Μετά το «ποιος είναι ο Μάκης;» έχουμε το «ποιος είναι ο Λευτέρης;». Και οι υποψίες στρέφονται σε… ιστορικά μεγέθη της πίστας, όπως ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος και ο Λευτέρης Πανταζής, επί το καλλιτεχνικότερον Λε-Πα. Διαβάσαμε στο χτεσινό άρθρο του ΚΟΝΤΡΑ-eksegersi.gr τον… σπαρταριστό διάλογο του (καταδικασθέντα μια φορά και κατηγορούμενου για δεύτερη φορά) ΚΥΔάρχη της Θεσσαλίας, Ηλία Καλφούτζου, με τον αντιπρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Ελευθέριο Ζερβό. Καταρχάς, εντυπωσιαστήκαμε για την πειθαρχία που δείχνει ο Καλφούτζος στην ιεραρχία της εγκληματικής οργάνωσης (κάτι που δεν είχε εξασφαλίσει ο Ντον Κορλεόνε και έφαγε τις σφαίρες). Ο Καλφούτζος ζητάει «γραμμή» από τον ανώτερό του Ζερβό. Ακόμα και για τις λεπτομέρειες.
Το επίδικο της συζήτησης είναι τρεις χιλιάδες στρέμματα «βοσκότοπων» που «έχει» ο Καλφούτζος. Τα ζητάει όλα ο περιβόητος Γρύλλος, αλλά ο «καπορετζίμ» Ζερβός είναι κατηγορηματικός. Πρέπει να πάρουν και άλλοι, όχι να γίνει μοναχοφάης ο Γρύλλος. Κι εκεί υπεισέρχεται ο Λευτέρης: «Είναι του Λευτέρη άνθρωποι αυτοί, είναι δικοί μας» – «Κι α’ του πω ‘γω του Λευτέρη ότι τους καλύψαμε όλους, να το ξέρει» – «Να τους καλύψουμε όλους να ΄ναι όλοι ευχαριστημένοι. Γιατί όλοι ήρθανε στο τραπέζι του Λευτέρη, όλοι βοηθάνε. Κατάλαβες; Κόψ’ το Γρύλλλο και φτιάξ’ τον άλλον. Και τον άλλον. ’Ντάξει;».
Στην αρχή πήγε το μυαλό μας σε κάποιον μετρ σε μαγαζί του Λε-Πα που μοίραζε θέσεις σε γκαρσόνια και λουλουδούδες. Αλλά αμέσως συνήλθαμε: εδώ μιλάνε για στρέμματα μαϊμού βοσκότοπων στην Κρήτη, όχι για τραπέζια και καλαθάκια σε σκυλάδικο. Και στη συγκεκριμένη περιοχή ένας Λευτέρης έκανε κουμάντο: ο Αυγενάκης. Αυτός που με κυβερνητική απόφαση, επικυρωμένη από την ψήφο των βουλευτών της ΝΔ, είναι… πάλλευκος.
Ο χλευασμός είναι ό,τι χειρότερο για μια κυβέρνηση
Το περιβόητο «καλάθι του νοικοκυριού», που καθιέρωσε ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός Μπουμπούκος, το «σκότωσε» από την πρώτη μέρα εφαρμογής του ένας συνταξιούχος έξω από ένα σούπερ μάρκετ, όταν το χαρακτήρισε «αρχίδια καπαμά», προτού προλάβουν να τον κόψουν από το κοντρόλ του τηλεοπτικού σταθμού. Τους «1.000 κωδικούς» του Θεοδωρικάκου τους «σκότωσαν» τα μανταλάκια και οι καβουροδαγκάνες! Οταν η πολιτική καταγγελία δίνει τη θέση της στο χλευασμό, τότε το όποιο μέτρο έχει τελειώσει, έχει χάσει κάθε δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί σαν μέσο άσκησης κοινωνικής δημαγωγίας. Γιατί ο χλευασμός γίνεται μόνο πάνω στο αυτονόητο, σ’ αυτό που αποτελεί κοινό τόπο για τους συντριπτικά πολλούς. Οπότε παρέλκει κάθε πολιτική ανάλυση, άρα και κάθε δυνατότητα αντίκρουσής της. Οσες συνεντεύξεις στα ραδιοκάναλα και να δώσει ο Θεοδωρικάκος, αρκεί μια λέξη για να τινάξει στον αέρα την πρόστυχη ρητορική του: καβουροδαγκάνες. Τα υπόλοιπα τα ξέρει ο κόσμος, τα βιώνει στα σούπερ μάρκετ και στο μηνιαίο μέτρημα του μισθού.
Που πα’ ωρέ έρμε Νικόλα;
Ο Τσίπρας κόμμα δεν έχει (ακόμα), αλλά τον μετράνε στις δημοσκοπήσεις στην προτίμηση για πρωθυπουργό. Και γράφει η δημοσκόπηση της Marc για τον ΑΝΤ1: Μητσοτάκης 33,9, Τσίπρας 24,3, Ανδρουλάκης 11,3! Αλλο ερώτημα: ποιος μπορεί να εκφράσει καλύτερα το χώρο της κεντροαριστεράς; Τσίπρας 24,0, Κωνσταντοπούλου 12,8, Ανδρουλάκης 12,6, Φάμελλος 6,6! Επειδή, όπως πολλάκις έχουμε πει, οι δημοσκοπήσεις δεν αποτυπώνουν το κλίμα αλλά φτιάχνουν κλίμα, ένα ακόμα μιντιακό συγκρότημα (μετά το ισχυρότατο Συγκρότημα Μαρινάκη) δείχνει την πόρτα της εξόδου στον Ανδρουλάκη και βάζει τα λεφτά του στον Τσίπρα, ως εναλλακτική λύση στον καταρρέοντα Μητσοτάκη. Α, να μην το ξεχάσουμε: Κασσελάκης εξαφανιζόλ. Μόλις που τον βλέπεις στις τελευταίες θέσεις σε όλες τις κατηγορίες. Κάτω από Φάμελλο και Βαρουφάκη. Το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι δεν πρέπει να την πληρώσει η Φρόξι (με τον Τάιλερ ας κάνει ό,τι θέλει, εμάς το ζωντανό μας νοιάζει).
Ταξιδάκια αναψυχής
Ο Τζίτζι έκανε ταξίδι στη Νέα Υόρκη. Εκεί συναντήθηκε με τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, με την πρόεδρο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου Ευτυχία Πυλαρινού-Πάιπερ, με τον πρέσβη της ΕΕ στα Ηνωμένα Έθνη Σταύρο Λαμπρινίδη και με τη γενική πρόξενο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη Ιφιγένεια Καναρά. Εχουν οι παραπάνω καμιά σχέση με την Κομισιόν και με το χαρτοφυλάκιο του κομισάριου Τζίτζι; Καμία απολύτως. Ακόμα και ο πρέσβης της ΕΕ στον ΟΗΕ, που θεωρητικά έχει κάποια σχέση, είναι -όλως τυχαίως- Ελληνας. Ως κομισάριος έχει αρμοδιότητες της πλάκας, οπότε εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για ταξιδάκια αναψυχής και «του νόου ας μπέτερ» με «επώνυμους».
Είδες τι κάνουν τα μπότοξ;
Ρώτησαν τον ακροδεξιό-νεοφιλελεύθερο κτλ. κτλ. υπουργό Υγείας του Μητσοτάκη τι θα γίνει στον Αγνωστο Στρατιώτη. Κι αυτός απάντησε: «Το ερώτημα θα απευθυνθεί στον αρμόδιο από αύριο υπουργό. Αρμόδιος υπουργός θα είναι ο κ. Δένδιας ως υπουργός Εθνικής Αμυνας. Αφού ψηφιστεί η τροπολογία και πάρει ΦΕΚ, στην επόμενη συνέντευξη που θα πάρετε από τον κ. Δένδια ρωτήστε τον τι σκοπεύει το υπουργείο Αμυνας να κάνει με το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη». Κάρφαρος, το δίχως άλλο, στον βασικό δελφίνο της ΝΔ, από τον ηγέτη της ακροδεξιάς πτέρυγας (ο Βορίδης πλέον είναι τελειωμένος), που θέλει επίσης να είναι δελφίνος αλλά δεν έχει τις ευλογίες του καραμανλισμού, και επιπλέον βλέπει τον Δένδια να κάνει διείσδυση στον ακραίο εθνικιστικό χώρο. Για να είμαστε δίκαιοι, όμως, πρέπει να πούμε ότι και προ μπότοξ ο Μπουμπούκος τα κατάφερνε σ’ αυτόν τον τομέα.
Αλληλεγγύη απατεώνων
Λίγο προτού διαβεί την πόρτα της φυλακής «Σαντέρ» στο Παρίσι (να δούμε πόσο θα μείνει εκεί), ο Σαρκοζί έγινε δεκτός από τον Μακρόν στο Ελιζέ, ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης τού δήλωσε ότι προτίθεται να τον επισκεφτεί στη φυλακή. Ο Μακρόν χαρακτήρισε την πρόσκλησή του στον Σαρκοζί «φυσιολογική σε ανθρώπινο επίπεδο»! Στην πραγματικότητα, επέλεξε να δείξει με τόσο προκλητικό τρόπο την αλληλεγγύη του απατεώνα προς απατεώνα. Αναλογίζεται ότι αύριο μπορεί να βρεθεί ο ίδιος στη θέση του Σαρκοζί. Ποτέ δεν ξέρεις. Γιατί, βέβαια, ο Σαρκοζί δεν υπήρξε καμιά εξαίρεση στον κανόνα της εντιμότητας. Ηταν η επιτομή του κανόνα, αλλά αποδείχτηκε απρόσεκτος και άφησε ίχνη.
Γεροντοπείσματα
Ο Αλέκος Αλαβάνος εξακολουθεί να σκέφτεται… αριστερά. Και να τα βάζει με τον Τσίπρα: «Ενα κομμάτι του κόσμου βρίσκεται σε εξαιρετική δυσκολία. Και τώρα μιλάνε αν θα είναι κάποιος Τσίπρας ή Τσόπρας ή Τσάπρας; Αριστερά είναι όποιος βάζει την κάρτα στο σακάκι του; Τι σημασία έχει που πήρε από μένα τον ΣΥΡΙΖΑ; Εχω κάνει λάθη στις πολιτικές επιλογές μου (…) πιστεύω βαθιά ότι πρέπει να κάνουμε μια αριστερή στροφή. Δεν ήταν αριστερή στροφή είτε ο Τσίπρας είτε ο Δραγασάκης που ήταν υπάλληλοι της μεγάλης εξουσίας στην Ευρώπη (…) Μη μου λέτε για Αριστερά και τον κ. Τσίπρα, γιατί δεν είναι Αριστερά ο κ. Τσίπρας».
Είναι προφανές ότι ακόμα το φέρει βαρέως. Γιατί ο Τσίπρας τον είχε νικήσει κατά κράτος, όταν ο Αλαβάνος πήγε να περάσει δυαρχία και ο «μικρός» στήλωσε τα πόδια και είπε «ή όλα ή τίποτα». Ξέρετε πώς αποκαλούσαν τον Αλαβάνο τότε μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Βοναπάρτη! Το έχουμε ακούσει με τα ίδια μας τ’ αυτιά (και μην διανοηθεί κανένας να μας διαψεύσει γιατί θα πούμε ονόματα). Και γιατί ήθελαν τον Τσίπρα και όχι τον Αλαβάνο; Γιατί ο Τσίπρας τους εξασφάλιζε εκλογική άνοδο (η εξουσία ακόμα δεν φαινόταν στον ορίζοντα τότε). Τόσο… πεζά είναι τα πράγματα: ποιος δίνει περισσότερες εκλογικές θέσεις; Αυτόν επιλέγουμε. Τα περί αριστεράς ήταν απλά το αμπαλάζ για το παραμύθιασμα του κόσμου.
Eκρηξη χιούμορ
