Πέρασαν πέντε μέρες από την κατάρρευση του καθεστώτος Ασαντ και την είσοδο των αντικαθεστωτικών ανταρτών στη Δαμασκό, με τη σιωνιστική οντότητα να έχει παραβιάσει τη συμφωνία του 1974 και να έχει καταλάβει περισσότερα συριακά εδάφη στα Υψίπεδα του Γκολάν (ολόκληρη τη νεκρή ζώνη, συνολικού βάθους 10 χλμ. και σε κάποια σημεία και πέρα απ’ αυτό το βάθος) και να καταστρέφει συστηματικά όλες τις στρατιωτικές υποδομές της Συρίας (πάνω από 350 αεροπορικές επιδρομές μέχρι χτες), για να βγει ο Μακρόν και να κάνει μια τυπική δήλωση, καλώντας το Ισραήλ να σταματήσει τις αεροπορικές επιδρομές και να αποχωρήσει από τη νεκρή ζώνη στο Γκολάν.
Οι υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μούγκα. Ακόμα και η Ρωσία που την ενδιαφέρουν μόνο οι δύο στρατιωτικές της βάσεις στην ακτογραμμή της Συρίας, οι μοναδικές που διαθέτει στη Μεσόγειο. Χτες το Bloomberg, επικαλούμενο πηγές με γνώση της υπόθεσης, μετέδωσε ότι η Ρωσία βρίσκεται κοντά στην επίτευξη μιας συμφωνίας με τη νέα συριακή πολιτική ηγεσία για τη λειτουργία της ναυτικής και της αεροπορικής της βάσης στη Συρία. Οσο για τον Μακρόν, η δήλωσή του είχε καθαρά ρητορικό χαρακτήρα. Θέλησε να υπενθυμίσει ότι ο γαλλικός ιμπεριαλισμός έχει συμφέροντα στο Λεβάντε, την περιοχή των πρώην αποικιών του (Συρία, Λίβανος).
Οι σιωναζιστές αγνόησαν, φυσικά, τη δήλωση του Μακρόν και συνέχισαν τους βομβαρδισμούς στρατιωτικών εγκαταστάσεων της Συρίας. Βομβάρδισαν και τον συριακό στόλο, γεγονός που επιβεβαίωσε ο σιωναζιστής υπουργός Πολέμου, Ισραελ Κατζ, δηλώνοντας ότι η επιχείρηση για την καταστροφή του συριακού στόλου είχε «μεγάλη επιτυχία»! Το ΒΒC μετέδωσε βίντεο με πλάνα από τα κατεστραμμένα συριακά πολεμικά σκάφη και τις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού στο λιμάνι της Λατάκια.
Θα λέγαμε ότι είναι πρωτοφανές μια χώρα να εκμεταλλεύεται την πολιτική αναταραχή σε μια άλλη χώρα και να καταστρέφει συστηματικά τις στρατιωτικές υποδομές της, χωρίς η περιβόητη «διεθνής κοινότητα» να εκφράζει την παραμικρή διαμαρτυρία, χωρίς να συγκαλείται επείγουσα σύγκληση του Συμβούλιου Ασφάλειας του ΟΗΕ κτλ. Δεν είμαστε αφελείς, όμως. Γνωρίζουμε πως η ευαισθησία της «διεθνούς κοινότητας» είναι α’λα καρτ. Η συστηματική καταστροφή των στρατιωτικών υποδομών της Συρίας βολεύει τους ιμπεριαλιστές της Δύσης, γιατί δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στον Αλ-Ζολάνι και την Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ-Σαμ (HTS). Ξέρουν ότι σύντομα μπορεί να στραφεί εναντίον τους, όπως συνέβη με τους Μουτζαχεντίν του Αφγανιστάν, οι οποίοι μετά την αποχώρηση του ρωσικού στρατού στράφηκαν ενάντια στους Αμερικανοβρετανούς.
Την περασμένη Κυριακή, όταν ο Ασαντ εγκατέλειψε τη Συρία, οι αντάρτες μπήκαν στη Δαμασκό και ανακοινώθηκε ότι θα γίνει ομαλή μετάβαση της εξουσίας, ο Νετανιάχου δήλωνε υποκριτικά ότι ο σιωναζιστικός στρατός μπήκε στη νεκρή ζώνη του Γκολάν προσωρινά, μέχρι να υπάρξει μια νέα σταθερή κυβέρνηση στη Συρία. Δυο μέρες αργότερα, στις 10 Δεκέμβρη, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι τα εδάφη του Γκολάν θα παραμείνουν τμήμα του Ισραήλ «στην αιωνιότητα»! Οι σιωναζιστές γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις αποφάσεις του ΟΗΕ, που χαρακτηρίζουν το Γκολάν συριακό έδαφος. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά επεκτείνουν τη ζώνη κατοχής.
Ο Κατζ δήλωσε ότι ο σιωναζιστικός στρατός σκοπεύει «να καταστρέψει στρατηγικές δυνατότητες που απειλούν το κράτος του Ισραήλ» και πως η σιωνιστική οντότητα (μόνη της, χωρίς καν τυπική κάλυψη από τον ΟΗΕ) θα φτιάξει μια «αμυντική ζώνη» στη νότια Συρία, προκειμένου «να αποτραπεί η εγκαθίδρυση και οργάνωση του τρόμου στη Συρία»! Συμπλήρωσε ότι οι αεροπορικές επιθέσεις γίνονται για να μην πέσουν συμβατικά και χημικά όπλα «στα χέρια εξτρεμιστών».
Ο υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ δήλωσε ότι το Ισραήλ ενδιαφέρεται μόνο για την προστασία των πολιτών του. «Γι’ αυτό επιτιθέμεθα σε συστήματα στρατηγικών όπλων όπως, για παράδειγμα, τα εναπομείναντα χημικά όπλα ή οι πύραυλοι και οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς, προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια εξτρεμιστών», είπε, επαναλαμβάνοντας και αυτός την ίδια ρητορική με τον Κατζ (αυτός ήταν ο προκάτοχός του στο πόστο του σιωνιστή ΥΠΕΞ, μέχρι την αποπομπή του Γκάλαντ και το «ροτέισον» που έκανε ο Νετανιάχου).
Κι αυτοί που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της Συρίας και βλέπουν τη στρατιωτική υποδομή της να καταστρέφεται από μια ξένη δύναμη και εθνικό έδαφος να περνά στην κατοχή ξένης δύναμης;
O Αλ-Ζολάνι, που πλέον εμφανίζεται με το κανονικό του όνομα (Αχμεντ Αλ-Σαράα), είπε στους δημοσιογράφους πως το μήνυμά του προς το εξωτερικό είναι πως η Συρία είναι εξαντλημένη από τον πόλεμο και γι’ αυτό δεν είναι έτοιμη να μπει σε έναν νέο πόλεμο και δε θα μπει. Πρόσθεσε ότι οι πηγές του φόβου τους ήταν «από τις ιρανικές πολιτοφυλακές, τη Χεζμπολά και το καθεστώς του Ασαντ που διέπραξε όλες αυτές τις σφαγές που βλέπουμε σήμερα».
Leader of Hayat Tahrir al-Sham (HTS) Ahmed al-Sharaa, formerly known as Abu Mohammad al-Julani, told a reporter that his message to foreign countries is that Syria is exhausted from war, and therefore not ready to enter into a new one.
He added that the main “fear” was from… pic.twitter.com/QoNXM1gSje
— The Cradle (@TheCradleMedia) December 11, 2024
Ο Ομπάιντα Αρναούτ, εκπρόσωπος Τύπου της HTS, σε συνέντευξή του στο βρετανικό Κανάλι 4 στις 11 Δεκέμβρη, όταν ρωτήθηκε αν το νέο καθεστώς στη Συρία σκοπεύει να απαντήσει στους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, απέφυγε να απαντήσει. «Προτεραιότητά μας είναι να αποκαταστήσουμε την ασφάλεια και τις υπηρεσίες, να συνεφέρουμε την κοινωνική ζωή και τις υπηρεσίες και να φροντίσουμε τις μόλις απελευθερωθείσες πόλεις.Υπάρχουν πολλά τμήματα της καθημερινής ζωής που πρέπει να αποκαταστήσουμε, αρτοποιεία, ηλεκτρισμό, νερό, επικοινωνίες, γι’ αυτό προτεραιότητά μας είναι να παράσχουμε αυτές τις υπηρεσίες στο λαό», είπε ο Αρναούτ.
Ο δημοσιογράφος τον «γλέντησε» κανονικά: «Καταλαβαίνω ότι δεν είναι προτεραιότητά σας, αλλά μου λέτε έντιμα ότι δεν έχετε τίποτα να πείτε για το ότι το Ισραήλ βομβάρδισε 300 τοποθεσίες στη χώρα;».
Ο Αρναούτ πέταξε τη μπάλα στην κερκίδα: «Να μην έχετε καμιάαμφιβολία ότι θέλουμε οι πάντες να σεβαστούν την ανεξαρτησία της νέας Συρίας. Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό για εμάς».
“Are you honestly telling me that you have nothing to say about Israel striking 300 sites in this country?”
HTS spokesman refuses to address Israel’s brutal airstrikes on Syria following the fall of Assad’s government, avoiding the question twice when asked by @Channel4News. pic.twitter.com/vytujAdmtT
— The Cradle (@TheCradleMedia) December 12, 2024
Δεν προεξοφλούμε τη μελλοντική στάση των ισλαμιστών της HTS. Υπάρχει και ο λαός που τους ακολουθεί. Λαός μουσουλμάνων με ριζωμένα αντι-σιωνιστικά αισθήματα. Αυτή τη στιγμή, όμως, η HTS κινείται στο πλαίσιο του γνωστού πραγματισμού που χαρακτηρίζει τέτοια κινήματα: να τα έχουμε καλά με όλους τους ιμπεριαλιστές, για να εδραιώσουμε την εξουσία μας. Με τους Ρώσους «καθαρίζουμε» αφήνοντάς τους τις βάσεις τους. Με τους Δυτικούς, που μας βοήθησαν με εξοπλισμό και χρήματα, κυρίως μέσω Τουρκίας, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί μέχρι να εδραιωθούμε. Γι’ αυτό θα κάνουμε το παπί ακόμα και μπροστά στην προκλητική στάση των σιωνιστών του Τελ Αβίβ κι ας καταστρέφουν μεθοδικά τις στρατιωτικές δυνατότητες της Συρίας.
Θα μείνουμε στα όσα σημειώσαμε στην πρώτη ανάλυσή μας για τις εξελίξεις στη Συρία:
Η κατάσταση στη Συρία είναι εξαιρετικά ρευστή. Οι ιμπεριαλιστές της Δύσης, έχοντας το προηγούμενο του Αφγανιστάν, φοβούνται ότι ο Αλ-Ζολάνι μπορεί να τους πουλήσει. Τον βοήθησαν ενάντια στον Ασαντ και τους ρώσους προστάτες του, όμως αυτός μπορεί να στραφεί εναντίον τους, όπως είχαν κάνει οι Μουτζαχεντίν του Αφγανιστάν. Ολες αυτές οι δυνάμεις είναι εξαιρετικά πραγματιστικές. Οι πολιτικές τους συμπεριφορές και οι συμμαχίες τους μεταβάλλονται, ανάλογα με τις επιδιώξεις τους.
Οταν σε μια ρημαγμένη χώρα αναμιγνύονται αντιτιθέμενες εξουσιαστικές φατρίες, εθνικές μειονότητες και σέκτες, ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που διεκδικούν σφαίρες επιρροής και αντιπαρατίθενται σε πλανητικό επίπεδο (Ρωσία και ΗΠΑ) και περιφερειακές δυνάμεις που έχουν τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα (Τουρκία, Ιράν), συν οι επιθετικές δυνάμεις του σιωναζισμού, τότε ο κίνδυνος «λιβυοποίησης» είναι τεράστιος. Οι ιμπεριαλιστές της Δύσης έβαλαν στο στόχαστρο τον Καντάφι. Εκμετταλλευόμενες τη λαϊκή αγανάκτηση αλλά και τον πόλεμο μεταξύ φυλών και φατριών, τα κατάφεραν. Εκτοτε, όμως, η Λιβύη δεν μετατράπηκε σε μια -τριτοκοσμικού τύπου, έστω- αστική δημοκρατία, αλλά έγινε ένα τεράστιο σφαγείο της φτωχολογιάς, μοιρασμένη σε άτυπα καντόνια στα οποία κυβερνούν διάφοροι φύλαρχοι-πολέμαρχοι, που υπηρετούν ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και κερδοσκοπούν αχαλίνωτα ξεπουλώντας το φυσικό πλούτο της.
