκαιρινής περιοδείας της με συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, αν βλέπαμε και άλλους καλλιτέχνες, όπως συνηθίζεται στις συναυλίες αλληλεγγύης, και όχι μόνο την κα Αλεξίου, και αν μοναδικός χορηγός επικοινωνίας δεν ήταν το ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί και να το καταπίναμε. Ηταν όμως τόσο κραυγαλέο που δεν καταπινόταν με τίποτα.
Είτε κλείσει είτε όχι η Unita, το ίδιο μας κάνει. Τι σχέση έχει αυτή η φυλλάδα με την κομμουνιστική εφημερίδα που ίδρυσε ο Αντόνιο Γκράμσι; Τι σχέση έχει το ιστορικό PCI με το ευρω-αναθεωρητικό μόρφωμα του Μπερλινγκουέρ και με τον επίγονό του, το Δημοκρατικό Κόμμα του Ντ’ Αλέμα και του Ρέντσι;
Θα επιλέγαμε κάποιους στίχους του Μαγιακόβσκι, αλλά δεν τους έχουμε διαθέσιμους εν πλω. Κάποιους στίχους που να μιλούν για την ανάγκη να πεθάνει το ντροπιασμένο χτες για ν’ αφήσει χώρο στο ελπιδοφόρο μέλλον.
ΥΓ: Σε κάποια αστική φυλλάδα είδαμε να δημοσιεύεται το εξώφυλλο της Unita που ανήγγειλε το θάνατο του Στάλιν. Μεταφράζουμε με τα ελάχιστα ιταλικά μας: «Ο Στάλιν είναι νεκρός» ήταν ο τίτλος με υπέρτιτλο: «Αιώνια δόξα στον άνθρωπο που αγωνίστηκε περισσότερο απ’ όλους για την απελευθέρωση και την πρόοδο της ανθρωπότητας» και υπότιτλο: «Ο επικεφαλής των εργατών όλου του κόσμου έφυγε χτες το βράδυ στις 21 και 50 στη Μόσχα». Αλλες εποχές, άλλο κίνημα, άλλη εφημερίδα…
Κοιτάξτε τώρα τι θυμηθήκαμε. Την επομένη των ευρωεκλογών, ο νικητής Αλέξης Τσίπρας επισκέφτηκε τον πρόεδρο Παπούλια για να ζητήσει εκλογές (λέμε τώρα). Βγαίνοντας από το προεδρικό μέγαρο, στήθηκε μπροστά στις κάμερες, εξήγησε το σκοπό της επίσκεψής του στον εθνικό παρελασιάρχη και επί τη ευκαιρία απηύθυνε μερικές αυστηρές προειδοποιήσεις προς την κυβέρνηση, οι οποίες ξεκινούσαν με τη φράση . Εμάς μας ενδιαφέρει η τελευταία από τις προειδοποιήσεις.
Το αυτί του Σαμαρά δεν ίδρωσε και μετά από ένα μήνα ανακοίνωσε την τοποθέτηση του Αβραμόπουλου στη θέση του έλληνα επιτρόπου στην Κομισιόν. Αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ έπαθε αφωνία! Πλην της βουλευτίνας Αυλωνίτου, η οποία εξέφρασε τη χαρά της από την εκπομπή του Αυτιά (η Αυλωνίτου, όμως, δεν μετράει, μην τρελαθούμε τώρα) και του Παπαδημούλη που το γύρισε στο… συρτό στα τρία (να δούμε τι χαρτοφυλάκιο θα πάρει!), επισήμως δεν είχαμε καμιά τοποθέτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δε θέλουμε να υποθέσουμε ότι αυτή η μούγκα οφείλεται στις καλές δημόσιες σχέσεις του Αβραμόπουλου. Προτιμάμε να γράψουμε κάτι ελαφρύτερο. Ας πούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στη θέση του λαγού που ξέχασε τους λεονταρισμούς του με τη φράση «λέμε και καμιά μαλακία για να περάσει η ώρα».
Πάντα κομψός, λόγω… ταμπεραμέντου, ο Νικήτας Κακλαμάνης κατέστησε δημοσίως γνωστή τη διαθεσιμότητά του να βοηθήσει τον παλαιό συνοδοιπόρο του και στην «αυλή» του Αβέρωφ και στην ΠΟΛΑ, Αντώνη Σαμαρά, να πετύχει το στόχο των 180: ! Πόσο πιο καθαρά να σ’ το πει, Αντώνη;
