Προς το παρόν, η παραμονή τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Λιβύη «δεν αποτελεί πρόβλημα», δήλωσε ο γερμανός ΥΠΕΞ Χάικο Μάας, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τη λίβυα ομόλογό του Νάιλα αλ Μανγκούς, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της δεύτερης διάσκεψης για τη Λιβύη, που έγινε στο Βερολίνο υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Μια μέρα νωρίτερα, ο Κούλης κλαψούριζε και πάλι, στο Κάιρο αυτή τη φορά, επειδή οι Γερμανοί δεν τον κάλεσαν στη διάσκεψη. Ο παριστάμενος δικτάτορας Αμπντελφατάχ αλ Σίσι χαμογελούσε κάτω από το κέρινό πρόσωπό του. Η Αίγυπτος συμμετείχε στη διάσκεψη του Βερολίνου και δεν είχε κανένα λόγο να διαμαρτύρεται.
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι το «δεν αποτελεί πρόβλημα» που είπε για τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη ο Μάας είναι αποτέλεσμα συμφωνιών που έχει κάνει η Μέρκελ με τον Ερντογάν, εξασφαλίζοντας τη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι η τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη όχι μόνο δε θα αντιστρεύεται τα γερμανικά συμφέροντα, αλλά θα τα υπηρετεί, στο μέτρο που τους αναλογεί.
Κατά τα άλλα, σε κοινές δηλώσεις με τον αμερικανό ομόλογό του Αντονι Μπλίνκεν, λίγο προτού ξεκινήσει η διάσκεψη, ο Μάας τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης των ξένων στρατευμάτων από τη Λιβύη. «Η συμφωνία της 23ης Οκτώβρη πρέπει να υλοποιηθεί, συμπεριλαμβανομένης της αποχώρησης όλων των ξένων δυνάμεων από τη Λιβύη», είπε ο Μπλίνκεν, με τον Μάας να συμφωνεί ότι για την περαιτέρω σταθεροποίηση της Λιβύης είναι ζωτικής σημασίας η αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και η διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών.
Γερμανική κωλοτούμπα; Οχι βέβαια. Κλασική ιμπεριαλιστική διπλωματία. Συμφωνούμε «επί της αρχής» και μετά αρχίζουμε την «αιρεσιμότητα». Οπως εξήγησε ο Μάας, η αποχώρηση των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων θα πρέπει να γίνει «σταδιακά» και «ισορροπημένα». Δεν πρέπει δηλαδή η μια πλευρά να αποσύρει γρήγορα τις δικές τις δυνάμεις και έτσι να δημιουργηθεί υπεροχή για την άλλη, που θα έχει αποσταθεροποιητική επίδραση στη χώρα. «Δεν θέλουμε να έχουμε μια κατάσταση όπου μία πλευρά αποσύρει τους μισθοφόρους πολύ γρήγορα, ενώ παραμένουν οι μισθοφόροι της άλλης πλευράς. Αυτό θα προκαλούσε ανισορροπία», όπως χαρακτηριστικά είπε. Ο γερμανός ΥΠΕΞ αποκάλυψε ότι ήδη έχουν γίνει οι πρώτες επαφές ανάμεσα στη Μόσχα και την Αγκυρα. Οταν, όμως, ρωτήθηκε τι εγγυήσεις θα μπορούσε να δώσει η «διεθνής κοινότητα», απάντησε ότι κανείς δεν μπορεί να δώσει εγγύηση, εκτός από τη… δέσμευση ότι…θα εργαστούμε σ’ αυτή την κατεύθυνση. «Δε θα σταματήσουμε μέχρι να φύγουν από τη Λιβύη και οι τελευταίες δυνάμεις και ο τελευταίος μισθοφόρος, ανεξαρτήτως του από ποια χώρα προέρχεται», είπε σε μια ρητορική έξαρση που προκάλεσε πνιχτά γέλια.
Η Τουρκία από την άλλη, ζήτησε και καταγράφηκε δήλωσή της στο κοινό ανακοινωθέν, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να διαχωριστούν οι μισθοφόροι από τους στρατιωτικούς συμβούλους που βρίσκονται νόμιμα στη Λιβύη, στο πλαίσιο διακρατικών συμφωνιών. Επομένως, πρέπει να παραμείνουν στη Λιβύη οι τούρκοι στρατιωτικοί, αλλά και οι μισθοφόροι που ασχολούνται με την εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων της Λιβύης, στο πλαίσιο διακρατικής συμφωνίας την οποία έχει επικυρώσει η μεταβατική κυβέρνηση Ντμπέιμπα, η οποία προ καιρού είχε βρεθεί εν σώματι στην Αγκυρα, όπου υπέγραψε σωρεία συμφωνιών.
Ο Ντμπέιμπα ήταν παρών στο Βερολίνο και έγινε δεκτός από τη Μέρκελ. Το Reuters μετέδωσε ότι η Τουρκία ανέλαβε την εκπαίδευση και της Λιβυκής Ακτοφυλακής, τα σκάφη της οποίας θα παραχωρήσει η ΕΕ. Μπορούμε, λοιπόν, να φανταστούμε το τριγωνικό «παιχνίδι» Γερμανίας-Τουρκίας-Λιβύης και να κατανοήσουμε την… κατανόηση που έδειξε ο Μάας για την παραμονή των τούρκων στρατιωτικών στη Λιβύη (οι μισθοφόροι μπορούν να αποχωρήσουν, επί τη βάσει της αμοιβαιότητας με την αποχώρηση των ρώσων μισθοφόρων). «Τουλάχιστον από τουρκικής πλευράς επισημάνθηκε ότι δεν μπορούν να συγκριθούν μισθοφόροι με τακτικό προσωπικό για την εκπαίδευση», είπε με νόημα ο Μάας στη συνέντευξη Τύπου.
Βαίνει προς ομαλοποίηση η κατάσταση στη Λιβύη; Κανείς δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα. Και μέχρι τις εκλογές της 24ης του Δεκέμβρη έχουμε ακόμη μισό χρόνο, στη διάρκεια του οποίου μπορούν να συμβούν πολλά «απρόοπτα». Οι βασικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διαγκωνίζονται για το μερίδιο ελέγχου που θα κατακτήσουν. Το βέβαιο είναι ότι η Γερμανία, που δεν είχε αποικιοκρατική παρουσία στη Λιβύη, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, έχει καταφέρει να αποκτήσει ισχυρά ερείσματα μέσω Τουρκίας.
Οπότε μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί δεν ήθελαν ελληνική παρουσία στο Βερολίνο ούτε ως γλάστρα. Γιατί αυτές οι γλάστρες μιλάνε και κανείς δε θα ήθελε ν’ ακούσει τον Δένδια να εγείρει ζήτημα τουρκο-λιβυκής ΑΟΖ. Αυτό το θέμα είναι έξω από την ατζέντα των ιμπεριαλιστών.
