Η Ιταλία απέναντι στον Γερμανογαλλικό Αξονα

Σκληρό ροκ ή ταραντέλα;

Οπως μας ενημέρωσε η προπαγάνδα του Μαξίμου, ο Τσίπρας πήρε στο τηλέφωνο τον Σάντσεθ για να τον συγχαρεί και να… σχεδιάσουν μαζί τα επόμενα βήματα για την κοινωνική Ευρώπη. Για τον Κόντε δεν μας είπε τίποτα η προπαγάνδα, αν και μέχρι το 2014 το μόρφωμα του Μπέπε Γκρίλο θεωρούνταν από τους συριζαίους «ριζοσπαστικό κίνημα», εν αντιθέσει με την ισπανική σοσιαλδημοκρατία. Βλέπετε, στην Ισπανία υπάρχει και το Podemos, ενώ στην Ιταλία ο Γκρίλο έπαιζε χωρίς αντίπαλο στ' αριστερά του. Τώρα, όμως, ο μεν Σάντσεθ είναι ένας φλογερός «ευρωπαϊστής», με τον οποίο ο Τσίπρας επιθυμεί πλήρη ταύτιση (αδειάζοντας το Podemos), ενώ η παρέα των Γκριλίστι με τους νεοφασίστες της Λέγκα θεωρούνται τα «μαύρα πρόβατα», οπότε ο Τσίπρας δε θα ήθελε με δαύτους τίποτ' άλλο εκτός από τυπικές διακρατικές σχέσεις.
 
Η Μέρκελ, πάντως, είναι η μόνη που -τουλάχιστον δημόσια- εμφανίζεται απόλυτα ψύχραιμη έναντι της νέας ιταλικής κυβέρνησης. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες, μάλιστα, θύμισε το «κάζο» με τον ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο εξάμηνο του 2015. Στην πρεμιέρα της νεοσύστατης «Ωρας της καγκελαρίου», όταν ρωτήθηκε για τις προοπτικές των σχέσεων της νέας ιταλικής κυβέρνησης με την ΕΕ, απάντησε: «Στην περίπτωση της Ελλάδας υπήρξαν πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις, αλλά στο τέλος καταλήξαμε σε ένα καλό αποτέλεσμα. Με τον ίδιο τρόπο προσεγγίζω και τη νέα ιταλική κυβέρνηση». Χτες (Παρασκευή) θα είχε και την πρώτη συνάντηση με τον Τζουζέπε Κόντε, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του G-7.
 
Στην Ιταλία, αφού κατάφεραν τελικά να σχηματίσουν κυβέρνηση, οι τόνοι πέφτουν ολοένα και περισσότερο. Ο νεοφασίστας Σαλβίνι ασχολείται μόνο με τους μετανάστες (ζήτημα που ποσώς ενδιαφέρει τη Μέρκελ και τον Μακρόν), ενώ ο «λαϊκιστής» Ντι Μάιο φτάνει μέχρι το «εγγυημένο βασικό εισόδημα» για τους φτωχούς Ιταλούς. Αν αναρωτιέστε τι είναι αυτό, σκεφτείτε το «δικό μας» Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, που θεσπίστηκε όχι απλώς με τις ευλογίες, αλλά με την προτροπή της τρόικας! Για τέτοιο… ριζοσπαστισμό μιλάμε. Ο υπουργός Οικονομικών Τζιοβάνι Τρία υπήρξε παλιότερα στέλεχος του ΔΝΤ, ειδικευμένος σε προγράμματα που εφαρμόστηκαν σε χώρες όπως η Αιθιοπία και η Ερυθραία. Καταλαβαίνετε για τι… ριζοσπάστη μιλάμε.
 
Οσο για τον πρωθυπουργό Κόντε, που ήδη κατηγορείται ως αχυράνθρωπος του Ντι Μάιο και του Σαλβίνι, αφού κατάπιε αμάσητη την προεκλογική εξαγγελία για κατάργηση του νόμου του 2011, που αύξησε τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση και αφού επανέλαβε τις καθιερωμένες αοριστολογίες («θα εγγυηθούμε το σεβασμό των βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων»), μπήκε στο ζουμί: «Η Ευρώπη είναι το σπίτι μας και έχουμε κάθε δικαίωμα να απαιτήσουμε αλλαγές. Η οικονομική και νομισματική ένωση πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες των πολιτών και να ισορροπήσει πιο αποτελεσματικά τις αρχές της ευθύνης και της αλληλεγγύης».
 
Σαν ν' ακούμε τον Ματέο Ρέντσι το 2016. Τότε που πάσχιζε να παραστήσει τον αντάρτη ενάντια στον γερμανογαλλικό άξονα, προκειμένου να κερδίσει το δημοψήφισμα για τις συνταγματικές αλλαγές στην Ιταλία. Τελικά, έχασε και στα δυο μέτωπα. Ούτε από το γερμανογαλλικό άξονα πήρε τίποτα, και το συνταγματικό δημοψήφισμα το έχασε. Ετσι, λίγο μετά τα σαράντα του κι ενώ φαινόταν να έχει μπροστά του μια λαμπρή πολιτική καριέρα, έχασε και το (πολιτικό) κεφάλι του.
 
Μένει να δούμε αν το δίδυμο νεοφασιστών-λαϊκιστών και ο «μπροστινός» τους ο Κόντε θα επιχειρήσουν μια πραγματική (και όχι φραστική) σύγκρουση με το γερμανογαλλικό άξονα. Η Μέρκελ περιμένει, υπενθυμίζοντας την υποχρέωση όλων έναντι των κανόνων της ΕΕ.