Πριν κάνεις οποιαδήποτε ανάλυση για το εκλογικό αποτέλεσμα σε μια χώρα, στην οποία δεν έχεις άμεση γνώση για τις κοινωνικές διεργασίες, είσαι υποχρεωμένος να δεις «φωτογραφικά» το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα. Στην Κύπρο, λοιπόν, στις βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής είχαμε τα εξής αποτελέσματα.
- Ο δεξιός ΔΗΣΥ παρέμεινε πρώτο κόμμα, με 27,77%, χάνοντας 2,9% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.
- Το «αριστερό» ΑΚΕΛ, παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, με 22,32%, έχασε όμως 3,3% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.
- Το «κεντρώο» ΔΗΚΟ, του γιου του Τάσσου Παπαδόπουλου, Νίκου, παρέμεινε στην Τρίτη θέση, με 11,3%, χάνοντας 3,2%.
- Το νεοναζιστικό ΕΛΑΜ σκαρφάλωσε στην τέταρτη θέση υπερδιπλασιάζοντας το ποσοστό του (πήρε 6,78% έναντι 3%)!
- Σε απόσταση αναπνοής η ΕΔΕΚ (που συνεργάστηκε και με άλλα σχήματα), με 6,72% και αύξηση 0,5%.
- Στην έκτη θέση η ΔΗΠΑ (Δημοκρατική Παράταξη), που έφτιαξε ο πρώην αρχηγός του ΔΗΚΟ και πρώην πρόεδρος της Βουλής Μάριος Κάρογιαν, μαζεύοντας όλους όσους έχει κατά καιρούς διαγράψει ο Ν. Παπαδόπουλος.
- Στην έβδομη θέση το ΚΙΝΗΜΑ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ με 4,41% και πτώση 0,4%.
- Εκτός Βουλής (δεν έπιασαν το όριο του 3,8%) έμειναν η «Αλληλεγγύη» της Θεοχάρους και τα δυο κομμάτια του διασπασθέντος κόμματος της Θεολόγου, που εκπροσωπούνταν στην προηγούμενη Βουλή.
Στην Κύπρο, βέβαια, το σύστημα είναι προεδρικό, γι’ αυτό και δύσκολα μπορεί να θεωρήσει κανείς τις βουλευτικές εκλογές ως πρόκριμα για τις προεδρικές. Ομως, το εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι άμοιρο των κοινωνικών διεργασιών.
Ο ΔΗΣΥ, για παράδειγμα, που τον είχαν για καταστροφή (μετά το σκάνδαλο με τα «χρυσά διαβατήρια»), μπορεί να επαίρεται ότι έσωσε την παρτίδα. Και του Αναστασιάδη μπορεί να του ανοίξει η όρεξη να διεκδικήσει Τρίτη προεδρική θητεία (δεν απαγορεύεται).
Το ΑΚΕΛ, από την άλλη, συνετρίβη. Οχι μόνο επειδή είχε τις μεγαλύτερες απώλειες από οποιοδήποτε άλλο κόμμα, αλλά και γιατί δεν κατάφερε να καρπωθεί τίποτα από τις απώλειες του ΔΗΣΥ. Προφανώς, πληρώνει το γεγονός ότι ο βουλευτής του Χριστάκης Τζιοβάνης, μεγαλοκαπιταλιστής του real estate, ήταν χωμένος ως το λαιμό στο σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων» και πρωταγωνιστούσε στο αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ του Al Jazeera.
Αν δεν αλλάξει κάτι μέχρι τις προεδρικές εκλογές, δύσκολα το ΑΚΕΛ θα διεκδικήσει την προεδρία με δικό του υποψήφιο. Ισως «προσκυνήσει» τον Μάριο Κάρογιαν, που έκανε δυναμική είσοδο ως αρχηγός νέου κόμματος, μαζεύοντας μεγάλο μέρος από τις απώλειες των τριών πρώτων κομμάτων. Αλλιώς, αν το ΑΚΕΛ και το «Κέντρο» κατέβουν με διαφορετικούς υποψήφιους, θα δουλέψουν για την επανεκλογή του Αναστασιάδη ή όποιου άλλου κατεβάσει ο ΔΗΣΥ. Αν ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ πάρει κεφάλι στον πρώτο γύρο, δύσκολα θα ανατραπεί το αποτέλεσμα στο δεύτερο.
Από τον ελληνικό Τύπο το ΕΛΑΜ χαρακτηρίζεται ως «ακροδεξιά». Πρόκειται, όμως, για ένα καθαρά νεοναζιστικό μόρφωμα, παράρτημα της ΧΑ, που το έστησε ο Μιχαλολιάκος στέλνοντας έναν της προσωπικής του φρουράς. Ο διπλασιασμός της εκλογικής δύναμης του νεοναζιστικού μορφώματος είναι σημάδι της βαθιάς παρακμής που περνάει η κυπριακή κοινωνία, της σαπίλας του επίσημου αστικού πολιτικού κόσμου. Λες και αναβιώνουν οι παραδόσεις της φασιστικής ΕΟΚΑ Β.
Οσο για τους Οικολόγους, που μόλις που κατάφεραν να μπουν στη Βουλή, φαίνεται ότι ο ευρωπαϊκός αέρας δε φτάνει στην Ανατολική Μεσόγειο. Αστειευόμαστε, βέβαια. Εκείνο που θέλουμε να πούμε είναι πως η άνοδος των Πράσινων σε κάποιες κεντροευρωπαϊκές χώρες (πρωτίστως στη Γερμανία) είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο που έχει να κάνει με τον πολιτικό κύκλο αυτών των χωρών. Δεν υπάρχει κάποιο… πράσινο κύμα που σαρώνει την Ευρώπη. Οχι τίποτ’ άλλο, αλλά πήραν αέρα και οι «δικοί μας» Οικολόγοι Πράσινοι και ανακοίνωσαν ότι δε θα ξανασυμμετάσχουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα κατέβουν αυτόνομα!
