«Συζητήσαμε την πορεία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και νομίζω ότι εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς ότι είναι μια καινούργια διαδικασία, η οποία ακόμα δεν έχει φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Και εδώ θέλω να είμαι πολύ σαφής, ειδικά για την κατηγορία εκείνων των εκπαιδευτικών που αρνούνται επί της αρχής να αξιολογηθούν. Η θέση μας εδώ είναι ξεκάθαρη και η κατεύθυνση που έχω δώσει στο υπουργείο πολύ σαφής: εάν κάποιος αρνείται επί της αρχής να αξιολογηθεί, δεν πρέπει να έχει θέση στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης»
Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την επίσκεψή του στο υπουργείο Παιδείας
Κυνικός και προκλητικός όπως πάντα ο Κυριάκος Μητσοτάκης απειλεί τους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται στην αξιολόγηση με απολύσεις από το δημόσιο σχολείο.
Ξέμεινε από «επιχειρήματα» και αυτός και οι κολαούζοι του, να πείσουν τους εκπαιδευτικούς ότι πρόκειται για μια διαδικασία πρός όφελος της εκπαίδευσης και των ίδιων και έπιασε το μαστίγιο, αποκαλύπτοντας την πραγματική της στόχευση, της τρομοκρατίας και της υποταγής και ενθυμούμενος παλιές του δόξες όταν έβαζε λουκέτο σε μια νύχτα σε 49 ειδικότητες-τομείς της ΤΕΕ, απολύοντας 2.500 εκπαιδευτικούς της και ρίχνοντας μαύρο στην ΕΡΤ, πρακτικές, όμως, που απέτυχαν οικτρά, αφού το ισχυρό κίνημα που αναπτύχθηκε τον υποχρέωσε και αυτόν και τις μετέπειτα κυβερνήσεις να ανακρούσουν πρύμναν.
Με τη φράση ότι η αξιολόγηση «ακόμα δεν έχει φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα», ο Μητσοτάκης ομολόγησε ότι η πολιτική του κατέγραψε ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό, παρά τις αγωγές, τις διώξεις, τις τρομοκρατικές εγκυκλίους και τα πάνω από 2.000 πειθαρχικά, αφού οι εκπαιδευτικοί αντιστέκονται σθεναρά επειδή έχουν καταλάβει ότι το διακύβευμα για το δημόσιο σχολείο είναι μεγάλο.
Η αξιολόγηση πάει πακέτο με την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, τον κατακερματισμό και την κατηγοριοποίηση -πλευρές της οποίας είναι τα Πρότυπα, τα Ωνάσεια Σχολεία, η εφαρμογή του International Baccalaureate και στο δημόσιο σχολείο-, συνδέεται με την «γονεϊκή επιλογή σχολείου» και τα vouchers, με ένα νέο σύστημα προσλήψεων για εκπαιδευτικούς με βάση γραπτό διαγωνισμό, με την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο, με όλες δηλαδή τις στοχεύσεις της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η άρνησή της, το σαμποτάρισμά της είναι καρφί στα πλευρά της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη, γι’ αυτό και έχει λυσσάξει και απειλεί θεούς και δαίμονες, ξεσκίζοντας μάσκες και προσχήματα. Θέλει μάλιστα να την κάνει και συνταγματική επιταγή για όλο το δημόσιο, όπως δήλωσε μετά την μεγαλειώδη λαϊκή κατακραυγή για το έγκλημα των Τεμπών, επιδιώκοντας την αυστηροποίηση των ποινών γι’ αυτούς που αντιστέκονται.
Η άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ στους τομείς με κοινωνικό πρόσημο (π.χ. Παιδεία, Υγεία), η πλήρης εμπορευματοποίησή τους και παράδοσή τους στα αρπακτικά του κεφαλαίου απαιτούν «σιγή νεκροταφείου».
Ο κόσμος, όμως, της εκπαίδευσης δεν δείχνει διατεθειμένος να σιωπήσει και αντιστέκεται για πάνω από τρία χρόνια τώρα σθεναρά, ματαιώνοντας τα κυβερνητικά σχέδια. Εξ ου και ο Μητσοτάκης μετέρχεται το τελευταίο του «όπλο», την απειλή των απολύσεων, που για μια ακόμη φορά, είμαστε βέβαιοι, ότι θα αποδειχθεί σκουριασμένο και ανίκανο να φέρει αποτελέσματα.
Ο πορφυρογέννητος Κούλης δεν έχει περάσει ούτε μια φορά απέξω από ένα δημόσιο σχολείο, γι’ αυτό και δεν μπορεί με τίποτε ν’αντιληφθεί τους καημούς, τις αγωνίες, το πάθος, τα όνειρα των ανθρώπων του. Προπαντός δεν μπορεί να μπει στην ψυχή εκείνων που υπηρετούν με συνέπεια το δημόσιο σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών τους.
Οι δηλώσεις Μητσοτάκη μέσα από το υπουργείο Παιδείας ήταν και ένα καμπανάκι για την νέα υπουργό Ζαχαράκη. Της μήνυσε ότι απαίτηση είναι να δείξει το ίδιο σκληρό πρόσωπο, όπως οι προκάτοχοι του ΥΠΑΙΘΑ Κεραμέως και Πιερρακάκης, που άδειασαν την ηλεκτρική του καρέκλα ως οι πλέον μισητοί υπουργοί Παιδείας, αλλά και αποτυχημένοι να εφαρμόσουν τις «εμβληματικές» και πολυδιαφισμένες «μεταρρυθμίσεις», όπως την αξιολόγηση και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια (τα τελευταία αποδείχθηκαν μετενσάρκωση των κολλεγίων).
Είπε και κάτι άλλο επικίνδυνο ο Μητσοτάκης. Διατύπωσε την πρόταση 15χρονα παιδιά να «επιλέγουν» την επαγγελματική τους πορεία: «Συζητήσαμε ένα ζήτημα το οποίο πιστεύω ότι απασχολεί όλους τους γονείς αλλά και όλα τα παιδιά, που έχει να κάνει με τον επαγγελματικό προσανατολισμό και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά, ενδεχομένως σε μια νεότερη ηλικία, στη Γ’ Γυμνασίου ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή, να εντοπίσουμε τις κλίσεις τους, τις δεξιότητές τους και τα ενδιαφέροντά τους ώστε να τους κατευθύνουμε ως προς το ακαδημαϊκό, αλλά και το επαγγελματικό τους μέλλον».
Στην πραγματικότητα πρόκειται για κατευθυνόμενη «επιλογή», για εξαναγκασμό, ώστε από πολύ νωρίς, πριν ακόμη αντιληφθούν τον κόσμο και ολοκληρωθούν ως προσωπικότητες, πριν ακόμη αποκτήσουν βασικές γνώσεις (έστω αυτές που προσφέρει το αστικό σχολείο) οι μαθητές να παραιτούνται από επικίνδυνα όνειρα για πανεπιστημιακές σπουδές και να κατευθύνονται πρόωρα είτε στις δομές της λεγόμενης «τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης-κατάρτισης» είτε στην αγορά εργασίας της σκληρής εκμετάλλευσης. Αναμένουμε, λοιπόν, και άλλους ταξικούς φραγμούς σε αυτήν την ηλικιακή εκπαιδευτική κατηγορία και άλλη επέκταση της «μεταρρύθμισης» που είχαν ξεκινήσει με τη σειρά τους Κεραμέως, Πιερρακάκης, Λυτρίβη.
Γιούλα Γκεσούλη
