Αν δεν περνούσαμε μια περίοδο «ηρεμίας μετά την ένταση» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, θα είχαν ήδη σκάσει μύτη τα δημοσιεύματα με τους «τούρκους πράκτορες που βάζουν φωτιά στα δάση μας». Είναι το αγαπημένο αφήγημα των αστικών κυβερνήσεων, όταν δεν μπορεί να σταθεί η θεωρία των «οικοπεδοφάγων».
Θυμηθείτε τους Τσιπραίους το 2018, όταν καίγονταν το Μάτι και ο Νέος Βουτζάς: από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο αρμόδιος υπουργός Τόσκας δήλωνε ότι «δεν είναι και τόσο αθώες αυτές οι πυρκαγιές». Τα παπαγαλάκια πήραν αμέσως το μήνυμα κι άρχισαν να μιλούν για εμπρηστές. Από το Μόσταρ της Βοσνίας, όπου βρισκόταν, ο Τσίπρας έριξε νέα καύσιμα στη μηχανή της αποπροσανατολιστικής προπαγάνδας: «Το γεγονός ότι εκδηλώνονται ταυτόχρονα παράλληλες εστίες ανατολικά και δυτικά μας προβληματίζει». Το βράδυ, που επέστρεψε στην Αθήνα, πέταξε την παπάρα για «ασύμμετρο φαινόμενο», που παραπέμπει σε δράση με σκοπό την πολιτική αποσταθεροποίηση! Στη σύσκεψη που έγινε στο Μαξίμου, μάλιστα, φώναξαν και τον διοικητή της ΕΥΠ/ΚΥΠ Ρουμπάτη, για να υποδηλώσουν ότι ερευνούν και στην κατεύθυνση «ξένων πρακτόρων». Μετά, είχαμε το σόου Τζανακόπουλου-Τόσκα με τις… δορυφορικές εικόνες που έδειχναν φωτίτσες ν’ ανάβουν η μια μετά την άλλη στα Γεράνια. Το ότι η δεύτερη εστία μπορεί ν’ ανάψει από μια κουκουνάρα που έσκασε και πετάχτηκε μακριά και η τρίτη από μια αλεπού που άρπαξε φωτιά η γούνα της και μετατρέπεται σε πυρφόρο όχημα, δεν απασχόλησε τους Κλουζό του ΣΥΡΙΖΑ.
Την… πολιτική παράδοση ακολούθησαν οι Κούληδες, στους πρώτους κιόλας μήνες της κυβερνητικής τους θητείας. Δεν το έκαναν το καλοκαίρι του 2019, με το που μπήκε όμως το φθινόπωρο και τις παραμονές του σόου Κούλη στη ΔΕΘ άρπαξε φωτιά το δάσος στη Νέα Μάκρη, το ξεφούρνισαν: οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού! Κι επειδή εκεί δεν μπορεί να υπάρχουν οικοπεδοφάγοι που να προσδοκούν σε ξεχέρσωμα και τσιμεντάρισμα, τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας άρχισαν να αναρωτιούνται πονηρά: μήπως έχουμε παρέμβαση γειτονικής χώρας;
Φέτος τα δάση καίγονται και πάλι, αλλά η γραμμή είναι να μη μιλήσουν για «τούρκους πράκτορες», για να μην πυροδοτηθεί το κλίμα που είδε κι έπαθε να το ψιλοφτιάξει η φράου Ανγκελα. Εχουμε και την πανδημία της COVID-19, που ξαναφουντώνει, οπότε τα καμένα δάση περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Μοναδικός σκοπός όλων αυτών των θεωριών είναι να κρύψουν τα αίτια των καταστροφικών δασικών πυρκαγιών, που θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν σε μια φράση: .
Ας θυμίσουμε, λοιπόν, κάποια πράγματα, για να ξέρει ο καθένας ποιες είναι οι αιτίες και να ζητήσει λογαριασμό από τους κυβερνώντες (όλους, διαχρονικά) για τη συστηματική καταστροφή αυτού του πολύτιμου φυσικού κεφαλαίου της χώρας μας.
Αν δει κανείς τις περισσότερες πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει και ειδικά τις πιο καταστροφικές, θα διαπιστώσει ότι με τίποτα δεν μπορούν να συνδεθούν με τη δράση εμπρηστών. Συνδέονται, όμως, άμεσα με την υποβάθμιση κι αυτής ακόμα της μίζερης, πλημμελούς δασοπροστασίας, στην οποία μπορεί κυρίως να στηριχτεί η πρόληψη των πυρκαγιών.
♦ Η χρηματοδότηση για την ανάπτυξη και προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων εξακολουθεί να είναι πενιχρότατη και αρχίζει να καταβάλλεται με πολύ μεγάλη καθυστέρηση μέσα στο χρόνο, με αποτέλεσμα σε σημαντικό βαθμό να καθίσταται άχρηστη.
♦ Οι χωματερές είναι διάσπαρτες στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, αποτελώντας εν δυνάμει εστίες εμπρησμού.
♦ Οι ηλεκτροφόρες γραμμές της ΔΕΗ διασχίζουν τα δάση και δεν παίρνονται τα επιβαλλόμενα μέτρα προστασίας.
♦ Η χρηματοδότηση που δίνεται στους δήμους για εργασίες πυροπροστασίας (π.χ. για καθαρισμό της βλάστησης σε άλση και περιαστικά δάση, για καθαρισμό και έλεγχο χωματερών που ανήκουν στην διοικητική τους ευθύνη κτλ.), είναι πενιχρή, ενώ κανένας δεν ελέγχει τους «τοπικούς άρχοντες» στο κατά πόσο αυτή η χρηματοδότηση πηγαίνει ολόκληρη για εργασίες πυροπροστασίας.
Ετσι, όταν η θερμοκρασία άρχισε ν’ ανεβαίνει σ’ όλες τις περιοχές της χώρας και ταυτόχρονα οι περισσότερες απ’ αυτές αρχίσουν να στεγνώνουν, λόγω λειψής υγρασίας, φτάνουμε στο κρίσιμο εκείνο σημείο που από διάφορες αιτίες (από μια χωματερή ή από σπινθηρισμούς σε έναν πυλώνα της ΔΕΗ) ξεσπούν δασικές πυρκαγιές, οι οποίες εξαπλώνονται γρήγορα και γίνονται ανεξέλεγκτες, λόγω της τεράστιας ξεραμένης φυτικής μάζας που έχει συσσωρευτεί στα ακαθάριστα δάση.
, γράφουμε και ξαναγράφουμε εδώ και πολλά χρόνια. Και κάθε χρόνο, δυστυχώς, επιβεβαιωνόμαστε.
Αυτή η στρατηγική των κυβερνήσεων, πράσινων, μπλε και ανάμικτων, απορρέει από τη γενικότερη στρατηγική της δραστικής συρρίκνωσης του δασικού πλούτου της χώρας προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος του περιβάλλοντος και της εργαζόμενης και σκληρά εκμεταλλευόμενης ελληνικής κοινωνίας. Είναι λοιπόν η σκόπιμη εγκατάλειψη του δασικού πλούτου που βάζει τις καταστροφικές φωτιές στα δάση. Οι «οργανωμένοι εμπρηστές» είναι απλά ο φερετζές που προσπαθεί να κρύψει αυτή την αλήθεια.
Εδώ και χρόνια κραυγάζουμε ότι οι δασικές πυρκαγιές ούτε «ασύμμετρο φαινόμενο» είναι ούτε έργο εμπρηστών. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οφείλονται στα καλώδια της ΔΕΗ, που διατρέχουν τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, στους πυλώνες της ΔΕΗ που είναι εγκαταστημένοι μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις και δεν καθαρίζονται (για λόγους αύξησης των κερδών της ΔΕΗ), στις χιλιάδες αδέσποτες χωματερές που βρίσκονται μέσα σε δάση. Οφείλονται, τέλος, στην εύφλεκτη ύλη με την οποία είναι πλημυρισμένα τα δάση. Ξεραμένα δέντρα, ξεραμένα χόρτα, σπασμένα κλαδιά συσσωρεύονται στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, καθώς .
Σε μια ολόκληρη δεκαετία (2009-2018) προσελήφθησαν μόνο μερικές εκατοντάδες δασεργάτες το 2009, το 2010 και το 2014, ενώ τα υπόλοιπα ! Ετσι, τα δάση αφέθηκαν στην τύχη τους, ανοχύρωτα στις καταστροφικές συνέπειες των πυρκαγιών, που ήταν επόμενο να προκληθούν, αφού τους καλοκαιρινούς μήνες «βράζει ο τόπος». Οταν η δασική πυρκαγιά εκδηλώνεται κοντά σε κατοικημένη περιοχή, φτάνουμε και σε θανάτους, όπως έγινε το 2007 στην Ηλεία και το 2018 στην Αττική. Για την εκατόμβη των νεκρών, πέρα από την ίδια την πυρκαγιά και τη γρήγορη εξάπλωσή της, που οφείλονται –όπως είπαμε- στην πλήρη εγκατάλειψη των δασών, φταίει και η ανικανότητα (και η διαφθορά) του μηχανισμού καταστολής πυρκαγιών, ο οποίος συγκροτείται επίσης με βάση το όσο το δυνατόν μικρότερο λειτουργικό κόστος και όχι την προστασία του δάσους, των οικιστικών ιστών και των ανθρώπων.
Εστιάζουμε στο σκέλος της , γιατί αυτό ουδέποτε απασχολεί τη δημόσια συζήτηση (το περιεχόμενο της οποίας καθορίζουν τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ), ενώ είναι . Η δασοπροστασία αποτελεί το , αφού μόνον αυτή μπορεί να εξασφαλίσει την εκδήλωση όσο γίνεται λιγότερων πυρκαγιών, αλλά και τον περιορισμό του καταστροφικού έργου όσων εκδηλώνονται.
Το 2009, προσελήφθησαν μόλις 1.150 εποχικοί εργάτες, με οκτάμηνες και τρίμηνες συμβάσεις. Το 2010, ο αριθμός των προσληφθέντων δασεργατών μειώθηκε στους 695 (447 με συμβάσεις οκτάμηνης διάρκειας και 248 τρίμηνης διάρκειας). Μιλάμε για προσλήψεις της πλάκας, καθώς -παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των δασεργατών- ελάχιστα πράγματα μπορούσαν να γίνουν στα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι οι προσλήψεις αυτές γίνονταν σε τέτοιο χρόνο που εξ αντικειμένου ελάχιστα πράγματα μπορούσαν να γίνουν στα δάση για την προστασία και την ανάπτυξή τους.
Το 2011 και το 2012, δεν έγινε καμία πρόσληψη δασεργάτη! Το 2013, η Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος εισηγήθηκε την πρόσληψη 201 δασεργατών οκτάμηνης θητείας και 112 τρίμηνης θητείας. Η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων ενέκρινε την πρόσληψη 198 δασεργατών οκτάμηνης θητείας και 53 τρίμηνης θητείας, όχι όμως για το 2013 αλλά για το 2014!
Επαναλαμβάνουμε ότι επρόκειτο για προσλήψεις της πλάκας. Αυτοί οι δασεργάτες προστασίας και ανάπτυξης των δασών και των δασικών εκτάσεων. Μετά, ήρθε η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων και το τερμάτισε, αποφασίζοντας να μην προσλάβει την πενταετία που διαχειρίστηκε το ελληνικό κράτος 2015-2019)! Ετσι, η απόλυτη εγκατάλειψη των δασών και των δασικών εκτάσεων είχε τη δική της συμβολή στο… υπερπλεόνασμα, για το οποίο τόσο καμάρωναν ο Τσίπρας, ο Τσακαλώτος, ο Τζανακόπουλος και οι υπόλοιποι συριζαίοι.
Σε μια ολόκληρη δεκαετία, 2009-2018, διαπιστώνουμε ότι προσελήφθησαν μόνο 2.096 δασεργάτες, όχι όλοι οκτάμηνης διάρκειας, ενώ χρειάζονται δεκάδες χιλιάδες δασεργάτες, όχι μερικής αλλά και δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κρατική χρηματοδότηση κάθε χρόνο, προκειμένου να προστατευθεί και να αναπτυχθεί ο δασικός πλούτος της χώρας, ο τόσο απαραίτητος για τη ζωή του ελληνικού λαού.
Μετά από τέσσερα χρόνια μηδενικών προσλήψεων δασεργατών, οι Τσιπροκαμμένοι έβαλαν μπροστά άλλη «φάμπρικα». Τον Μάρτη του 2018, οι υπουργοί Εργασίας και Περιβάλλοντος ανακοίνωσαν –με τα γνωστά ταρατατζούμ που συνηθίζουν οι συριζαίοι- την έναρξη ενός προγράμματος «κοινωνικής εργασίας», στο πλαίσιο του οποίου θα προσλαμβάνονταν 5.000 εργαζόμενοι (ωφελούμενοι, όπως τους ονομάζουν).
Στόχος του περιβόητου προγράμματος «κοινωνικής εργασίας» δεν ήταν η ανάπτυξη και προστασία των δασών, αλλά η πρόσληψη 5.066 ανέργων με συμβάσεις οκτάμηνης διάρκειας. Αυτό το ομολογούσε η Κοινή Υπουργική Απόφαση, με την οποία εγκρίθηκε το πρόγραμμα:
(η έμφαση δική μας).
Σύμφωνα με τους εμπνευστές του προγράμματος, λοιπόν, πρώτιστος στόχος ήταν η απασχόληση ανέργων για οκτώ μήνες, για τη στατιστική μείωση της ανεργίας, και όχι η πρόσληψη δασεργατών για τη δασοπροστασία. Η τελευταία μπήκε (μόνο στα χαρτιά) ως πέμπτος στόχος για λόγους δημαγωγίας. Ανατρέχοντας στον τελικό πίνακα επιτυχόντων, διαπιστώσαμε ότι Αυτό επιβεβαιώνει το ότι πρώτιστος στόχος δεν ήταν η δασοπροστασία, αλλά η απασχόληση ανέργων για ένα διάστημα οχτώ μηνών, για να ‘χουν να λένε οι Τσιπροκαμμένοι ότι μειώνουν την ανεργία. Με τόσο χαμηλό ποσοστό έμπειρων δασεργατών, που μάλιστα άρχισαν να τους προσλαμβάνουν τα Δασαρχεία από τις 20 Ιούλη του 2018 και για διάστημα οκτώ μηνών, με πενιχρή κρατική χρηματοδότηση και με μισθούς των 490 και των 410 ευρώ το μήνα, είχαμε να κάνουμε με καθαρή κοροϊδία. Ελάχιστα (για να μην πούμε τίποτα) μπορούσαν να γίνουν για την προστασία και ανάπτυξη των δασών, μετά μάλιστα από τόσα χρόνια πλήρους εγκατάλειψης.
Οι συριζαίοι κράτησαν αυτούς τους εργαζόμενους και το 2019 (ήταν και προεκλογική χρονιά, βλέπετε), όμως . Πάνω που είχαν μάθει πέντε πράγματα για τη δασοπροστασία και μπορούσαν να προσφέρουν κάποια βοήθεια στις δασικές υπηρεσίες, τους πέταξαν στην ανεργία, σαν τη μύγα από το ζυμάρι!
Ας δούμε τώρα το σημαντικότατο ζήτημα των κονδυλίων που εγκρίνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις 53 Διευθύνσεις Δασών, με προορισμό την ανάπτυξη και την προστασία των δασών.
Στις 10 Ιούνη του 2015, ο αναπληρωτής υπουργός ενέκρινε 1.843.000 ευρώ για 53 Διευθύνσεις, για εργασίες προστασίας και ανάπτυξης των δασών, και 500.000 ευρώ σε 17 Διευθύνσεις Δασών για να γίνουν δασικές μελέτες. Τι εργασίες να γίνουν, όμως, όταν την ίδια χρονιά δεν έγιναν προσλήψεις έμπειρων δασεργατών, ενώ το προσωπικό των Διευθύνσεων Δασών και των Δασαρχείων είναι λειψό και δε φτάνει για να καλύψει ούτε τις υπόλοιπες αρμοδιότητές τους;
Οι εργασίες ανάπτυξης και προστασίας των δασών πρέπει να γίνονται το δίμηνο Φλεβάρη-Μάρτη κάθε χρονιάς και όχι τους καλοκαιρινούς μήνες. Οταν, όμως, το κονδύλι εγκρίνεται στις 10 Ιούνη και με δεδομένο ότι οι εργασίες στις Διευθύνσεις Δασών δε θ’ αρχίσουν την επόμενη μέρα, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η πρακτική αποτελεσματικότητα αυτού του ισχνού κονδυλίου γίνεται ακόμα πιο ισχνή. Αυτή η πολιτική χρηματοδότησης των Διευθύνσεων Δασών για εργασίες ανάπτυξης και προστασίας των δασών έχει γίνει .
Η ίδια πολιτική συνεχίστηκε και τα επόμενα τρία χρόνια. Στις 25 Απρίλη του 2016 εγκρίθηκαν 1.854.800 ευρώ, στις 9 Μάη του 2017 εγκρίθηκαν 1.617.140 ευρώ και στις 24 Απρίλη του 2018 εγκρίθηκαν 1.635.500 ευρώ. Τα ποσά που διατέθηκαν ήταν πενιχρά, ενώ
Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, παραθέτουμε τα κονδύλια που είχαν ζητήσει οι Διευθύνσεις Δασών για εργασίες προστασίας και ανάπτυξης των δασών τις ίδιες χρονιές. Το 2016 είχαν ζητήσει 14,945 εκατ. ευρώ, το 2017: 14,779 εκατ. και το 2018: 15,448 εκατ. ευρώ. Η απόκλιση ανάμεσα στα κονδύλια που ζήτησαν οι Διευθύνσεις Δασών και σ’ αυτά που εγκρίθηκαν είναι τεράστια. Αθροιστικά, για την τριετία 2016-2018 οι Διευθύνσεις Δασών ζήτησαν 45,172 εκατ. ευρώ και εγκρίθηκαν 5,107 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, ποσοστό μόλις 11%! Οπως καταλαβαίνετε, για να γίνουν αυτές οι απαραίτητες εργασίες δασοπροστασίας απαιτούνταν πολλοί δασεργάτες, με πλήρη και όχι μερική απασχόληση, που θα εργάζονταν εντατικά το δίμηνο Φλεβάρη-Μάρτη και όχι το καλοκαίρι. (Δείτε , και τις προτάσεις των Διευθύνσεων Δασών).
Ιδια κατάσταση και το 2019. Οι δασικές υπηρεσίες ζήτησαν 16.313.910 ευρώ, η κυβέρνηση Τσίπρα ενέκρινε μόλις 1.600.000 ευρώ (δείτε ).
Το 2020, είχαμε… πρωτοτυπία, στο πλαίσιο του… επιτελικού κράτους του Κούλη και της παρέας του. Η σχετική απόφαση (δείτε ) αναφέρει μεν το συνολικό ποσό (2 εκατ. ευρώ), δεν περιλαμβάνει όμως τους πίνακες στους οποίους φαίνεται τι ζήτησαν οι αρμόδιες δασικές υπηρεσίες και τι τους χορηγεί η κυβέρνηση. Για να μη φαίνεται το , που εξακολουθεί να τιμά τη δασοκτόνα παράδοση του 10:1. Θυμίζουμε ότι για φέτος η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν προσέλαβε καν τους 5.066 ανέργους, μπας και γίνει καμιά δουλειά στα δάση, μ’ αυτό έστω το πενιχρότατο κονδύλι των 2.000.000 ευρώ που εγκρίθηκε.
Καταστροφικές πυρκαγιές, με μεγάλες επιπτώσεις στο δάσος, αλλά και με κόστος σε ανθρώπινες ζωές, θα επαναληφθούν. Ολες οι κυβερνήσεις έχουν βάλει στο στόχαστρο το δασικό πλούτο της χώρας, ελαχιστοποιώντας την κρατική χρηματοδότηση για την προστασία και την ανάπτυξη των δασών και «μπασταρδεύοντας» τη δασική νομοθεσία με στόχο τη
Είναι χαρακτηριστικό το , για το οποίο έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη τα τελευταία χρόνια (για τις τελευταίες εξελίξεις ). Ενα σκάνδαλο που πρέπει να επισημανθεί ότι αποτελεί τμήμα του γενικότερου σκανδάλου της νομιμοποίησης καταπατημένων εκτάσεων (ακόμα και σε εθνικούς δρυμούς, σε πάρκα και άλση και σε υδροβιότοπους), που εκτελούσε μεθοδικά η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, συνεχίζοντας το δασοκτόνο έργο των προκατόχων της (δείτε ενδεικτικά ), για να παραδώσει τη σκυτάλη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που τρέχει και θα τρέξει ακόμα πιο γρήγορα (είναι και η… οικογενειακή παράδοση).
ΥΓ. Ο Χατζηδάκης, φοβούμενος ότι η ΠΕΔΔΥ (Πανελλήνια Ενωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων) θα προσφύγει στο ΣτΕ κατά των αντισυνταγματικών και κατά συνέπεια παράνομων διοικητικών πράξεων, ζήτησε συνάντηση με το προεδρείο της. Στη συνάντηση η ΠΕΔΔΥ ζήτησε να προσληφθούν, στο πλαίσιο της κοινωνικής εργασίας, άνεργοι δασολόγοι, δασοπόνοι και διοικητικοί για την προστασία και ανάπτυξη των δασών. Ο Χατζηδάκης, επειδή –κατά το κοινώς λεγόμενο- «καίγεται ο κώλος του», υποσχέθηκε ότι θα μελετήσει και θα ικανοποιήσει το αίτημα. Σ’ αυτό το ζήτημα και γενικότερα στα της συνάντησης Χατζηδάκη-ΠΕΔΔΥ θα επανέλθουμε σύντομα.
