«Υπάρχουν χώρες στη Δύση που θέλουν να συνεχιστεί ο πόλεμος, συμπεριλαμβανόμενων κρατών μελών του ΝΑΤΟ. Δεν εννοώ μόνο τις ΗΠΑ αλλά και άλλες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. Υπήρξαν επίσης εκείνοι που ήθελαν να σαμποτάρουν τη συμφωνία των σιτηρών. Ωστόσο δεν ήταν οι ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ συνέβαλαν [στην κατάληξη της συμφωνίας των σιτηρών], μεταξύ άλλων με την άρση των περιορισμών στις εξαγωγές ρωσικών λιπασμάτων, το ξεμπλοκάρισμα λιμανιών και την [άρση των περιορισμών] στις τραπεζικές συναλλαγές. Ωστόσο υπήρξαν και ευρωπαϊκές χώρες που ήθελαν να το σαμποτάρουν αυτό. Δεν απελπιζόμαστε και συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας».
Τα παραπάνω τα είπε προχθές ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε συνέντευξή του στη Haber Global TV. Ξεχωρίζουμε την αποκάλυψη, από ένα γνώστη των διαπραγματεύσεων όπως ο Τσαβούσογλου, ότι για να υπογραφεί η συμφωνία για τα ουκρανικά σιτηρά, οι Αμερικάνοι δέχτηκαν να άρουν κυρώσεις κατά της Ρωσίας, που αφορούσαν εξαγωγές ρωσικών λιπασμάτων (η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας λιπασμάτων στον κόσμο), ξεμπλοκάρισμα λιμανιών και τραπεζικές συναλλαγές.
Εμείς το είχαμε σημειώσει όταν σχολιάσαμε τη συμφωνία:
Τα ίδια έγιναν πρόσφατα με τα ουκρανικά σιτηρά. Η Ρωσία απαίτησε ανταλλάγματα στον τομέα των κυρώσεων. Και τα πέτυχε. Μαζί με τα ουκρανικά σιτηρά εξάγονται και ρωσικά σιτηρά αλλά και -το κυριότερο- ρωσικά λιπάσματα, που τα είχαν περιλάβει ρητά και κατηγορηματικά στις κυρώσεις. Μην κοιτάτε που δεν το λένε. Αυτό οφείλεται στην παραδοσιακή… σεμνότητα των ιμπεριαλιστών της Δύσης. Για να μην ξεφτιλιστούν τελείως, έβαλαν μπροστά τον Γκουτέρες που ενήργησε σαν ντελίβερι μπόι. Και βέβαια, η Τουρκία είχε επίσης διαμεσολαβητικό ρόλο, καθώς δεν έχει μόνο ακτογραμμή στη Μαύρη Θάλασσα αλλά ελέγχει και τα στενά.
Εκτός από την οικονομική νίκη, με ακύρωση μιας ακόμη πλευράς των κυρώσεων, η Ρωσία πέτυχε και πολιτική νίκη, καθώς συγκροτήθηκε τετραμερές σώμα ελέγχου των βαποριών σε τουρκικά λιμάνια, με αξιωματικούς της Ρωσίας, της Ουκρανίας, του ΟΗΕ και της Τουρκίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η συμφωνία υπογράφηκε σε πολεμικό πλαίσιο. Μπορεί η Ουκρανία να έστειλε έναν υπουργίσκο για να υπογράψει, όμως τις διμερείς συμφωνίες υπέγραψαν από τη μια ο τούρκος υπουργός Αμυνας Χουλουσί Ακάρ και από την άλλη ο ρώσος ομόλογός του Σεργκέι Σοϊγκού αυτοπροσώπως, παρουσία του Γκουτέρες. Ηταν δηλαδή μια συμφωνία της Ρωσίας με την Τουρκία, με συμμετοχή του ΟΗΕ. Η Ουκρανία… απλώς παρίστατο.
Περιττεύει να πούμε ότι τα… μεγαλόπνοα σχέδια για τη μεταφορά ουκρανικών σιτηρών διά ξηράς, με τα οποία παραμύθιαζαν οι ηγέτες της ΕΕ (πρωταγωνίστησε και πάλι η ανεκδιήγητη Ούρσουλα) τους λαούς, αποδείχτηκαν επίσης σκέτες μπούρδες. Σιτηρά φεύγουν από την Ουκρανία μόνο με την έγκριση της Ρωσίας και με τα αντίστοιχα ανταλλάγματα στη βάση της λογικής «do ut des» («σου δίνω, μου δίνεις»).
Ο Τσαβούσογλου, από τη μια, επιβεβαίωσε το γεγονός ότι οι ΗΠΑ συμμετείχαν έμμεσα στις διαπραγματεύσεις της Ιστανμπούλ και συμφώνησαν στην άρση μέρους των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και, από την άλλη απειλεί έμμεσα να ονοματίσει χώρες που προσπαθούν να σαμποτάρουν αυτή τη συμφωνία.
ΥΓ. Περιττεύει να σημειώσουμε τη σημαντική αναβάθμιση της… «απομονωμένης» Τουρκίας, ως γέφυρας ανάμεσα στις ηγέτριες δυνάμεις των δύο ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων που συγκρούονται πολεμικά επί ουκρανικού εδάφους.
