Ενας νέος έρωτας γεννιέται στη Λατινική Αμερική. Μιλάμε για ειδύλλιο που θα έσπαγε ταμεία, αν γινόταν λατινοαμερικάνικη σαπουνόπερα. Ο λόγος για τον «πολύ» αντιιμπεριαλιστή Ούγο Τσάβες και τον νεοεκλεγέντα αμερικάνο πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα, που στη σύνοδο των αμερικάνικων κρατών στο Τρινιδάδ-Τομπάκο αντάλλαξαν θερμή χειραψία, με τον πρώτο να χαρίζει στο δεύ-τερο το βιβλίο του ουρουγουανού συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο «Οι ανοιχτές πληγές της Λατινικής Αμερικής: Πέντε αιώνες λεηλασίας μιας Ηπείρου», με την αφιέρωση που βάλαμε σαν τίτλο σ’ αυτό το σημείωμα. Αν και το βιβλίο ήταν στα ισπανικά, φαίνεται ότι οι μεταφραστές… έπιασαν δουλειά και ο Ομπάμα το… μελέτησε δεόντως, ώστε λίγες μέρες μετά τη σύνοδο του Τρινιδάδ-Τομπάκο, που κατά τα άλλα κατέληξε σε αποτυχία, αφού οι χώρες της ALBA (του οργανισμού των κρατών που αντιτίθενται στις ζώνες ελεύθερου εμπορίου που προωθούν οι ΗΠΑ, δηλαδή Βολιβίας, Βενεζουέλας, Ονδούρας, Νικαράγουας και Δομινικανής Δημοκρατίας) δεν ψήφισαν την τελική διακήρυξη της συνόδου, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, έκανε δηλώσεις κατά της απομόνωσης του Τσάβες και υπέρ της επαναθέρμανσης των σχέσεων ΗΠΑ-Βενεζουέλας.
Οσοι νομίζατε ότι οι ΗΠΑ είναι μια ιμπεριαλιστική χώρα γελαστήκατε οικτρά. Οχι, ήταν ο δαίμονας Μπους που την έκανε έτσι. Τώρα, οι ΗΠΑ ίσως αποτελέσουν και πρότυπο για το… σοσιαλισμό του 21ου αιώνα, ποιος ξέρει…
Πάντως, πέρα από την πλάκα, είναι ξεκάθαρη η αλλαγή της αμερικάνικης πολιτικής στη Λατινική Αμερική. Το δήλωσε άλλωστε η ίδια η Χίλαρι: «Η σχέση με τον Τσάβες… είναι αποτέλεσμα οχτώ χρόνων απομόνωσης του Τσάβες. Και δε νομίζω ότι πιστεύουμε πως (αυτή η απομόνωση) δούλεψε και πολύ καλά… Η πεποίθησή μας είναι ότι δεν δούλεψε, οπότε γιατί να συνεχιστεί; Ας δούμε τι άλλο είναι δυνατό». Η Κλίντον το προχώρησε παραπέρα λέγοντας ότι «αφού τον απομονώσαμε, βρήκε φίλους αλλού, σε μέρη που δεν θα προτιμούσαμε να έχει βρει φίλους». Αν και από το μυαλό πολλών πέρασε το Ιράν, στην πραγματικότητα ο «κακός φίλος» είναι η Ρωσία.
Η τελευταία έχει πατήσει για τα καλά τα πόδια της στη Βενεζουέλα, όχι μόνο με τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις που έκανε στα τέλη του περασμένου χρόνου, αλλά και τις οικονομικές συμφωνίες και τις πωλήσεις ρωσικών όπλων που δίνουν και παίρνουν στη Βενεζουέλα. Σύμφωνα με το (φιλοτσαβικό) πρακτορείο Venezuelanalysis, που παρακολουθεί τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, η κρατική πετρελαϊκή εταιρία PDVSA της Βενεζουέλας έχει ήδη σχηματίσει από τον περσινό Οκτώβρη κοινοπραξία με τη ρώσικη Gazprom (και άλλες τέσσερις ρωσικές ενεργειακές εταιρίες), για την εκμετάλλευση πηγών φυσικού αερίου στις βενεζουελάνικες ακτές, ενώ ο Μεντβέντεφ επισκέφτηκε τη Βενεζουέλα τον περασμένο Νοέμβρη και υπέγραψε συμφωνίες για τα πυρηνικά. Στον στρατιωτικό τομέα, η Βενεζουέλα έχει ήδη αγοράσει ρωσικά όπλα αξίας 4.4 δισ. δολαρίων από το 2005, ενώ τον περσινό Σεπτέμβρη η Ρωσία ενέκρινε δάνειο 1 δισ. δολαρίων στη Βενεζουέλα για μελλοντικές πωλήσεις όπλων. Σαν επιστέγασμα της στενής σχέσης με την Ρωσία, ο Τσάβες συζητά με την τελευταία τρόπους για τη συμμετοχή της Ρωσίας στην ALBA (Bolivarian Alternative for the Americas) που αποτελεί τον ανταγωνιστή της αμερικανόπνευστης FTAA (Free Trade Area of the Americas – Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου στην Αμερική).
Αυτό λοιπόν είναι που ενοχλεί περισσότερο την Ουάσιγκτον, που σπεύδει να αλλάξει πολιτική σχετικά με την Βενεζουέλα. Μια προσπάθεια για αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ στη λατινοαμερικάνικη ήπειρο είχε αρχίσει να διαφαίνεται και επί θητείας Μπους, όταν ο τελευταίος, σε περιοδεία που έκανε το Μάρτη του 2007, δήλωνε… συνεχιστής της επανάστασης του Σιμόν Μπολίβαρ (ναι, έτσι ακριβώς το είπε)! Ομως, τώρα το φλέρτ φαίνεται να έχει πιο… σοβαρό σκοπό.
Και κάτι «άσχετο». Λίγες μέρες πριν τη σύνοδο και τις φιλοφρονήσεις Ομπάμα-Τσάβες, μερικές εκατοντάδες… άξεστοι εργάτες από τέσσερα εργοστάσια αλουμινίου της πόλης Γκουαγιάνα, που είναι στενά συνδεδεμένα με την κρατική «Βενεζουελάνικη Εταιρία της Γκουαγιάνα», διαδήλωναν για μεγαλύτερη στήριξη των εργοστασίων τα οποία «βρίσκονται στη χειρότερη λειτουργική κατάσταση στην ιστορία τους», όπως επισημαίνουν οι εργάτες που φοβούνται ότι θα μείνουν απλήρωτοι. Οι εργάτες ζητούν την παραίτηση των διευθυντών των τεσσάρων εργοστασίων, που έκλεβαν τα μπόνους και τους μισθούς των εργατών. Αυτά συμβαίνουν στο… σοσιαλισμό, τι να κάνουμε! Ισως η γέννηση του ειδυλλίου Τσάβες-Ομπάμα, να… λύσει όλα αυτά τα προβλήματα!
