Το Κογκρέσο της Παραγουάης καθαίρεσε τον σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο Φερνάνδο Λούγο. Αφορμή για την καθαίρεσή του ήταν το μακελειό στην επαρχία Κουρουγουάτι της χώρας, κατά το οποίο σκοτώθηκαν δέκα ακτήμονες και έξι αστυνομικοί σ’ ένοπλη σύγκρουση μεταξύ τους.
Με μια διαδικασία εξπρές, η οποία κράτησε μόλις 24 ώρες, το Κογκρέσο της χώρας, το οποίο κυριαρχείται από δεξιά κόμματα, αντικατέστησαν τον Λούγο με τον αντιπρόεδρο της χώρας Φεδερίκο Φράνκο, πολιτικό του δεξιού κόμματος Κολοράδο, το οποίο σχετιζόταν άμεσα με τον δικτάτορα Αλφρέδο Στρέσνερ, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα από το 1954 έως το 1989.
Λίγο πριν την καθαίρεσή του, ο Λούγο αντικατέστησε τον υπουργό Εσωτερικών Κάρλος Φιλιτσιόλα με τον γενικό εισαγγελέα Ρούμπεν Κάντια Αμαρίγια, γνωστό για τις προτάσεις του για σκλήρυνση της κρατικής καταστολής αλλά και την ποινικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων. Ο συγκεκριμένος έχει εκπαιδευτεί στην Κολομβία και είναι υπέρμαχος της εφαρμογής πολιτικών καταστολής σαν αυτές που έχουν εφαρμοστεί καθ’ υπόδειξη των Αμερικάνων στη γειτονική χώρα. Στόχος τους το κίνημα των ακτημόνων και των καταλήψεων γης, αλλά και το αριστερό αντάρτικο που μάχεται ένοπλα τον κρατικό στρατό και τους ιδιωτικούς στρατούς των μεγαλογαιοκτημόνων. Εκτός από τον υπουργό Εσωτερικών, ο Λού-γο αντικατέστησε και τον γενικό διοικητή της Αστυνομίας τοποθετώντας τον γνωστό για τις ακροδεξιές απόψεις του Μόραν Αρνάλδο Σαναμπρία. Ο ίδιος ο Λούγο ισχυρίζεται ότι δεν έδωσε εντολή για την επέμβαση της αστυνομίας και το αιματοκύλισμα που ακολούθησε, ενώ είχε διατάξει πριν την καθαίρεσή του τη διενέργεια εξέτασης προκειμένου να βρεθούν οι υπεύθυνοι. Η συγκεκριμένη ενέργεια μόνο ως υποκριτική μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού ο νέος διοικητής της Αστυνομίας, που αυτός όρισε, έδωσε την εντολή για την επίθεση εναντίον των ακτημόνων.
Μετά την καθαίρεση του Λούγο, χιλιάδες υποστηρικτές του, ανάμεσά τους και πολλοί ακτήμονες, συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο του Κογκρέσου στην πρωτεύουσα Ασουνσιόν, με αίτημα την επιστροφή του Λούγο στην προεδρία. Η Αστυνομία επιτέθηκε στο συγκεντρωμένο πλήθος με γκλομπ και δακρυγόνα, προσπαθώντας να εκκενώσει το χώρο. Οι ενώσεις ακτημόνων έχουν προχωρήσει σε αποκλεισμούς δρόμων, ενώ προειδοποιούν τη διορισμένη κυβέρνηση ότι θα κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις εάν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά τους για επιστροφή του Λούγο. Οι γειτονικές χώρες έχουν μέχρι τώρα αρνηθεί ν’ αναγνωρίσουν το νέο πρόεδρο της χώρας, ενώ η Βραζιλία, η Χιλή, η Κολομβία, το Μεξικό, το Περού και η Ουρουγουάη απομάκρυναν τους πρεσβευτές τους από τη χώρα. Παράλληλα, η Βενεζουέλα σταμάτησε την αποστολή πετρελαίου προς την Παραγουάη. Οι ΗΠΑ απέφυγαν να χαρακτηρίσουν την καθαίρεση του Λούγο «κοινοβουλευτικό πραξικόπημα», ενώ δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να στέλνουν στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στη νέα κυβέρνηση.
Να σημειωθεί ότι το κόμμα Κολοράδο εξυπηρετούσε διαχρονικά τα συμφέροντα της εγχώριας αστικής τάξης και των μεγαλογαιοκτημόνων. Ο Λούγο ήταν ο πρώτος πρόεδρος που δεν προερχόταν από τους κόλπους του τελευταίου. Χρησιμοποιώντας μια σοσιαλδημοκρατική προεκλογική ρητορική, ο Λούγο υποσχέθηκε στους ακτήμονες αναδιανομή της γης, αλλά και περιορισμένες οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θα ωφελούσαν τα πιο εξαθλιωμένα στρώματα τις κοινωνίας, χωρίς να κάνει τίποτα ουσιαστικό τα τριάμισι χρόνια που βρισκόταν στην εξουσία. Παρολαυτά, και μόνο οι διακηρύξεις του Λούγο για μικρές μεταρρυθμίσεις προς όφελος των φτωχών της χώρας ήταν ικανές να ξεσηκώσουν αντιδράσεις από τη ντόπια αστική τάξη και να οδηγήσουν στην καθαίρεσή του, παρά το γεγονός ότι είχε δώσει τα διαπιστευτήριά του ότι δεν είχε καμία πρόθεση να θίξει στο ελάχιστο τα συμφέροντά της.
Η Παραγουάη βρίσκεται στο κέντρο της Λατινικής Αμερικής χωρίς να έχει πρόσβαση στη θάλασσα. Η βασική της οικονομική δραστηριότητα είναι η παραγωγή αγροτικών προϊόντων, ενώ σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία σχετικά με την αγροτική παραγωγή της χώρας περισσότερο από το 85% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων βρίσκεται στα χέρια μόλις του 2% του πληθυσμού, γεγονός που μας δίνει μια εικόνα για τις συνθήκες φτώχειας που επικρατούν στην περιοχή. Οι ενώσεις των ακτημόνων συγκεντρώνουν μεγάλα τμήματα του αγροτικού πληθυσμού, ενώ συχνά καταλαμβάνουν εκτάσεις από τα μεγάλα λατιφούντια προκειμένου να τα καλλιεργήσουν για λογαριασμό τους. Λόγω της συγκεκριμένης δράσης τους συχνά έρχονται σε σύγκρουση με την Αστυνομία και τους ιδιωτικούς στρατούς των μεγαλογαιοκτημόνων.
