Στις 23 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, υπό την αιγίδα της βρετανικής κυβέρνησης, Διεθνής Διάσκεψη για την τύχη της Σομαλίας, με τη συμμετοχή της Παγκόσμιας Τράπεζας, της ΕΕ, του ΟΗΕ, της Αφρικανικής Eνωσης και κορυφαίων κυβερνητικών αξιωματούχων από περίπου 40 χώρες και περιφερειακούς οργανισμούς. Στη διάσκεψη αυτή, ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, μεταξύ άλλων, εκτίμησε ότι υπάρχει «μια ευκαιρία χωρίς πρηγού-μενο να αλλάξει η κατάσταση στη Σομαλία» και ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός ταμείου σταθερότητας για να βοηθηθεί η αγροτική ανάπτυξη στη χώρα, τη χορήγηση 51 εκατ. στερλίνων για τους σομαλούς πρόσφυγες που βρίσκονται στην Κένυα και στην Αιθιοπία και τη συγκρότηση ομάδας επαφής η οποία θ’ αναλάβει να προετοιμάσει την επόμενη διεθνή διάσκεψη για τη Σομαλία, που θα πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι στην Τουρκία.
Η Χίλαρι Κλίντον εστίασε στην ανάγκη πολιτικής εξομάλυνσης στη Σομαλία και ο διορισμένος σομαλός πρωθυπουργός Αμπντιουέλι Μοχάμεντ Αλι δήλωσε ότι θα χαιρέτιζε μια διεθνή αεροπορική επιδρομή κατά των Ισλαμιστών της «Αλ Σαμπάμπ» στη χώρα του, γιατί οι ισλαμιστές είναι «διεθνές πρόβλημα και χρειάζεται διεθνή λύση»!
Στο τελικό ανακοινωθέν της διάσκεψης αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι θα δοθεί «νέα ώθηση στην πολιτική διαδικασία», θα ενισχυθεί η αποστολή της Αφρικανικής Ενωσης στη Σομαλία ώστε να φτάσει στους 17.700 άντρες από τους 12.000 που είναι σήμερα, θα δοθεί βοήθεια για την εκπαίδευση των σομαλικών δυνάμεων Ασφάλειας και θα «ενταθούν οι διεθνείς προσπάθειες για την καταπολέμηση της πειρατίας και της τρομοκρατίας».
Προς τι όμως ξαφνικά τόσο ενδιαφέρον για την τύχη της Σομαλίας; Τι κρύβεται πίσω από την «ανθρωπιστική βοήθεια» των αυτόκλητων «σωτήρων»; Την απάντηση δίνει η βρετανική εφημερίδα «Observer» (25/2/12). Σε άρθρο της με τίτλο «Η Βρετανία ηγείται εξόρμησης για έρευνες πετρελαίου στη σπαρασσόμενη από τον πόλεμο Σομαλία», μεταξύ άλλων, αναφέρει:
«Η Βρετανία εμπλέκεται σε μια μυστική μεγάλων προσδοκιών εξόρμηση για πετρέλαιο στη Σομαλία, με την κυβέρνηση να προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια και ενίσχυση της ασφάλειας, ελπίζοντας να εξασφαλίσει μερίδιο στη μελλοντική ενεργειακή βιομηχανία της πολιορκημένης χώρας…
Ο Ντέιβιντ Κάμερον φιλοξένησε την περασμένη βδομάδα μια διεθνή διάσκεψη για τη Σομαλία, που υποσχέθηκε περισσότερη βοήθεια, οικονομική ενίσχυση και μέτρα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η διάσκεψη ακολούθησε την αιφνιδιαστική επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ουίλιαμ Χέιγκ στη Μογκαντίσου, τη σομαλική πρωτεύουσα, όπου μίλησε για την «αρχή μιας ευκαιρίας να ξανακτιστεί η χώρα.
Ο Observer είναι σε θέση να αποκαλύψει ότι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες ανάμεσα σε βρετανούς αξιωματούχους και σομαλούς ομολόγους τους για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου που έχουν ανακαλυφθεί στην άγονη βορειοανατολική περιοχή της χώρας. Ο Αμπντουλκαντίρ Αμπντί Χάσι, υπουργός για τη Διεθνή Συνεργασία στην Πού-ντλαντ, μια ημιαυτόνομη από το 1994 περιοχή στη βορειοανατολική Σομαλία, όπου το πρώτο πετρέλαιο αναμένεται να αντληθεί τον επόμενο μήνα, δήλωσε: «Εχουμε συνομιλήσει με βρετανούς αξιωματούχους, που μας έχουν προσφέρει βοήθεια για τη μελλοντική διαχείριση των κοιτασμάτων πετρελαίου. Θα μας βοηθήσουν να οικοδομήσουμε την παραγωγική μας ικανότητα για να μεγιστοποιήσουμε τα μελλοντικά κέρδη από την πετρελαϊκή βιομηχανία». Και πρόσθεσε ότι προσβλέπουν στην BP ως εταίρο που θέλουν να τους βοηθήσει στις έρευνες για πετρέλαιο και στην οικοδόμηση της παραγωγικής τους ικανότητας.
Ο σομαλός πρωθυπουργός Αμπντιουέλι Μοχάμεντ Αλι δήλωσε ότι η κυβέρνησή του δεν έχει άλλη επιλογή παρά να προσελκύσει δυτικές εταιρίες στη Σομαλία προσφέροντας ένα μερίδιο των φυσικών πόρων της χώρας, που περιλαμβάνουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο και μεγάλα αποθέματα ουρανίου. «Ο μόνος τρόπος –είπε– που μπορούμε να πληρώσουμε (τις δυτικές εταιρίες) είναι να τις πληρώσουμε σε είδος, μπορούμε να πληρώσουμε με φυσικούς πόρους στις τιμές της αγοράς».
Η Βρετανία δεν είναι η μόνη χώρα που προσβλέπει στην ανάπτυξη των τεράστιων φυσικών πόρων της Σομαλίας. Τον περασμένο μήνα άρχισε έρευνα για πετρέλαιο στην Πούντλαντ από την καναδική εταιρία Africa Oil, την πρώτη εταιρία που θα αντλήσει πετρέλαιο στη χώρα στις επόμενες 20-30 μέρες. Η εταιρία υπολογίζει σε 4 δισεκατομμύρια βαρέλια το πετρέλαιο στα δύο κοιτάσματα την εκμετάλλευση των οποίων έχει αναλάβει. Αλλες έρευνες δείχνουν ότι μόνο η Πούντλαντ κρύβει στο υπέδαφός της 10 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, ενδεχόμενο που την κατατάσσει στις 20 πλουσιότερες σε πετρέλαιο χώρες στον κόσμο. Κινέζικες και αμερικάνικες εταιρίες έχουν επίσης εκδηλώσει ενδιαφέρον τώρα που για πρώτη φορά στα τελευταία 20 χρόνια η χώρα είναι αρκετά ασφαλής για την άντληση πετρελαίου.
Είναι ακόμη η έκταση των κοιτασμάτων πετρελαίου στον πυθμένα του Ινδικού ωκεανού αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τους σομα- λούς αξιωματούχους. Λέγεται ότι τα κοιτάσματα αυτά είναι συγκρίσιμα με του Κουβέιτ, το οποίο διαθέτει περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου. Αν αυτό αληθεύει, τα κοιτάσματα αυτά ξεπερνούν τα αποθέματα της Νιγηρίας (37.2 δισεκατομμύρια βαρέλια) και κατατάσσουν τη Σομαλία στην 7η θέση στη λίστα των πλουσιότερων σε πετρέλαιο χωρών».
Το ενδιαφέρον των ξένων πετρελαϊκών εταιριών για τη Σομαλία δεν είναι καινούργιο. Τη δεκαετία του ’80, δυτικές πετρελαϊκές εταιρίες, όπως οι CONOCO – PHILIPS, CHEVRON, BP, SHELL και η ιταλική ΕΝΙ είχαν αποκτήσει δικαιώματα για τη διενέργεια ερευνών, επενδύοντας πάνω από 150 εκατομμύρια δολάρια, προτού αναγκαστούν να τις εγκαταλείψουν το 1991, όταν κατέρρευσε η τότε κυβέρνηση του προέδρου Σιάντ Μπαρ. Τα μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου που είχαν από τότε εντοπιστεί στη Σομαλία εξηγούν το μετέπειτα ενδιαφέρον του ΟΗΕ και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (με πρώτες τις ΗΠΑ), που το 1992 πραγματοποίησαν στρατιωτική επέμβαση στη Σομαλία για να σταματήσουν δήθεν την ανθρωπιστική καταστροφή που προκαλούσε η λιμοκτονία.
Ολα αυτά σημαίνουν κλιμάκωση της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στη χώρα. Επέμβαση που ξεκίνησε το 2006, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας», με την εισβολή, καθ’ υπαγόρευση του Λευκού Οίκου, αιθιοπικών στρατευμάτων, που κατάφεραν να ανατρέψουν τη μετριοπαθή Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων, που είχε καταφέρει να επιβληθεί στους διάφορους πολέμαρχους και να επιβάλει για πρώτη φορά από το 1991 μια στοιχειώδη ειρήνευση και ασφάλεια στο μεγαλύτερο μέρος της Σομαλίας. Δύο χρόνια αργότερα, τα αιθιοπικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν κάτω από την πίεση του απελευθερωτικού κινήματος που αναπτύχθηκε από τα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια της Ενωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων, αφήνοντας πίσω τους τη διορισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση και τα στρατεύματα της Αφρικανικής Ενωσης από το Μπουρούντι και την Ουγκάντα να την υποστηρίζουν.
Εκτοτε οι συγκρούσεις ανάμεσα στα τελευταία και τους ισλαμιστές αντάρτες του κινήματος «Αλ Σαμπάμπ», που είχαν υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, συνεχίστηκαν. Τον Οκτώβριο του 2011, εισέβαλαν στη Σομαλία ισχυρές δυνάμεις του στρατού της Κένυας και άρχισαν τις επιχειρήσεις, με την υποστήριξη της αεροπορίας, εναντίον των ανταρτών του «Αλ Σαμπάμπ». Ενα μήνα αργότερα ενισχύθηκαν με την εισβολή για δεύτερη φορά αιθιοπικών στρατευμάτων. Οι Αμερικάνοι από τη στρατιωτική βάση τους στο Τζιμπουτί συντονίζουν τις επιχειρήσεις των εισβολέων και παράλληλα εκτελούν στοχευμένες επιθέσεις με τηλεκατευνόμενα αεροσκάφη εναντίον μαχητών και βάσεων του «Αλ Σαμπάμπ». Ο στόχος είναι προφανής. Να συντρίψουν τους ισλαμιστές του «Αλ Σαμπάμπ» και να «καθαρίσουν» το τοπίο το συντομότερο δυνατόν για να αναλάβουν οι πολυεθνικές το έργο της «ανοικοδόμησης» και της «ανάπτυξης» της πολύπαθης χώρας.
