Οι «βανδαλισμοί» αγαλμάτων ρατσιστών ανά τις ΗΠΑ, όπως αυτό του 7ου προέδρου της χώρας Αντριου Τζάκσον, ο οποίος διέθετε σκλάβους και έμεινε γνωστός στην Ιστορία για το πογκρόμ κατά των ιθαγενών της χώρας, ήταν φυσικό να ενεργοποιήσουν για μια ακόμα φορά τα φασιστικά ανακλαστικά του Τραμπ, ο οποίος απείλησε τους διαδηλωτές με πολύχρονες φυλακίσεις και άγρια καταστολή. Δεν μας εκπλήσσει, φυσικά, το γεγονός. Φασίστας είναι ο άνθρωπος, τι άλλο να πει.
Πέρα, όμως, από το ρατσιστικό χαρακτήρα του αμερικάνικου κράτους και των δυνάμεων καταστολής του, καλό είναι να έχουμε κατά νου και το καπιταλιστικό του περιεχόμενο που αυτό καλείται να προασπίσει. Γιατί δεν είναι ο ρατσισμός το κυρίαρχο πρόβλημα στις ΗΠΑ, αλλά ο καπιταλισμός. Είναι αυτός που στερεί από πλατιές μάζες βασικά αγαθά, καταδικάζοντάς τες στην απόλυτη εξαθλίωση. Ενα από τα αγαθά αυτά είναι -όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο- το τρεχούμενο νερό.
Καλά διαβάσατε. Η πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό είναι η βασικότερη ανάγκη του ανθρώπου και ο βαθμός ικανοποίησής της αποτελεί μέτρο του κατά πόσο μία κοινωνία μπορεί να θεωρείται προοδευμένη ή όχι. Στις δυτικές κοινωνίες το πρόβλημα του νερού φαινόταν να έχει λυθεί εδώ και πολύ καιρό και το πρόβλημα να επικεντρώνεται στις χώρες του λεγόμενου «τρίτου κόσμου».
Να όμως που στην πιο ανεπτυγμένη χώρα του πλανήτη, τις ΗΠΑ, αυτό το πρόβλημα υφίσταται και οξύνεται για πολλούς Αμερικανούς, όπως αποκαλύπτει δημοσίευμα του βρετανικού Γκάρντιαν (της Τρίτης 23/6) με τίτλο: «Αποκαλυπτικό: Εκατομμύρια Αμερικανών δεν μπορούν να πληρώσουν το νερό καθώς οι λογαριασμοί αυξήθηκαν κατά 80% μέσα σε μία δεκαετία».
Τα στοιχεία που αναφέρει το δημοσίευμα προέρχονται από την 88σέλιδη έκθεση του Ρότζερ Κόλτον, ενός οικονομολόγου στον οποίο η εφημερίδα ανέθεσε να διεξάγει έρευνα πάνω στο θέμα του κόστους και της διαθεσιμότητας του νερού στις ΗΠΑ. Η έρευνα ανέλυσε τα στοιχεία από δώδεκα αμερικάνικες πόλεις. Τα στοιχεία αυτά έδειξαν ότι από το 2010 μέχρι το 2018, δηλαδή σε οκτώ μόλις χρόνια, οι λογαριασμοί για την ύδρευση και αποχέτευση που πληρώνουν οι Αμερικανοί αυξήθηκαν κατά μέσον όρο κατά 80%, με τα δύο πέμπτα των πιο φτωχών κατοίκων ορισμένων πόλεων ή γειτονιών να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα εξόφλησης των λογαριασμών τους.
Αυτοί που δεν πληρώνουν τους λογαριασμούς τους κινδυνεύουν άμεσα με διακοπή του νερού ή ακόμα και να χάσουν το σπίτι τους! Τεράστια προβλήματα αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι του Ντιτρόιτ (το 80% είναι Αφροαμερικανοί), που από τότε που χρεοκόπησε (το 2014) μέχρι σήμερα έχει κόψει το νερό σε πάνω από 141 χιλιάδες νοικοκυριά και άρχισε να το ξανασυνδέει λόγω της πανδημίας, αφού το τρεχούμενο νερό αποτελεί πλέον όχι απλά είδος πρώτης ανάγκης αλλά και βασικό μέσο αντιμετώπισης της πανδημίας.
Στο Οστιν του Τέξας, αν η αυξητική πορεία των λογαριασμών συνεχιστεί, τότε περισσότεροι από τους τέσσερις στους πέντε φτωχότερους κατοίκους (δηλαδή αυτοί που ζουν με κάτω από το διπλάσιο του επίσημου ομοσπονδιακού ορίου φτώχειας) δε θα μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς του νερού μέχρι το 2030. Στη Νέα Ορλεάνη, τη Σάντα Φε και το Κλίβελαντ, τα τρία τέταρτα των φτωχότερων κατοίκων μένουν σε περιοχές που ο μέσος όρος των λογαριασμών ξεπερνά το ελάχιστο όριο του 4% του διαθέσιμου εισοδήματός τους (όριο που αν ξεπεραστεί θεωρείται ότι οι λογαριασμοί θα μείνουν απλήρωτοι).
Στη Φιλαδέλφεια, ο αριθμός των φτωχών κατοίκων που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα με τους λογαριασμούς νερού αυξήθηκε κατά 54% (από το 2010 μέχρι το 2018). Ετσι, το 2017 το 40% των χρηστών καθυστερούσε να πληρώσει τους λογαριασμούς του, με αποτέλεσμα οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί να φτάνουν τα 242 εκατομμύρια δολάρια!
Το 2018, το 30% των φτωχότερων Αμερικανών ζούσε σε περιοχές που οι λογαριασμοί αντιστοιχούσαν σε πάνω από το 12% του εισοδήματός τους, δηλαδή το τριπλάσιο από το μέγιστο όριο που θεωρείται ότι αντέχουν να πληρώσουν τα νοικοκυριά (που είναι 4% του εισοδήματος, όπως αναφέραμε παραπάνω).
Σύμφωνα με την αμερικάνικη ΜΚΟ, Food and Water Watch, το 2016 η υπηρεσία Υδρευσης έκοψε το νερό σε 15 εκατομμύρια ανθρώπους που δεν είχαν να πληρώσουν! Πρωταθλητές στα κοψίματα είναι η Οκλαχόμα, η Τούλσα (όπου έκανε ο Τραμπ την αποτυχημένη του συγκέντρωση) και η Νέα Ορλεάνη (με ποσοστά από 17% ως 23%).
Οπως επισημαίνει το δημοσίευμα του Γκάρντιαν, το πρόβλημα έχει αρχίσει να γίνεται αισθητό και στους υπόλοιπους αμερικανούς εργαζόμενους, όχι μόνο στους πιο φτωχούς. Αυτό φαίνεται και από ένα παλαιότερο δημοσίευμα ενός αμερικάνικου καθεστωτικού δημοσιογραφικού ιστότοπου που ασχολείται με τα θέματα του νερού, των τροφίμων και της ενέργειας, με τίτλο «Ο κύκλος του μπλε». Ενας από τους ιδρυτές του και σημερινός διευθυντής διετέλεσε μάλιστα αντιπρόεδρος του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ επί της διεθνούς ατζέντας για τα ζητήματα του νερού. Αστός καραμπινάτος δηλαδή. Σε δημοσίευμα αυτού του ιστότοπου, στις 30 Μάη του 2018, αναφερόταν ότι μία τετραμελής οικογένεια που καταναλώνει 150 γαλόνια νερού την ημέρα (δηλαδή 37.5 γαλόνια κατ’ άτομο ή 142 λίτρα, όσο και ο ευρωπαϊκός μέσος όρος) πληρώνει 112 δολάρια το μήνα κατά μέσο όρο. Το 2010 πλήρωνε 71.5 δολάρια, δηλαδή περίπου τα τρία πέμπτα!
Ταυτόχρονα, το δίκτυο ύδρευσης αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στις ΗΠΑ, όπου κάθε χρόνο χάνεται νερό αξίας 6 δισ. δολαρίων, λόγω των διαρροών στα δίκτυα. Το κόστος της συντήρησής τους είναι τεράστιο. Σύμφωνα με την αμερικάνικη Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA), για την επόμενη εικοσαετία απαιτούνται κάθε χρόνο 35 δισ. δολάρια σε επενδύσεις, ώστε η ποιότητα του νερού να διατηρείται σύμφωνα με τα ομοσπονδιακά πρότυπα.
Οι εταιρίες παροχής ύδρευσης και αποχέτευσης απαντούν –σύμφωνα με το δημοσίευμα– με προγράμματα υποστήριξης όσων δεν έχουν να πληρώσουν και υπόσχονται να βρουν τρόπους να τους βοηθήσουν, όπως επεσήμανε ο Γκρεγκ Κάιλ από τον Αμερικάνικο Σύνδεσμο Εργων Υδρευσης (AWWA). Η υπηρεσία αυτή, η οποία περιλαμβάνει τους παρόχους ύδρευσης όλης της χώρας και εκδίδει τα πρότυπα που ισχύουν στον τομέα των υδραυλικών έργων στις ΗΠΑ, στην περσινή της έκθεση για την κατάσταση της βιομηχανίας νερού το 2019, αναφέρει ότι το 56% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η εξόφληση των λογαριασμών είναι προβληματική (με το 6% να θεωρεί ότι αποτελεί σημαντικό πρόβλημα).
Ο καπιταλισμός είναι εχθρός ακόμα και για το νεράκι που πίνουμε…
