Ενα νέο μέτωπο στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» ετοιμάζονται να ανοίξουν οι Αμερικάνοι, στην Αφρική αυτή τη φορά και πιο συγκεκριμένα στη Σομαλία. Χωρίς αμερικάνικη στρατιωτική συμμετοχή, χρησιμοποιώντας ως μακρύ χέρι τους την Αιθιοπία και φυσικά τον ΟΗΕ για να αποσπάσουν τις αποφάσεις που χρειάζονται.
Τον περασμένο Ιούνιο, η πρωτεύουσα της Σομαλίας Μογκαντίσου πέρασε υπό τον έλεγχο των ισλαμιστών μαχητών της Ενωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων, αφού οι πολέμαρχοι, που χρηματοδοτούνταν από το Λευκό Οίκο, ηττήθηκαν και αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν, ενώ μεγάλος αριθμός των αντρών τους πέρασε με το μέρος των ισλαμιστών μαχητών.
Σύντομα ολόκληρο το νότιο τμήμα της χώρας πέρασε, σχεδόν αμαχητί, υπό τον έλεγχό τους, εκτός από την πόλη Μπαϊντόα και τα περίχωρα, όπου βρίσκεται η έδρα της μεταβατικής κυβέρνησης, η οποία σχηματίστηκε πριν από δύο χρόνια με παρέμβαση του ΟΗΕ. Πρόκειται για μια κυβέρνηση μόνο κατ’ όνομα, χωρίς κανένα λαϊκό έρεισμα και χωρίς εξουσία, αφού, πριν την επικράτηση της Ενωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων, κυριαρχούσαν οι πολέμαρχοι, που είχαν μοιράσει μεταξύ τους τη χώρα σε φέουδα και τη λυμαίνονταν. Στο βόρειο τμήμα της χώρας ισχυροί πολέμαρχοι έχουν δημιουργήσει δύο κρατίδια, το Πούντλαντ και το Σομάλιλαντ, που έχουν αυτονομηθεί. Η επανένωση της χώρας είναι ένας από τους στόχους των Ισλαμιστών.
Μπροστά στο κίνδυνο της πλήρους επικράτησης των Ισλαμιστών και της μετατροπής της Σομαλίας, χώρας στρατηγικής σημασίας στο Κέρας της Αφρικής, σε ισλαμικό κράτος, ο Λευκός Οίκος έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο υποκίνησης ενός τοπικού πολέμου, χρησιμοποιώντας την ανύπαρκτη μεταβατική κυβέρνηση και την Αιθιοπία. Η Αιθιοπία ανέλαβε να παίξει το ρόλο του προστάτη της μεταβατικής κυβέρνησης, επικαλούμενη τη «νομιμότητα» και τη «διεθνή αναγνώριση» της τελευταίας, και μετέφερε γύρω από τη Μπαϊντόα 8.000 περίπου στρατεύματα. Η παρουσία των αιθιοπικών στρατευμάτων δυναμίτισε όλες τις προσπάθειες διαπραγματεύσεων μεταξύ της μεταβατικής κυβέρνησης και των Ισλαμιστών, γιατί οι τελευταίοι θέτουν ως προϋπόθεση κάθε συμφωνίας την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων από τη χώρα.
Το επόμενο βήμα ήταν το ψήφισμα για την αποστολή «ειρηνευτικής» δύναμης στη Σομαλία, που κατατέθηκε από το Λευκό Οίκο και εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφάλειας την περασμένη βδομάδα.
Με το ψήφισμα 1725 του Συμβουλίου Ασφάλειας του ΟΗΕ εγκρίνεται η αποστολή «ειρηνευτικής» δύναμης από χώρες της Αφρικής με αποστολή την υποστήριξη της μεταβατικής κυβέρνησης και την αποκατάσταση της ειρήνης στη Σομαλία. Εξαιρούνται οι χώρες που συνορεύουν με τη Σομαλία, η Αιθιοπία, η Κένυα και το Τζιμπουτί. Δεν επιβάλλεται όμως η αποχώρηση των αιθιοπικών στρατευμάτων που έχουν εισβάλει στη χώρα. Η Ενωση των Ισλαμικών Δικαστηρίων καλείται να σταματήσει την παραπέρα στρατιωτική επέκταση και να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη μεταβατική κυβέρνηση.
Εγκρίνεται η μερική άρση του εμπάργκο όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού στη χώρα, που είχε επιβληθεί το 1992 μετά την ανατροπή του δικτάτορα Σιάντ Μπαρέ από τους πολέμαρχους, οι οποίοι στη συνέχεια επιδόθηκαν σε πόλεμο επικράτησης μεταξύ τους. Σκοπός της άρσης, σύμφωνα με το ψήφισμα, είναι ο εξοπλισμός και η εκπαίδευση μιας στρατιωτικής κυβερνητικής δύναμης, που θα σταθεροποιήσει την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας. Σημειωτέον ότι καμιά αφρικανική χώρα δεν έχει εκδηλώσει σοβαρό ενδιαφέρον για την αποστολή στρατιωτικής «ειρηνευτικής» δύναμης στη Σομαλία, εκτός από την Ουγκάντα, η οποία όμως διευκρίνισε ότι θα καθυστερήσει μέχρι να βελτιωθεί η κατάσταση ασφάλειας στη χώρα.
Η Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων απέρριψε το ψήφισμα, δήλωσε ότι θα πολεμήσει τα ξένα στρατεύματα και έδωσε προθεσμία μιας βδομάδας στα αιθιοπικά στρατεύματα να αποχωρήσουν από τη χώρα. Δύο μέρες μετά την έγκριση του ψηφίσματος, ξέσπασαν σφοδρές συγκρούσεις το περασμένο Σαββατοκύριακο ανάμεσα στους Ισλαμιστές και σε κυβερνητικά και αιθιοπικά στρατεύματα γύρω από την πόλη Ντινσόρ, την οποία είχαν καταλάβει χωρίς να συναντήσουν αντίσταση οι Ισλαμιστές και οι αντίπαλοί τους επιχείρησαν να την ανακαταλάβουν, χωρίς επιτυχία τελικά.
Είναι φανερό ότι οι Αμερικάνοι, χρησιμοποιώντας για άλλη μια φορά τον ΟΗΕ, επιχειρούν να στήσουν ένα πολεμικό σκηνικό στο Κέρας της Αφρικής. Προσπαθούν να δώσουν οντότητα σε μια ανύπαρκτη ουσιαστικά κυβέρνηση, που δεν διαθέτει τη στρατιωτική δύναμη να υπερασπίσει ούτε την έδρα της, να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική και τη στρατιωτική της δύναμη μέσω του ΟΗΕ με την άρση του εμπάργκο και την υποστήριξη του αιθιοπικού στρατού, ώστε να μπορέσουν να αντιπαρατάξουν ένα σοβαρό αντίπαλο απέναντι στους Ισλαμιστές, με στόχο όχι μόνο να ανακόψουν την προέλασή τους, αλλά να τους νικήσουν. Και αυτό έχουν ελπίδες να το πετύχουν μόνο αν μπει στον πόλεμο η Αιθιοπία, ένα κράτος δηλαδή με συγκροτημένο, εμπειροπόλεμο και καλά εξοπλισμένο στρατό. Η Αιθιοπία δεν θέλει στα σύνορά της ένα ενοποιημένο ισλαμικό κράτος, γιατί φοβάται την ενίσχυση του Απελευθερωτικού Μετώπου του Ογκαντέν, που αγωνίζεται για την ανεξαρτησία του Ογκαντέν, ο πληθυσμός του οποίου είναι Σομαλοί, από την Αιθιοπία. Αλλά και γιατί φοβάται κινήσεις αποσταθεροποίησης στο εσωτερικό της από Ισλαμιστές, που αποτελούν το 50% του πληθυσμού της χώρας.
Ομως στην υπόθεση της Σομαλίας η Αιθιοπία δεν παίζει μόνη της. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παρεμβαίνουν και οι γειτονικές χώρες, η Κένυα, το Τζιμπουτί και η Ερυθραία, η οποία έχει άλυτες συνοριακές διαφορές με την Αιθιοπία και υποστηρίζει ανοιχτά την Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων. Συνεπώς, σε περίπτωση που ξεσπάσει πόλεμος στη Σομαλία, είναι πολύ πιθανόν να επεκταθεί στο Κέρας της Αφρικής.
