Δεν έχουν τίποτα να χάσουν…

Χρόνια είχαμε να δούμε τόσους διαδηλωτές στους δρόμους, όπως αυτούς που κατεβαίνουν εδώ και πάνω από μία βδομάδα σε σειρά πόλεων της Ιορδανίας καθώς και στην πρωτεύουσα. Οι διαδηλωτές καίνε λάστιχα, αποκλείουν οδικές αρτηρίες και συγκρούονται με την αστυνομία, γιατί -όπως δηλώνουν πολλοί απ’ αυτούς- «δεν έχουν τίποτα να χάσουν». Αιτία; Η ραγδαία αύξηση των τιμών στα καύσιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης, σε συνδυασμό με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που εισάγει άμεσους φόρους για τα χαμηλά εισοδήματα και τους αυξάνει για τα αμέσως υψηλότερα. Ετσι, η θύελλα των ανατιμήσεων συμπληρώνεται από τη φορολογική καταιγίδα.
 
Η θύελλα των ανατιμήσεων ήταν τέτοια, που από τις αρχές του χρόνου οι τιμές στα καύσιμα αυξήθηκαν πέντε φορές, ενώ οι αυξήσεις στους λογαριασμούς του ρεύματος εκτινάχτηκαν κατά 55% από το Φλεβάρη (η τελευταία αύξηση, της τάξης του 23%, ανακοινώθηκε στα τέλη Μάη). Ούτε το ψωμί γλίτωσε από τις ανατιμήσεις, αφού καταργήθηκε η κρατική επιδότηση της τιμής του (δηλαδή ένα μέρος της αξίας του το πλήρωνε το κράτος και τώρα παύει να το πληρώνει). Και τώρα, η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει νομοσχέδιο για να μαζέψει περισσότερους φόρους. Ολα αυτά κατ’ εντολήν του ΔΝΤ που το 2016 ενέκρινε στην Ιορδανία τριετές δάνειο 723 εκατ. δολαρίων, επιβάλλοντας «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» και μείωση του χρέους της χώρας από 94% του ΑΕΠ που ήταν το 2015, σε 77% μέχρι το 2021. Το οικονομικό βάρος των χιλιάδων σύριων προσφύγων, που η Ιορδανία δέχτηκε λόγω του πολέμου, δεν κάνει το αυτί του ΔΝΤ να ιδρώσει!
 
Τώρα, ο βασιλιάς Αμπντάλα προσπαθεί να εμφανιστεί διαλλακτικός για να κατασιγάσει τη λαϊκή αγανάκτηση, υποστηρίζοντας ότι είναι άδικο να μεταφέρονται όλα τα βάρη της οικονομικής μεταρρύθμισης στους πολίτες κι ότι δε θα προχωρήσει σε άλλες μεταρρυθμίσεις, όπως για παράδειγμα στην εκπαίδευση, τις μεταφορές και την υγεία. Την ίδια στιγμή, το κοινοβούλιο φαίνεται αρνητικό στο να ψηφίσει το νομοσχέδιο, αφού διαφωνούν οι 78 από τους 130 βουλευτές, ενώ ο πρωθυπουργός παραιτείται για να δώσει τη θέση του σε νέο, μήπως και σταματήσουν οι διαδηλώσεις. Ομως οι διαδηλώσεις δε σταμάτησαν με την παραίτηση του πρωθυπουργού, αφού οι διαδηλωτές συνεχίζουν να ζητούν αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της κυβέρνησης, με ορισμένους να απαιτούν τα βάρη της κρίσης να τα πληρώσουν οι καπιταλιστές και όχι ο λαός. Σύμφωνα με το πρακτορείο Αλ Τζαζίρα, οι διαδηλωτές στο Αμμάν καθοδηγούνται από μία ανεξάρτητη οργάνωση που ονομάζεται «Χιράκ Σαμπάμπι» (Κίνημα Νεολαίας) αλλά και από διάφορα συνδικάτα όπως αυτό των δικηγόρων και των δημοσιογράφων. Τα παραπάνω κήρυξαν απεργία την περασμένη Τετάρτη, ενώ δεκάδες συνδικάτα συμμετείχαν στις διαδηλώσεις.
 
Παντού βλέπουμε να διαδραματίζεται η ίδια ιστορία. Χρεωμένα κράτη, για χρόνια εξαρτημένα από τις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις, καλούνται να σφίξουν το ζωνάρι των κατοίκων τους (και πρώτα απ’ όλα των εργαζόμενων), προκειμένου να ξεπληρώσουν τα υπέρογκα δάνεια που λαμβάνουν. Η απρόβλεπτη λαϊκή αντίδραση είναι η μόνη που μπορεί να βάλει κάποιο φραγμό σ’ αυτή τη λαίλαπα, αρκεί ο λαός να συνειδητοποιήσει ότι τελικά δεν έχει τίποτα να χάσει, πέραν των αλυσίδων του (για να θυμηθούμε και τον «παππού» Κάρολο).