Το φετινό Αύγουστο μάλλον δε θα υπάρξουν ειδήσεις, γι' αυτό είναι μια εικαιρία στοχασμού και αναστοχασμού. Το «τι να κάνουμε;» της εποχής μας έχει γίνει πιεστικό σε βαθμό ασφυξίας, καθώς αυτό που ονομάζουμε αυθόρμητο κίνημα της εργατικής τάξης έχει αποσυρθεί από το προσκήνιο και έτσι δεν υπάρχουν ευκαιρίες για κάθε λογής ακτιβισμούς που αφήνουν στην άκρη τα ιστορικών διαστάσεων καθήκοντα των επαναστατών.
ΣΕΛΙΔΑ 6
Αν κάποιος δεν είχε κατέβει τους τελευταίους δέκα μήνες στο λιμάνι του Πειραιά και περάσει τώρα, θα δυσκολευτεί να καταλάβει ή να φανταστεί πώς σε αυτό το μέρος έμειναν τόσες χιλιάδες άνθρωποι. Δε θα μπορέσει να αντιληφθεί ούτε καν πώς είναι δυνατόν να χώρεσαν τόσοι άνθρωποι. Μέχρι πριν από λίγο καιρό, ο «άτυπος», «ανεπίσημος» καταυλισμός των προσφύγων έσφυζε από ζωή. Μέσα σε αυτό το χάος, με τις κυριολεκτικά άθλιες συνθήκες, ένα είδος κανονικότητας είχε αναπτυχθεί. Μια μικρή κοινωνία με τους δικούς της κανόνες, συνονθύλευμα από τόσο διαφορετικές αφετηρίες. Τώρα πια το λιμάνι έχει επιστρέψει στην πρότερη καθημερινότητά του. Φορτηγά και τουρίστες.
ΣΕΛΙΔΑ 9
Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι την πορεία του ελληνικού αστικού πολιτικού συστήματος θα την καθορίσουν κάποιοι απόστρατοι βαρόνοι της σοσιαλδημοκρατίας που μαζεύτηκαν στο σπίτι ενός στα βόρεια προάστια και φώναξαν τον Στουρνάρα για να του προτείνουν να τον κάνουν πρωθυπουργό; Και καλά, ας πούμε ότι ο Σημίτης έχει ακόμα κάποιο κύρος, ότι ο Πάγκαλος δεν έχει μόνο φυσικό αλλά και πολιτικό εκτόπισμα, αλλά ο Κοντογιαννόπουλος τι σόι εκτόπισμα έχει; Ελεος, ρε Ψυχάρη. Θα έσκαγε στα γέλια και η γάτα Ιμαλαΐων με τέτοια σενάρια.
ΣΕΛΙΔΑ 3
Την 53η μέρα απεργίας πείνας περνάει σήμερα ο παλαιστίνιος πολιτικός κρατούμενος Μπιλάλ Καγιέντ, ένας ακόμα αγωνιστής-σύμβολο στην ασίγαστη πάλη ενάντια στο καθεστώς της διοικητικής κράτησης,. Το υπουργείο Υγείας της Παλαιστινιακής Αρχής προειδοποιεί ότι πλέον ο Καγιέντ κινδυνεύει από το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου και η υγεία του παρουσιάζει ραγδαία επιδείνωση από μέρα σε μέρα.
ΣΕΛΙΔΑ 16
Μπορεί οι ισραηλινοί εποικισμοί στη Δυτική Οχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ να μεταξύ 2009 και 2014 (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που επικαλείται η ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ http://www.haaretz.com/israel-news/1.631924) και ο ρυθμός αύξησης των εποίκων να είναι διπλάσιος από τον ρυθμό αύξησης του ισραηλινού πληθυσμού, μπορεί η ισραηλινή κυβέρνηση να ενέκρινε χρηματοδότηση άλλων 13 δισ. δολαρίων για τα επόμενα τρία χρόνια σε δύο μεγάλους εποικισμούς της Δυτικής Οχθης (στη Χεβρώνα και την κοντινή Κιριάτ Αρμπα), όμως η ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας, μετά από τις τεράστιες καταστροφές που προκάλεσε η πιο πρόσφατη επίθεση των σιωνιστών (το 2014), εξακολουθεί να πραγματοποιείται με ρυθμό χελώνας.
ΣΕΛΙΔΕΣ 4-5
Πού το πάει ο Ερντογάν; Το ερώτημα αφορά περισσότερο τις διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας παρά το εσωτερικό της χώρας. Γιατί στο εσωτερικό τα πράγματα είναι, λίγο ή πολύ, ξεκάθαρα: μετά το οπερετικό στρατιωτικό πραξικόπημα των λίγων ωρών, ο Ερντογάν βρήκε την ευκαιρία για να επιταχύνει τη διαδικασία εκκαθάρισης του κρατικού μηχανισμού από τους πολιτικούς του αντιπάλους, η οποία έτσι κι αλλιώς βρισκόταν σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια.
ΣΕΛΙΔΑ 8
Οταν τον Οκτώβρη του 2009 διεκδικούσε και έπαιρνε για λογαριασμό της Βραζιλίας τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016, ο Λουίς Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα δε φανταζόταν ότι ο ίδιος και η διάδοχός του Ντίλμα Βάνα Ρούσεφ θα ήταν οι μεγάλοι απόντες από την τελετή έναρξης των αγώνων και όλες τις φιέστες στις οποίες συμμετέχει το διεθνές τζετ σετ (συμπεριλαμβανομένων ακόμα και αρχηγών κρατών). Και όχι μόνο θα είναι απόντες, αλλά θα βλέπουν την αντιπολίτευση να διοργανώνει σε όλη τη χώρα διαδηλώσεις με τους διαδηλωτές να σείουν βραζιλιάνικες σημαίες, να τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και να φωνάζουν «έξω η Ρούσεφ – στη φυλακή ο Λούλα».
ΣΕΛΙΔΑ 4
Το πολιτικό Βατερλό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και του Τσίπρα προσωπικά με τον εκλογικό νόμο, η αποτυχία αλλαγής της πολιτικής ατζέντας ακόμη και με το σίριαλ της συνταγματικής αναθεώρησης, αλλά και τα δυσβάσταχτα μέτρα που ήδη υφίσταται η εργαζόμενη κοινωνία και τα νέα που θα έρθουν από τον Σεπτέμβρη, που θα βάζουν σε εφαρμογή τις νέες απαιτήσεις των δανειστών (απελευθέρωση απολύσεων, η πρόβλεψη να μπει ένα μελλοντικό ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα «στο γύψο», κ.λπ.), καθώς και η αναπόφευκτη ενεργοποίηση του «κόφτη» σε μισθούς και συντάξεις, οδήγησε τους Τσιπροκαμμένους να προωθήσουν επιτέλους τη ρύθμιση για την ιδιωτική εκπαίδευση, αν και πετσοκομμένη.
ΣΕΛΙΔΕΣ 10-11
Με μια προκλητική απόφαση, το τρομοδικείο που δίκασε την υπόθεση για το σχέδιο Φοίνικας, με πρόεδρο τον πρόεδρο εφετών Β. Μπάση και μέλη τις εφέτες Αρ. Κανελλοπούλου και Παν. Γιαννακοπούλου, αγνόησε την ακροαματική διαδικασία και τα στοιχεία που προέκυψαν απ’ αυτήν, αγνόησε την εμπεριστατωμένη αγόρευση του συνηγόρου του Α. Τσαβδαρίδη, Π. Τσονάκα, και αποφάσισε την ενοχή του κατά το κατηγορητήριο, επιβάλλοντάς του συνολική ποινή 32 ετών για τέσσερες κατηγορίες, κατά συγχώνευση φυλάκιση 21 ετών!
ΣΕΛΙΔΑ 7
Η λογική που πλασάρει ο «πράσινος» μάνατζερ της Τράπεζας Πειραιώς είναι η λογική του πλιάτσικου: αφού δεν υπάρχουν χρήματα για την προστασία του περιβάλλοντος, πρέπει να κάνουμε μπίζνες για να εξασφαλίσουμε κονδύλια για την προστασία του περιβάλλοντος. Στην περίπτωση της λίμνης της Στυμφαλίας αυτό μεταφράστηκε ως εξής: «αφού δεν μπορούμε να την προστατέψουμε ως υδροβιότοπο, ας την μετατρέψουμε σε αγρότοπο παραγωγής καλαμιών»!
ΣΕΛΙΔΑ 13
Φαίνεται ότι το ΔΣ του ΕΦΕΤ επέβαλε στις Περιφερειακές Διευθύνσεις του να μην επιβάλλουν πρόστιμα στις γαλακτοβιομηχανίες, μολονότι χρησιμοποιούν μαζικά εβαπορέ γάλα για την παρασκευή όλων των γαλακτοκομικών προϊόντων. Εδώ και αρκετά χρόνια, ο ΕΦΕΤ είχε στα συρτάρια του εισήγηση να επιτρέπεται η χρήση εβαπορέ γάλακτος στην παρασκευή γιαουρτιού και «πάλευε» να πείσει γι’ αυτό τις πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων που κατά καιρούς επόπτευαν το φορέα.
ΣΕΛΙΔΑ 12
